
STANAG 4235، یک توافقنامه استانداردسازی ناتو، الزامات سازگاری الکترومغناطیسی برای تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی نظامی (شناورهای سطحی، قایقهای غیرفلزی) را شرح میدهد و یک روش آزمایش را تعریف میکند.
-icin-elektro-manyetik-uyumluluk-testi.jpg)
مأموریتهای مختلف کشتیهای نیروی دریایی و بهبود مستمر تکنیکها و روشهای جنگی و همچنین حفاظت از تجهیزات موجود در کشتی، بر تعداد و پیچیدگی تجهیزات الکترونیکی مختلف افزوده است. این تجهیزات باعث افزایش مداوم سطح میدان الکترومغناطیسی در کشتی ها می شود. در سطح بینالمللی، نگرانیهای سازمانهای دریایی بینالمللی همچنان پابرجاست و بیان میکنند که افزایش ایمنی ناوبری، رادار همچنان عامل اصلی ایمنی ناوبری است.
تعیین اینکه رادارها تا چه حد می توانند بر روی یک کشتی نیروی دریایی نصب شوند بسیار مهم است تا در معرض تداخل الکترومغناطیسی موجود در محیط های نصب قرار نگیرند و تداخلی ایجاد نکنند که باعث اختلال در سایر تجهیزات شود. اولین اقدام در ارزیابی ریسک، آنالیزهایی است که باید طبق استانداردهای آزمایش راداری انجام شود.
مهم ترین نیاز برای اندازه گیری ها و تست های سازگاری الکترومغناطیسی، اطمینان از تکرارپذیری آنهاست. برای اطمینان از تکرارپذیری تستهای سازگاری الکترومغناطیسی و همچنین مقایسه نتایج بهدستآمده، باید از همان روشهای آزمایشی استفاده شود. به منظور انجام تجزیه و تحلیل مطابق با استانداردهای سازگاری الکترومغناطیسی، طرح آزمایش باید شامل موارد زیر باشد:
در میان آزمایشات، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی های متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام داده است، سازمان ما با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات پیشرفته فناورانه، تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی نظامی (کشتی سطحی) را ارائه می کند. قایق غیر فلزی) در محدوده استاندارد STANAG 4436 خدمات تست سازگاری مغناطیسی را نیز ارائه می دهد.
