Norma „ASTM D56 Standardowa metoda badania temperatury zapłonu przy użyciu testera w zamkniętym naczyniu” opracowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badania służącą do określania temperatury zapłonu cieczy o lepkości poniżej 5,5 mm2/s w temperaturze 40 stopni lub lepkości poniżej 9,5 mm2/s w temperaturze 25 stopni i temperaturze zapłonu poniżej 93 stopni przy użyciu oznaczonych ręcznych i automatycznych testerów zamkniętych.
Normę ASTM D93 można stosować do pomiaru temperatury zapłonu w zamkniętym naczyniu dla cieczy mających następujące właściwości:
W przypadku asfaltu ciętego obowiązują metody badawcze określone w normach ASTM D1310 i ASTM D3143.
Departament Transportu Stanów Zjednoczonych i Departament Pracy Stanów Zjednoczonych (OSHA) ustaliły, że ciecze o temperaturze zapłonu poniżej 37,8°C są łatwopalne, zgodnie z tą metodą badawczą, dla cieczy o lepkości mniejszej niż 5,5 mm²/s w temperaturze 40°C lub 9,5 mm²/s w temperaturze 25°C, lub które nie zawierają zawieszonych ciał stałych lub nie wykazują tendencji do tworzenia filmu powierzchniowego podczas badania. Agencje te ustaliły również inne klasyfikacje temperatury zapłonu dla cieczy badanych tą metodą.
Niniejsza metoda badawcza może być stosowana do pomiaru i opisu właściwości materiałów, produktów lub zespołów w reakcji na ciepło i płomień w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Nie może być stosowana do opisu ani oceny zagrożenia pożarowego lub ryzyka pożaru materiałów, produktów lub zespołów w rzeczywistych warunkach pożaru. Wyniki tej metody badawczej mogą jednak stanowić element oceny ryzyka pożarowego, uwzględniającej wszystkie istotne czynniki przy ocenie zagrożenia pożarowego dla konkretnego zastosowania końcowego.
Temperatura zapłonu odnosi się do najniższej temperatury, w której ciecz wydziela wystarczającą ilość pary, aby zapalić się w obecności źródła zapłonu. Ta metoda badawcza polega na podgrzaniu cieczy w zamkniętym pojemniku (oznaczonym jako „pojemnik zamknięty”) i regularnym zapalaniu małego płomienia w celu sprawdzenia, czy nastąpi zapłon. Metoda ta jest powszechnie stosowana do farb, rozpuszczalników, paliw i innych lotnych cieczy organicznych w celu zapewnienia bezpieczeństwa, klasyfikacji i postępowania z materiałami łatwopalnymi. Ta metoda badawcza ma zastosowanie do cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 93°C. Nie nadaje się również do cieczy zawierających zawieszone ciała stałe lub tworzących błony powierzchniowe.
Urządzenia niezbędne do wykonania tych testów to:
Podczas przygotowywania próbek naczynie testowe i wszystkie elementy muszą być dokładnie czyste i suche. Próbkę miesza się delikatnie (unikając tworzenia się pęcherzyków powietrza i piany). W razie potrzeby próbkę schładza się do temperatury co najmniej 10°C poniżej przewidywanej temperatury zapłonu.
Podczas przeprowadzania testu próbkę wlewa się do oznakowanego, zamkniętego pojemnika do linii napełnienia. Pojemnik umieszcza się w urządzeniu testowym, a pokrywę zamyka się, umieszczając w niej urządzenie zapłonowe i termometr. Próbkę podgrzewa się z określoną szybkością wzrostu temperatury (zwykle od 1°C/min do 2°C/min). Próbkę miesza się (jeśli urządzenie jest wyposażone w mieszadło) podczas podgrzewania. Przy każdym wzroście temperatury (zwykle co 1°C) szybko otwiera się pokrywę, a płomień zapłonowy przykłada się do przestrzeni parowej wewnątrz pojemnika. Oczekuje się błysku (mały niebieski płomień lub migający dźwięk wskazujący na zapłon pary).
Temperatura zapłonu to najniższa temperatura, w której następuje zapłon po przyłożeniu płomienia próbnego. Temperaturę tę rejestruje się jako temperaturę zapłonu w zamkniętym naczyniu oznaczoną na etykiecie.
Norma ta charakteryzuje się tolerancją powtarzalności wynoszącą plus/minus 1 stopień i tolerancją odtwarzalności wynoszącą plus/minus 2 stopnie.
Test należy wykonać w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. W pobliżu nie powinno znajdować się otwarte źródło ognia ani iskier. W razie potrzeby należy nosić sprzęt ochronny (rękawice, okulary ochronne, fartuch laboratoryjny).
W porównaniu z innymi normami, norma ASTM D56 jest najlepsza dla cieczy o niskiej temperaturze zapłonu i dużej lotności. Zapewnia precyzyjne i ostrożne wyniki.
Aby wybrać właściwą metodę badania temperatury zapłonu, konieczne jest poznanie następujących szczegółów dotyczących materiału lub przypadku zastosowania:
Krótko mówiąc, norma ASTM D56 jest niezbędna do dokładnego, bezpiecznego i spójnego określania temperatury zapłonu łatwopalnych cieczy o niskiej lepkości. Jest to kluczowe dla bezpieczeństwa, zgodności z przepisami, jakości produktu i klasyfikacji zagrożeń.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie ze „Standardową metodą pomiaru temperatury zapłonu z użyciem urządzenia do badania w tyglu zamkniętym” oznaczoną jako ASTM D56.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
