
هدف اصلی استاندارد STANAG 42 35، یک توافقنامه استانداردسازی ناتو ، تعریف بدترین حالت محیط الکترواستاتیک (سطح بار الکترواستاتیک) است. این استاندارد شرایط محیطی الکترواستاتیکی را که بر طراحی تجهیزات مورد استفاده نیروهای ناتو تأثیر میگذارد، توصیف میکند.

تخلیه الکترواستاتیک وضعیتی است که زمانی اتفاق می افتد که بارهای دو سطح با پتانسیل الکترونیکی زیاد به طور ناگهانی یکسان شوند. تخلیه یا جرقه ناشی از آن گاهی اوقات باعث آسیب پنهان به قطعات الکترونیکی می شود. سیستم هایی که از این وضعیت جلوگیری می کنند به محافظت از مناطق کار کمک می کنند.
در واقع، تخلیه الکترواستاتیک همیشه اتفاق می افتد، به خصوص در آب و هوای خشک و در زمستان که رطوبت کافی در هوا برای تخلیه الکترون های اضافی وجود ندارد. آب رسانا است و به الکترون ها اجازه می دهد راحت تر جریان پیدا کنند. با این حال، تخلیه الکترواستاتیکی که در الکترونیک حساس با آن مواجه میشود میتواند باعث اختلال در عملکرد شود. سیستم های حفاظتی با جلوگیری از آسیب تخلیه الکترواستاتیک و حفظ تماس دائمی با زمین، پتانسیل برابری را ارائه می دهند.
استاندارد STANAG 4235 برای مواد زیر در طول چرخه عمر آنها اعمال می شود:
به طور خلاصه، رویداد تخلیه الکترواستاتیک را می توان در درجه اول به عنوان یک رویداد شکست ولتاژ بالا تعریف کرد. آسیب به قطعات بسیار شبیه آسیب پالس رادار فرکانس بالا است. اگر مقاومت مدار DC کم باشد، خطر ایمنی احتمالی سیستم یا خرابی سیستم را به همراه خواهد داشت. شارژ الکترواستاتیکی سیستم ها رایج است. یک هواپیما که از باران یا گرد و غبار عبور می کند می تواند بار الکترواستاتیکی را روی همه اجزا ایجاد کند. اگر این شارژ به تجهیزات یا مهمات الکترونیکی منتقل شود، به عملکردهای الکترونیکی مانند پردازش سیگنال، زمان بندی، راه اندازی و احتراق آسیب وارد می کند و باعث خرابی یا تغییرات پارامتریک قطعات الکترونیکی می شود.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست شرایط محیطی الکترواستاتیکی را ارائه میکند که بر طراحی مواد برای استفاده توسط نیروهای ناتو در محدوده استاندارد STANAG 4235، با آموزشهای خود، تأثیر میگذارد. و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
