مشخصات عملکرد MIL-PRF-3135H - مواد زیرلایه آستر عرشه

استاندارد «مشخصات عملکرد MIL-PRF-3135H - مواد زیرسازی پوشش عرشه» که توسط وزارت دفاع ایالات متحده تدوین شده است، الزامات عملکردی مواد زیرسازی پوشش عرشه را که باید روی سطوح داخلی عرشه فولادی و آلومینیومی تمیز با آستر یا بدون آستر اعمال شوند، شرح می‌دهد و در نتیجه سطحی صاف، مسطح یا با انحنای ملایم ایجاد می‌کند که سیستم پوشش نهایی عرشه روی آن اعمال خواهد شد.

مواد زیرسازی پوشش عرشه باید طبق این استاندارد از انواع، کلاس‌ها و درجه‌های زیر باشند:

• انواع:
  • نوع اول: مصالح زیرسازی با وزن استاندارد برای استفاده در زیر پوشش‌های عرشه که با ماله اجرا می‌شوند (مثلاً استاندارد MIL-PRF-24613).
  • نوع دوم: مصالح زیرسازی با وزن استاندارد (مانند کاشی‌های پرسلان، کاشی‌های وینیل، ورق وینیل و غیره) برای استفاده در زیر پوشش‌های عرشه پیش‌ساخته.
  • نوع سوم: برای مصارف عمومی، زیرلایه‌های فوق سبک با وزن حداکثر ۴.۸۸ کیلوگرم بر متر مربع و ضخامت ۶.۴ میلی‌متر.
  • نوع چهارم: مصالح زیرسازی پلیمری سبک وزن با کاربرد عمومی، وزنی کمتر از ۷.۸۱ کیلوگرم بر متر مربع و ضخامتی حداکثر ۶.۴ میلی‌متر که وظایفی را که معمولاً توسط آستر، لایه زیرین، عایق رطوبتی و مواد غشایی ضد ترک جداگانه در یک محصول ماله‌کشی یا اسپری اعمال می‌شود، انجام می‌دهند.
• کلاس ها:
  • کلاس ۱: مواد زیرلایه مبتنی بر لاتکس
  • کلاس ۲: مواد زیرلایه بر پایه رزین
• مدارک تحصیلی:
  • کلاس A: برای استفاده در زیردریایی‌ها
  • کلاس B: برای استفاده عمومی در کشتی

در این استاندارد الزامات به شرح زیر توضیح داده شده است:

