Testy aktywności wirusobójczej

Mówiąc najprościej, aktywność wirusobójcza odnosi się do działania polegającego na interakcji z cząsteczkami wirusa i fizycznym ich niszczeniu. Szerzej, obejmuje ona działanie polegające na hamowaniu przenoszenia wirusa w wyniku funkcjonalnego rozwoju cząstek wirusa bez widocznych zmian morfologicznych. Przenoszenie wirusa mierzy się na różne sposoby w warunkach laboratoryjnych.

Wirusy to małe pasożyty wewnątrzkomórkowe, które porywają system komórek gospodarza w celu skopiowania własnego składu genetycznego. W pierwszej fazie cyklu życiowego wirusa zakaźne cząsteczki wirusa wiążą się z pewnymi białkami gospodarza na powierzchni komórek docelowych i zaczynają się rozmnażać.

Substancję czynną skuteczną przeciwko wirusom wszystkich typów nazywa się wirusobójczą. Działanie to nazywa się działaniem wirusobójczym. Taki środek dezynfekujący działa na wirusa nieswoiście, więc przy prawidłowym użyciu środka dezynfekującego wirus nie będzie zaraźliwy. Pod tym względem wirusobójcze środki dezynfekcyjne odgrywają ważną rolę w zapobieganiu zanieczyszczeniu.

Oferowanych jest kilka metod testowych, zgodnych z opracowanymi normami europejskimi, służących do określania aktywności wirusobójczej. Metody te różnią się w zależności od konkretnych organizmów testowych reprezentujących grupę mikroorganizmów. Na poziomie europejskim skuteczność wirusobójcza jest weryfikowana normą EN 14476. Skuteczność danego środka dezynfekującego została potwierdzona w zakresie dezynfekcji rąk, dezynfekcji powierzchni, dezynfekcji narzędzi oraz dezynfekcji chemioterapeutycznej.

W badaniach testowych, analitycznych, pomiarowych i ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe standardy oraz obowiązujące przepisy prawne, dzięki czemu uzyskuje się rzetelne i bezstronne wyniki. Wśród licznych testów wykonywanych w tym kontekście znajdują się usługi badania aktywności wirusobójczej.