
Norma „ISO 1389-4 Bezwodnik ftalowy do zastosowań przemysłowych – Metody badań – Część 4: Pomiar barwy po obróbce kwasem siarkowym” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę pomiaru barwy bezwodnika ftalowego do zastosowań przemysłowych w urządzeniach Hazena po obróbce kwasem siarkowym. Normę tę należy rozpatrywać łącznie z normą „ISO 1389-4 Bezwodnik ftalowy do zastosowań przemysłowych – Metody badań – Część I: Postanowienia ogólne”.

Opisana metoda badawcza opiera się w zasadzie na pomiarze barwy próbki poddanej działaniu kwasu siarkowego metodą określoną w normie „ISO 2211 Produkty chemiczne w stanie ciekłym – Pomiar barwy w jednostkach Hazena (skala platynowo-kobaltowa)”.
Do badań używa się wody destylowanej lub wody o porównywalnej czystości. Dodatkowo stosuje się następujące odczynniki:
lub
Do wykonania badania używa się dwóch rurek kolorymetrycznych z płaskim dnem, kreską podziałki umieszczoną co najmniej 100 mm nad dnem i dobranych szczególnie pod względem koloru szkła oraz wysokości kreski podziałki od dna. W przypadku pomiaru słabych kolorów wysokość kreski podziałki od podstawy powinna być większa niż w przypadku pomiaru głębszych kolorów i powinna być wystarczająca, aby umożliwić wyraźne rozróżnienie standardowych roztworów Hazena oglądanych z głębiej położonej cieczy. W tych testach wykorzystano również kolbę stożkową o pojemności 100 ml wykonaną ze szkła borokrzemianowego i wyposażoną w korek ze szkła szlifowanego.
Do kolby stożkowej wprowadza się próbkę o masie 5,0 g i dodaje 50 ml roztworu kwasu siarkowego. Butelkę luźno zakręcamy i zanurzamy we wrzącej kąpieli wodnej na 3 godziny, od czasu do czasu potrząsając. Kolbę wyjmuje się z kąpieli, pozostawia do ostygnięcia, a ciecz przenosi się do jednej z probówek kolorymetrycznych. Kolor mierzy się metodą określoną w normie ISO 2211.
Bezwodnik ftalowy jest szeroko stosowany na całym świecie w bardzo szerokim zakresie zastosowań, począwszy od przemysłu tworzyw sztucznych, aż po syntezę żywic, fungicydów rolniczych i amin. Jego produkcja opiera się obecnie na utlenianiu o-ksylenu i naftalenu w fazie gazowej.
Bezwodnik ftalowy stosowany jest głównie jako prekursor estrów ftalowych, które służą jako plastyfikatory w chlorku winylu. Bezwodnik ftalowy otrzymuje się z bezwodnika ftalowego w reakcji alkoholizy.
Bezwodnik ftalowy jest szeroko stosowany w przemyśle do produkcji niektórych barwników. Dobrze znanym zastosowaniem tej reaktywności jest otrzymywanie barwnika antrachinonowego – chinizaryny – poprzez reakcję z parachlorofenolem i późniejszą hydrolizę chlorku. Fenoloftaleinę można syntetyzować poprzez kondensację bezwodnika ftalowego z dwoma równoważnikami fenolu w środowisku kwaśnym.
Bezwodnik ftalowy stosowany jest głównie jako półprodukt chemiczny w produkcji tworzyw sztucznych z chlorku winylu. Estry ftalanowe, które działają jako plastyfikatory, są pochodnymi bezwodnika ftalowego. Bezwodnik ftalowy stosowany jest w produkcji żywic poliestrowych i żywic alkidowych używanych w farbach i lakierach, środkach odstraszających owady oraz poliolach poliestrowych uretanowych. Bezwodnik ftalowy stosowany jest również jako środek zmniejszający palność gumy i środek zmniejszający palność.
Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, jakie nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, znajdują się również usługi testowe określone w normie „ISO 1389-4 Bezwodnik ftalowy do zastosowań przemysłowych - Metody badań - Część 4: Pomiar koloru po obróbce kwasem siarkowym” dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.