• صلاحیت: مواد زیرسازی ارائه شده تحت این مشخصات باید محصولاتی باشند که توسط فعالیت واجد شرایط، قبل از اعطای قرارداد، در فهرست محصولات واجد شرایط مربوطه، مجاز شناخته شده باشند.
• ترکیبات: مصالح زیرسازی کلاس ۱ باید از سنگدانه‌های از پیش مخلوط شده و پودر لاتکس تشکیل شده باشد (فقط در حین نصب نیاز به افزودن آب دارد). محصولات کلاس ۲ از سه جزء تشکیل شده‌اند: رزین، سخت‌کننده و سنگدانه جداگانه. مصالح زیرسازی عرشه باید پس از مخلوط کردن با دست یا با استفاده از تجهیزات اختلاط رایج، برای استفاده با ماله مناسب باشند. هیچ تجهیزات اختلاط خاصی لازم نیست. دستورالعمل‌های اختلاط، شامل هرگونه زمان القا یا سایر الزامات، باید مطابق با دستورالعمل‌های سازنده باشد. مصالح نوع اول یا نوع دوم ممکن است شامل یک آستر جداگانه به عنوان بخشی از سیستم باشند یا ممکن است نیاز به آسترکاری عرشه قبل از اجرای زیرسازی داشته باشند. مواد نوع III و IV باید بتوانند مستقیماً روی یک زیرلایه فلزی تمیز و بدون پوشش و بدون نیاز به آستر جداگانه (به غیر از یک لایه اتصال از یک ماده پایه غیر کلوخه) اعمال شوند و تمام الزامات عملکردی این مشخصات را برآورده کنند.
• سیستم‌های مبتنی بر رزین (مواد کلاس ۲): به سازنده حق انتخاب اجزای مورد استفاده در تشکیل رزین شرح داده شده در این استاندارد داده می‌شود. برای سیستم‌های مبتنی بر رزین، نسبت‌های مجاز جزء رزین به سخت‌کننده باید به ۴:۱، ۳:۱، ۲:۱ یا ۱:۱ حجمی محدود شود، در مواردی که دستورالعمل‌های سازنده اجازه اختلاط میدانی محصولات توسط نصاب‌های زیرلایه را می‌دهد. هنگامی که مطابق دستورالعمل سازنده مخلوط و اعمال شود، سیستم زیرلایه نهایی باید با تمام الزامات این مشخصات مطابقت داشته باشد.
• کاربرد: مواد زیرسازی پوشش عرشه باید بدون استفاده از گیره یا سایر وسایل جوش داده شده به عرشه یا سایر تقویت کننده‌هایی که بخشی از ترکیب مخلوط شده برای اجرا نیستند، به عرشه یا سازه‌ای که روی آن اعمال می‌شود، بچسبند. مواد زیرلایه نوع اول و دوم باید روی سطوح فولادی تمیز که با فرمول ۱۵۰ مطابق با MIL-DTL-24441 و MIL-DTL-24441/20، MIL-DTL-24441/29 یا یک پرایمر جایگزین در صورت ارائه توسط سازنده به عنوان بخشی از سیستم زیرلایه، آستر شده‌اند، اعمال شوند. مواد زیرلایه نوع III و IV باید روی سطح فلزی تمیز و بدون آستر که مطابق با حداقل استاندارد SSPC-SP 150 آماده شده است، اعمال شوند.
• الزامات عملکرد:
  • سمیت: هیچ یک از اجزای سیستم بستر نباید در صورت استفاده طبق برنامه، تأثیر نامطلوبی بر سلامت پرسنل داشته باشد. مواد مورد استفاده در زیرسازی نباید حاوی مواد سرطان‌زا یا بالقوه سرطان‌زا، طبق تعریف مقررات قانونی، باشند. همچنین نباید حاوی مواد بسیار خطرناک یا مواد شیمیایی سمی مطابق با تعریف‌های 29 CFR 1910.1000، 40 CFR 302، 40 CFR 355 و 40 CFR 372 باشد. تولیدکننده مسئول حفظ موادی است که عاری از مواد سرطان‌زا، مواد بسیار خطرناک و مواد شیمیایی سمی باشند. تولیدکننده نباید اجازه دهد هیچ یک از این مواد ممنوعه به فرمول اضافه شود، مگر اینکه حداکثر میزان مجاز ماده خاص در اینجا ذکر شده باشد.
  • نقطه اشتعال: نقطه اشتعال زیرلایه یا هر جزء نباید کمتر از ۳۸ درجه باشد.
  • وزن: پس از خشک شدن کامل زیرلایه، وزن مصالح نباید از حداکثر وزن مجاز زیر بیشتر شود:
    • ۸.۵۴ کیلوگرم در هر متر مربع با ضخامت ۶.۴ میلی‌متر برای نوع اول کلاس ۱ و ۱۲.۲ کیلوگرم در هر متر مربع با ضخامت ۶.۴ میلی‌متر برای نوع اول کلاس ۲.
    • ۱۲.۲ کیلوگرم در هر متر مربع با ضخامت ۶.۴ میلی‌متر برای نوع دوم (همه درجات).
    • ۴.۸۸ کیلوگرم در هر متر مربع برای نوع III (همه درجات) با ضخامت ۶.۴ میلی‌متر.
    • ۷.۸۱ کیلوگرم در هر متر مربع با ضخامت ۶.۴ میلی‌متر برای نوع چهارم (همه گریدها).
  • مقاومت در برابر ضربه: مواد زیرسازی عرشه نباید علائم قابل مشاهده‌ای از شکستگی، ترک خوردگی یا جدا شدن از صفحه فولادی را نشان دهند. برای انواع I، II و III نباید هیچ فرورفتگی دائمی بزرگتر از ۱.۵۹ میلی‌متر و برای نوع IV نباید هیچ فرورفتگی دائمی بزرگتر از ۰.۷۹۳۶ میلی‌متر وجود داشته باشد.
  • فرورفتگی‌ها: درصد فرورفتگی اولیه مصالح زیرسازی پوشش عرشه باید با جدول ارائه شده در استاندارد مطابقت داشته باشد. فرورفتگی باقی مانده از تمام مواد نباید از حداکثر درصدهای مشخص شده در استاندارد تجاوز کند.
  • مقاومت در برابر دماهای بالا: مواد زیرسازی عرشه نباید به طور قابل توجهی نرم باشند یا لغزش اندازه‌گیری شده بیش از 0,7936 میلی‌متر داشته باشند.
  • مقاومت در برابر رطوبت و تغییرات دما: مصالح زیرسازی عرشه نباید علائمی از ترک خوردگی، جدا شدن از صفحه فولادی یا خوردگی فولاد زیر زیرسازی را نشان دهند.
  • جذب رطوبت:
    • مواد نوع اول، کلاس ۱ نباید بیش از ۵ درصد وزنی رطوبت را در شرایط جوی معمولی جذب کنند.
    • مواد نوع اول، کلاس دوم نباید بیش از ۲ درصد وزنی رطوبت را در شرایط جوی معمولی جذب کنند.
    • مواد نوع دوم و سوم نباید در شرایط جوی معمولی بیش از ۱ درصد وزنی رطوبت جذب کنند.
    • مواد نوع چهارم نباید در شرایط جوی معمولی بیش از 0,1 درصد وزنی رطوبت جذب کنند.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «مشخصات عملکرد MIL-PRF-3135H - مواد زیرسازی پوشش عرشه» نیز وجود دارد.