EN 15457 Badanie skuteczności folii ochronnych stosowanych w powłokach przeciwko grzybom

Europejska norma „EN 15457 Farby i lakiery – Laboratoryjna metoda badania skuteczności ochrony powłok przed grzybami” opisuje laboratoryjną metodę badania mającą na celu określenie skuteczności biobójczej lub biostatycznej pojedynczych substancji czynnych lub ich kombinacji stosowanych w ochronnych powłokach farb i lakierów chroniących przed rozwojem grzybów.

Zasadniczo, aby określić skuteczność grzybobójczą folii ochronnych w powłoce, materiał powłokowy nanosi się na podłoże kondycjonowane zgodnie z normą EN 23270, umieszcza na powierzchni agaru, zaszczepia standardową zawiesiną zarodników grzybów i poddaje inkubacji. Po inkubacji, na podstawie intensywności wzrostu grzybów na powierzchni badanej próbki, można wyciągnąć wnioski dotyczące skuteczności grzybobójczej folii ochronnych w powłoce. Opisana tutaj metoda jest półilościową metodą porównawczą, pozwalającą na porównanie powłok z folią ochronną i bez niej.

Norma EN 15457 jest szczególnie ważna w przypadku powłok stosowanych na drewnie i murze, gdzie rozwój grzybów może powodować odbarwienia, pogorszenie jakości powierzchni oraz utratę walorów estetycznych i ochronnych.

Celem niniejszej normy jest opracowanie kontrolowanej procedury laboratoryjnej umożliwiającej określenie skuteczności biobójczej lub biostatycznej poszczególnych substancji czynnych lub kombinacji substancji czynnych wchodzących w skład środków konserwujących powłokę. Mówiąc prościej, badanie to pomaga odpowiedzieć na pytanie: czy środek konserwujący wchodzący w skład powłoki może skutecznie zapobiegać lub ograniczać rozwój grzybów w powłoce? Dzięki temu norma jest przydatna podczas opracowywania receptur, doboru środków konserwujących, kontroli jakości i oceny porównawczej systemów powłokowych.

Farby i powłoki ochronne mogą być narażone na działanie wilgoci, wahań temperatury i innych czynników środowiskowych sprzyjających rozwojowi grzybów. Grzyby rozwijające się na powłoce mogą powodować widoczne plamy i odbarwienia, negatywnie wpływając na wygląd i właściwości użytkowe powlekanej powierzchni. Dlatego do niektórych formulacji powłok dodaje się folie ochronne, aby pomóc w kontrolowaniu rozwoju grzybów po nałożeniu powłoki.

Norma EN 15457 określa znormalizowane podejście laboratoryjne do oceny tych środków konserwujących. Stosując zdefiniowaną metodę badawczą, producenci mogą porównywać różne substancje czynne lub kombinacje środków konserwujących w kontrolowanych warunkach, zamiast polegać wyłącznie na obserwacjach terenowych.

Norma EN 15457 koncentruje się w szczególności na skuteczności substancji czynnych stosowanych do ochrony powłok. Metoda ta pozwala ocenić następujące parametry:

• Pojedyncze składniki aktywne
• Kombinacje składników aktywnych
• Działanie biobójcze przeciwko rozwojowi grzybów.
• Działanie biostatyczne przeciw rozwojowi grzybów.
• Konserwanty dodawane do powłok filmowych

Celem badania jest określenie, czy system ochronny jest w stanie zapobiec rozwojowi grzybów na warstwie powłoki.

• Procedura określona w normie EN 15457 opiera się na poddaniu odpowiednio przygotowanych próbek powłok działaniu grzybów w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Zasadniczo ocena obejmuje następujące kroki:
• Przygotowanie próbek powłoki: Na odpowiednie próbki testowe nakładana jest powłoka ochronna zgodnie z wymaganiami normy.
• Kondycjonowanie próbek: Powlekane próbki są przygotowywane i kondycjonowane przed wystawieniem na działanie grzybów.
• Zwalczanie grzybów: Próbki wystawiane są na działanie określonych grzybów testowych w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych.
• Inkubacja: Próbki przechowuje się w odpowiednich warunkach umożliwiających wzrost grzybów.
• Ocena rozwoju grzybów: Ilość i zakres rozwoju grzybów na powłoce ocenia się, stosując procedurę oceny określoną w normie.
• Ocena skuteczności ochronnej: Wyniki służą do określenia skuteczności substancji czynnej lub kombinacji substancji w zwalczaniu wzrostu grzybów.

