IEC 62321 Oznaczanie niektórych substancji w produktach elektrotechnicznych

Norma „IEC 62321 Wykrywanie niektórych substancji w produktach elektrotechnicznych”, opracowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z wielu podnorm o tym samym tytule.

Celem niniejszej normy jest szczegółowe określenie najlepszych praktyk testowania sprzętu elektrycznego i elektronicznego (EEE).

• W normie „EN 62321-1 Część 1: Wprowadzenie i przegląd” próbkę wyraża się jako obiekt podlegający przetworzeniu i pomiarowi. Rodzaj próbki i sposób jej pobrania są określone przez organizację wykonującą badania i nie są określone w niniejszej normie. Dobór próby może mieć wpływ na interpretację wyników testów. Niniejsza norma zawiera wytyczne dotyczące procedury demontażu stosowanej w celu uzyskania próbki, ale nie określa:
  • Poziom procedury demontażu niezbędnej do uzyskania próbki.
  • Definicja jednostki lub jednorodnego materiału jako próbki.
  • Procedury oceny zgodności.
• Norma „EN 62321-2 Część 2: Demontaż, separacja i mechaniczne przygotowanie próbek” opisuje strategie pobierania próbek oraz mechaniczne przygotowanie próbek z wyrobów elektrotechnicznych. Próbki te wykorzystuje się w testach analitycznych, w celu określenia poziomów poszczególnych substancji, zgodnie z opisem metod badawczych w innych częściach normy IEC 62321. Ograniczenia dotyczące substancji różnią się w zależności od obszaru geograficznego i mogą być regularnie aktualizowane. W niniejszej normie opisano ogólny proces pobierania i przygotowywania próbek przed określeniem zawartości jakiejkolwiek substancji budzącej obawy.
• Norma „EN 62321-3-1 Część 3-1: Skanowanie - Ołów, rtęć, kadm, chrom całkowity i brom całkowity metodą spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej” opisuje analizę skaningową ołowiu, rtęci, kadmu, chromu całkowitego i bromu całkowitego w pojedynczych typach materiałów występujących w produktach elektrotechnicznych z wykorzystaniem techniki analitycznej spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej. Norma ta ma zastosowanie do polimerów, metali i materiałów ceramicznych. Metodę badawczą można stosować do surowców, pojedynczych materiałów z produktów oraz homogenicznych mieszanek wielu materiałów. Skanowanie próbki przeprowadza się przy użyciu dowolnego spektrometru XRF, pod warunkiem, że posiada on parametry wydajnościowe określone w tej metodzie badawczej. Nie wszystkie typy spektrometrów XRF nadają się do badania próbek o różnych rozmiarach i kształtach. Należy starannie wybrać odpowiednią konstrukcję spektrometru do danego zadania.
• Norma „EN 62321-3-2 Część 3-2: Skanowanie – Całkowity brom w polimerach i urządzeniach elektronicznych metodą chromatografii jonowej ze spalaniem” opisuje analizę skaningową całkowitego bromu w materiałach jednorodnych występujących w polimerach i urządzeniach elektronicznych przy użyciu techniki analitycznej chromatografii jonowej ze spalaniem. Niniejsza metoda badawcza została oceniona dla akrylonitrylu, butadienu, styrenu, żywicy epoksydowej do formowania, polietylenu i poliwęglanu w zakresach stężeń podanych w normie.
• Norma „EN 62321-3-3 Część 3-3: Badania przesiewowe – Badania przesiewowe polibromowanych bifenyli, polibromowanych eterów difenylowych i ftalanów w polimerach metodą pirolizy lub termicznej desorpcji chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas” opisuje analizę przesiewową polibromowanych bifenyli, polibromowanych eterów difenylowych, ftalanu diizobutylu, ftalanu di-n-butylu, ftalanu benzylobutylu, ftalanu di-(2-etyloheksylu), ftalanu di-n-oktylu, ftalanu di-izononylu i ftalanu di-izodeacylu w polimerach produktów elektrotechnicznych metodą analityczną chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas przy użyciu pirolizy/akcesoriów do termicznej desorpcji.
