
استانداردهای STANAG که قراردادهای استاندارد سازی ناتو هستند، استانداردهای نظامی کشورهای عضو ناتو را تعیین می کنند. یکی از استانداردهای منتشر شده در این چارچوب استاندارد STANAG 4703 است. این استاندارد شامل حداقل الزامات شایستگی پروازی است که برای گواهینامه صلاحیت پروازی هواپیماهای بدون سرنشین سبک بال ثابت با حداکثر وزن برخاست بیش از 150 کیلوگرم و انرژی ضربه بیش از 66 ژول در نظر گرفته شده است و برای گواهینامه صلاحیت پرواز به طور منظم در نظر گرفته شده است. فضای هوایی تخصیص نیافته

حد پایین توسط مطالعاتی تعیین میشود که نشان میدهد در زیر این سطح، به طور منطقی انتظار میرود که در صورت برخورد پهپاد به یک فرد محافظت نشده، آسیب کشندهای رخ ندهد. مقدار 66 J بر اساس تحقیقات فعلی یک مقدار در نظر گرفته می شود. برای هواپیماهای بدون سرنشین کمتر از این مقدار، به نظر می رسد ممکن است برخی از الزامات کاهش یابد. الزامات ویژه صلاحیت پروازی باید به صورت موردی با مقام تایید کننده توافق شود. ضمیمه این سند دستورالعمل هایی است که به جهت تیغه های ثابت محدود نمی شود (پیوست J).
به دلیل تنوع گسترده پیکربندیها و فناوریهای ممکن در این دسته، و اکثر این سیستمها از نظر معماری ساده هستند، این استاندارد برای موارد زیر توسعه داده شد:
اذعان میشود که مجموعهای صرفاً سنتی از کدهای صلاحیت پرواز تجویزی نمیتواند این هدف را برآورده کند و نمیتواند از مقررات مدنی یا نظامی موجود که برای هواپیماهای سرنشیندار قابل اجرا هستند، استخراج شود. در این راستا، رویکردی اتخاذ شده است که مجموعهای از الزامات سنتی کد صلاحیت پرواز را با معیارهایی ترکیب میکند که با هدف دستیابی به سطح بالایی از اطمینان از قابلیت پرواز طرح طراحی شده است. این رویکرد از الزامات اساسی نظامی برای صلاحیت پرواز ناشی میشود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین با کارکنان آموزشدیده و متخصص و فنآوری پیشرفته، خدمات آزمایشی شرایط مناسب پرواز سیستمهای هواپیمای بدون سرنشین سبک را در چارچوب استاندارد STANAG 4703 ارائه میکند. تجهیزات.