Dokładne informacje dotyczące organizmów, wymagań dotyczących przygotowania, warunków narażenia, kryteriów oceny i wymagań dotyczących raportowania należy zaczerpnąć bezpośrednio z obowiązującej normy EN 15457, a nie wywnioskować z ogólnych testów odporności na grzyby.

Norma EN 15457 dotyczy substancji czynnych stosowanych do ochrony powłokowej w następujących zastosowaniach:

• Powłoki drewniane
• Okładziny ścienne

Nie dotyczy to jednak powłok morskich ani powłok, które nie są podatne na rozwój grzybów.

Istotną różnicą jest to, że norma EN 15457 ocenia skuteczność folii ochronnej, a nie jej zdolność do ochrony podłoża pod powłoką. Przykładowo, testu nie należy interpretować jako ogólnej miary odporności biologicznej drewna pod powłoką.

Kilka tematów wykracza poza zakres niniejszej normy:

• Ochrona powierzchni: Metoda ta nie określa, czy powłoka chroni znajdujący się pod nią materiał, np. drewno, przed degradacją biologiczną.
• Powłoki morskie: Wyklucza się zastosowania powłok morskich.
• Ocena bezpieczeństwa, zdrowia i wpływu na środowisko: Niniejsza norma nie zawiera ogólnej oceny charakterystyki bezpieczeństwa, zdrowia i wpływu na środowisko sprzętu ochronnego.
• Sztuczne starzenie: Określenie skuteczności działania powłok ochronnych po procesach starzenia wykracza poza zakres niniejszego dokumentu.

W związku z tym powłoka spełniająca wymagania normy EN 15457 nie musi być automatycznie uznawana za odporną na wszystkie warunki środowiskowe związane ze starzeniem.

Norma EN 15457 jest istotna, ponieważ odporność na grzyby może być podstawową cechą powłok stosowanych w środowiskach, w których możliwe jest występowanie wilgoci i zanieczyszczeń biologicznych. Różnorodne korzyści oferowane przez tę normę obejmują:

• Porównanie standaryzowane: Różne systemy ochronne można oceniać stosując powszechną metodologię laboratoryjną.
• Rozwój produktu: Producenci powłok mogą stosować tę metodę przy wyborze i optymalizacji folii ochronnych.
• Kontrola jakości: Metoda ta umożliwia spójną ocenę składu powłok.
• Weryfikacja skuteczności: Zapewnia laboratoryjne dowody skuteczności wybranych składników aktywnych w zapobieganiu rozwojowi grzybów.
• Harmonizacja europejska: Norma ta określa wspólne europejskie podejście do tego szczególnego typu oceny powłok ochronnych.

Norma EN 15457 może być stosowana przez producentów i laboratoria pracujące z następującymi materiałami:

• Farby do drewna zewnętrznego
• Bejce do drewna i powłoki ochronne
• Okładziny ścienne
• Dekoracyjne powłoki ochronne
• Formuły powłok odporne na grzyby
• Technologie ochrony folii
• Formuły powłok biobójczych

Norma ta może okazać się szczególnie użyteczna podczas opracowywania powłok, w których istotne jest utrzymanie czystej i estetycznej powierzchni.

Podsumowując, norma EN 15457 określa znormalizowaną laboratoryjną metodę oceny skuteczności ochrony powłok ochronnych dodawanych do farb i lakierów przed rozwojem grzybów. Jej głównym obszarem zastosowania jest ocena substancji czynnych stosowanych do ochrony powłok, zwłaszcza drewna i okładzin ściennych.

Niniejsza norma jest cenna, ponieważ umożliwia producentom powłok, dostawcom środków konserwujących i laboratoriom badawczym ocenę skuteczności zwalczania grzybów przy użyciu spójnej metodologii laboratoryjnej. Norma ta ocenia skuteczność środków konserwujących powłoki przed grzybami i nie stanowi ogólnej oceny trwałości podłoża, bezpieczeństwa środowiskowego, wydajności powłok morskich ani odporności powłok po starzeniu.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 15457.