• W normie „EN 62321-3-4 Część 3-4: Badanie przesiewowe – Ftalany w polimerach wyrobów elektrotechnicznych metodą chromatografii cieczowej wysokosprawnej z detektorem ultrafioletowym (HPLC-UV), chromatografii cienkowarstwowej (TLC) i spektrometrii mas z termiczną desorpcją (TD-MS)”, Opisano procedury przesiewowe ftalanu diizobutylu, ftalanu di-n-butylu, ftalanu benzylobutylu, ftalanu di-(2-etyloheksylu) w polimerach produktów elektrotechnicznych z wykorzystaniem chromatografii cieczowej wysokosprawnej z detektorem ultrafioletowym (HPLC-UV), chromatografii cienkowarstwowej (TLC) i spektrometrii mas z termiczną desorpcją (TD-MS).
• Norma „EN 62321-4 Część 4: Rtęć w polimerach, metalach i elektronice metodami CV-AAS, CV-AFS, ICP-OES i ICP-MS” opisuje cztery metody badań rtęci w polimerach, metalach i elektronice, a mianowicie CV-AAS (spektrometria absorpcji atomowej z zimną parą), CV-AFS (spektrometria fluorescencji atomowej z zimną parą), ICP-OES (spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie wzbudzonej indukcyjnie) i ICP-MS (spektrometria mas ze wzbudzeniem w plazmie wzbudzonej indukcyjnie). Norma ta obejmuje także różne procedury przygotowywania roztworu próbki, spośród których można wybrać najodpowiedniejszą metodę analizy.
• Norma „EN 62321-5 Część 5: Kadm, ołów i chrom w polimerach i elektronice oraz kadm i ołów w metalach metodą AAS, AFS, ICP-OES i ICP-MS” opisuje cztery metody badań ołowiu, kadmu i chromu w polimerach, metalach i elektronice, a mianowicie AAS (spektrometria absorpcji atomowej), AFS (spektrometria fluorescencji atomowej), ICP-OES (spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie wzbudzonej indukcyjnie) i ICP-MS (spektrometria mas ze wzbudzeniem w plazmie wzbudzonej indukcyjnie). Norma ta obejmuje także różne procedury przygotowywania roztworu próbki, spośród których można wybrać najodpowiedniejszą metodę analizy.
• Norma „EN 62321-6 Część 6: Polibromowane bifenyle i polibromowane etery difenylowe w polimerach metodą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS)” opisuje jedną normatywną i dwie informacyjne techniki oznaczania polibromowanych bifenyli (PBB) i eterów difenylowych (PBDE) w polimerach wyrobów elektrotechnicznych. Do metod testowych zalicza się:
  • Chromatografia gazowa ze spektrometrią mas (GC-MS)
  • Technika spektrometrii masowej z przyłączaniem jonów (IAMS)
  • Technika wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej.
• Norma „EN 62321-7-1 Część 7-1: Chrom sześciowartościowy – Obecność chromu sześciowartościowego w bezbarwnych i kolorowych powłokach antykorozyjnych na metalach metodą kolorymetryczną” opisuje procedurę ekstrakcji wrzącą wodą, mającą na celu jakościowe określenie obecności chromu sześciowartościowego w bezbarwnych i kolorowych powłokach antykorozyjnych na próbkach metalowych. W ramach tej procedury, jeżeli w próbce wykryto obecność chromu sześciowartościowego poniżej granicy oznaczalności 0,10 g/cm2, próbkę uznaje się za ujemną pod względem obecności chromu sześciowartościowego.
• Norma „EN 62321-7-2 Część 7-2: Chrom sześciowartościowy – Oznaczanie chromu sześciowartościowego (Cr(VI)) w polimerach i urządzeniach elektronicznych metodą kolorymetryczną” opisuje procedury ilościowego pomiaru chromu sześciowartościowego w próbkach polimerów i urządzeń elektronicznych. Metoda ta polega na rozpuszczeniu lub pęcznieniu matrycy próbki za pomocą rozpuszczalnika organicznego, a następnie zastosowaniu procedury trawienia alkalicznego w celu ekstrakcji chromu sześciowartościowego z próbek.
