
AVTP 03-170، یکی از انتشارات تست خودروهای متفقین که تحت پیمان استانداردسازی ناتو (STANAG) منتشر شده است ، روشها و الزامات تست عملکرد سیستم تعلیق را که در محدوده تست عملکرد خودروهای نظامی چرخدار انجام میشود، شرح میدهد. این استاندارد شامل روشهای تست مورد استفاده برای تعیین عملکرد سیستمهای تعلیق یک خودروی نظامی چرخدار است.

اساساً سیستم تعلیق سیستمی است که بین شاسی و چرخ های خودروها قرار گرفته و امکان حرکت نسبی بین آنها را فراهم می کند. یک سیستم تعلیق ساده از یک کمک فنر فنری، بازوهای کنترل مفصل توپ و چند بست برای نگه داشتن آنها در کنار هم تشکیل شده است.
در خودروهای نظامی چرخدار، سیستم تعلیق یکی از مهمترین زیرسیستمها است. در مقایسه با سایر خودروها، این خودروها در شرایط چالشبرانگیزتری مورد استفاده قرار میگیرند و اهمیت سیستم تعلیق به صورت تصاعدی افزایش مییابد. خودروهای نظامی در زمینهای صعبالعبور استفاده میشوند و به دلیل زرهی بودن بدنه، سنگینتر نیز هستند. سیستم تعلیق بین ضربات ناشی از زمین و فشار وارده به دلیل وزن خود قرار میگیرد.
در این راستا، تستهای تعلیق در آزمایشگاههای پیشرفته از دو جنبه مختلف انجام میشود: توانایی رانندگی در زمینهای ناهموار و عبور از موانع متعدد. آزمایشهای اصلی که برای این منظور انجام میشود عبارتند از: مقادیر شتاب در نقاط خاصی از خودرو و روی بدنه، شتاب کاهش سرعت، مقادیر شتاب روی صندلیها، زاویه چرخش، جابهجایی، سرعت، شتاب عمودی، شتاب جانبی و قدرت جذبشده. . طبق استاندارد AVTP 03-170، حداکثر شتاب مجاز در پایه صندلی راننده 2,5 G است.
در استاندارد AVTP 03-170 روش های آزمایشی برای تعیین عملکرد سیستم تعلیق خودروهای نظامی چرخ دار تعریف شده است. یکی از این روش های آزمون، آزمون تک مانع است. ارتفاع موانعی که باید در این مسیر آزمایشی باشد در استاندارد مشخص شده است. در تست های چند مانع که یکی دیگر از روش های تست است، براکت های مورد استفاده در موانع تک به صورت نیم دایره ای و ذوزنقه ای چیده می شوند.
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست عملکرد سیستم تعلیق را در بین روشهای تست عملکرد خودروهای نظامی چرخدار، در محدوده استاندارد AVTP 03-170، با آموزشهای خود ارائه میکند. و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
