Norma „NIOSH 7105 Oznaczanie ołowiu metodą spektrometrii absorpcyjnej atomowej z piecem grafitowym (GFAAS)” opracowana przez Narodowy Instytut Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (NIOSH) opisuje procedurę wykrywania ołowiu w materiałach przy użyciu spektrometrii absorpcyjnej atomowej z piecem grafitowym. Niniejsza procedura dotyczy ołowiu pierwiastkowego i związków ołowiu, z wyjątkiem ołowiu alkilowego.
Spektrometria absorpcji atomowej w piecu grafitowym (GFAAS) znana jest również jako elektrotermiczna spektrometria absorpcji atomowej (ETAAS). To urządzenie jest sprawdzoną technologią służącą do ilościowego oznaczania pierwiastków na poziomie śladowym i ultraśladowym (do kilku μg/l) przy użyciu jedynie objętości próbki (zwykle mniejszej niż 100 μl).
W tym urządzeniu znaną objętość próbki roztworu wtryskuje się do rurki grafitowej lub grafitowej pokrytej węglem pirolitycznym, którą następnie można ogrzać w celu odparowania i rozpylenia analitu. Atomy pochłaniają ultrafioletowe lub widzialne światło pierwiastka o określonej długości fali i przechodzą na wyższe poziomy energetyczne. Wielkość absorbancji jest miarą stężenia interesującego pierwiastka w roztworze próbki. Stężenia można określić po skalibrowaniu przyrządu przy użyciu wzorców o znanym stężeniu.
Idealne zastosowania spektrometrii absorpcyjnej atomowej w piecu grafitowym obejmują:
Zaletami tego urządzenia są: dobra czułość, niskie granice wykrywalności (μg/l), możliwość zastosowania w szerokim zakresie matryc, małe objętości próbek i ograniczone zakłócenia widmowe.
Jednakże przyrząd ten ma następujące ograniczenia: czasochłonność, sekwencyjna analiza od 1 do 6 pierwiastków, ograniczony zakres dynamiki (zakres, w którym sygnał jonu jest liniowy względem stężenia analitu), brak możliwości skanowania i konieczność indywidualnej optymalizacji metody dla każdego rodzaju próbki.
Prowadzone są również badania nad wykrywaniem ołowiu we krwi i moczu przy użyciu spektrometrii absorpcyjnej z piecem grafitowym. To urządzenie jest wiodącą techniką stosowaną w chemii analitycznej do rutynowej analizy niskiego poziomu ołowiu i innych metali ciężkich w szerokiej gamie typów próbek.
Zatrucie ołowiem jest problemem zdrowotnym o charakterze środowiskowym, który ma niezwykle poważne konsekwencje dla organizmu człowieka. Ostre zatrucie ołowiem objawia się klinicznie silnym, ostrym bólem brzucha, co utrudnia rozpoznanie w warunkach szpitalnych. Opracowanie szybkiej i niezawodnej metody oznaczania zawartości ołowiu we krwi i moczu jest istotne zarówno dla diagnostyki, jak i leczenia. W tym kontekście wykrywanie ołowiu metodą GFAAS jest ważną procedurą w medycynie.
Aby można było zastosować tę normę, zakres roboczy próbki powietrza o objętości 200 l wynosi od 0,002 do 1 mg/m3. Jeżeli przewiduje się wysokie stężenia, próbki należy analizować metodą płomieniowej AAS. Metodę tę stosuje się do ołowiu pierwiastkowego, w tym oparów ołowiu i wszystkich innych aerozoli zawierających ołów. Jest to analiza pierwiastkowa, która nie jest specyficzna dla związku chemicznego. Aliquoty próbki można analizować oddzielnie pod kątem dodatkowych pierwiastków.
Do kontrolowania absorpcji molekularnej stosuje się korekcję tła D2 lub H2 continuum lub Zeemana. Wysokie stężenia wapnia, siarczanu, węglanu, siarczanu, węglanu, fosforanu, jodku, fluorku lub octanu można zrekompensować, stosując dodatkowy etap przetwarzania próbki.
Testy te obejmują również następujące metody alternatywne:
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi globalny rozwój nauki i technologii oraz nieustannie dąży do samodoskonalenia. Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen świadczonych firmom z różnych sektorów, znajdują się usługi testowe zgodne ze standardem „NIOSH 7105 – Wykrywanie ołowiu metodą spektrometrii absorpcji atomowej w piecu grafitowym (GFAAS)”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