• Norma „EN 62321-8 Część 8: Ftalany w polimerach metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią mas (GC-MS), chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią mas z wykorzystaniem pirolizy/akcesoria do desorpcji termicznej (Py/TD-GC-MS)” opisuje dwie normatywne i dwie informacyjne techniki oznaczania ftalanu diizobutylu (DIBP), ftalanu di-n-butylu (DBP), ftalanu benzylobutylu (BBP), ftalanu di-(2-etyloheksylu) (DEHP), ftalanu di-n-oktylu (DNOP), ftalanu di-izononylu (DINP) i ftalanu di-izodecylu (DIDP) w polimerach produktów elektrotechnicznych.
• W normie „EN IEC 62321-9 Część 9: Heksabromocyklododekan w polimerach metodą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS)” opisano dwie techniki oznaczania heksabromocyklododekanu (HBCDD) w polimerach wyrobów elektrotechnicznych. Metoda badawcza wykorzystująca chromatografię gazową sprzężoną ze spektrometrią mas (GC-MS) opisana jest w części normatywnej niniejszej normy. Metoda ta nadaje się do oznaczania heksabromocyklododekanu (HBCDD). Metodę wykorzystującą chromatografię cieczową wysokociśnieniową sprzężoną ze spektrometrią mas (HPLC-MS) zamieszczono w załączniku standardowym (Załącznik A).
• Norma „IEC 62321-10 Część 10: Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) w polimerach i elektronice metodą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS)” opisuje technikę oznaczania wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w polimerach produktów elektrotechnicznych. Tego typu związki można znaleźć w plastikowych i gumowych częściach szerokiej gamy produktów konsumenckich. Występują jako zanieczyszczenia w niektórych surowcach stosowanych w produkcji tego typu wyrobów, zwłaszcza w olejach wypełniających i sadzy. Nie są one celowo dodawane do produktów i nie pełnią żadnej konkretnej funkcji jako składniki części plastikowych lub gumowych.
• W normie „EN IEC 62321-11 Część 11: Fosforan tris(2-chloroetylu) (TCEP) w tworzywach sztucznych metodą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS) i chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas (LC-MS)” opisano dwie różne techniki oznaczania fosforanu tris(2-chloroetylu) (TCEP) w tworzywach sztucznych: metodę GC-MS i LC-MS. Oba nadają się do analizy ilościowej.
• Norma „IEC 62321-12 Część 12: Jednoczesne oznaczanie - Polibromowane bifenyle, polibromowane etery difenylowe i ftalany w polimerach metodą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas” opisuje referencyjną metodę testową do jednoczesnego oznaczania polibromowanych bifenyli, polibromowanych eterów difenylowych i czterech ftalanów (ftalanu diizobutylu (DIBP), ftalanu di-n-butylu (DBP), ftalanu benzylobutylu (BBP), ftalanu di-(2-etyloheksylu) (DEHP) w polimerach produktów elektrotechnicznych. Technika ekstrakcji opisana w tej normie to ekstrakcja wspomagana ultradźwiękami, która jest stosowana w jednoczesnej ekstrakcji do przygotowania próbki.
• Norma „IEC 62321-13 Część 13: Bisfenol A w tworzywach sztucznych metodą chromatografii cieczowej z detekcją diodową (LC-DAD), chromatografii cieczowej ze spektrometrią mas (LC-MS) i chromatografii cieczowej ze spektrometrią mas tandemową (LC-MS/MS)” opisuje trzy techniki oznaczania wolnego bisfenolu A (BPA) w tworzywach sztucznych produktów elektrotechnicznych:
  • Chromatografia cieczowa - detektor diodowy (LC-DAD)
  • Chromatografia cieczowa ze spektrometrią mas (LC-MS)
  • Chromatografia cieczowa połączona ze spektrometrią mas (LC-MS/MS).

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „IEC 62321 Oznaczanie niektórych substancji w wyrobach elektrotechnicznych”.