
فیلرهای تزریقی در پوست به عنوان روشی برای بازسازی ناهنجاری های صورت و ترمیم پیری صورت استفاده می شود. اگرچه فیلرها به یک گزینه محبوب در بین بیماران زیبایی تبدیل شده اند، تجربه بالینی نشان داده است که فیلرها باید با احتیاط استفاده شوند زیرا ممکن است عوارضی ایجاد شود.

پرکننده ها محصولاتی هستند که به بافت نرم تزریق می شوند و به دو دسته قابل جذب یا غیر قابل جذب (دائمی) طبقه بندی می شوند. در حال حاضر انواع پرکننده های پوستی و زیر جلدی برای تقویت بافت نرم استفاده می شود.
در حالی که قبلاً طیف وسیعی از مواد پرکننده محدود بود، موادی که امروزه استفاده میشوند شامل طیف گستردهای از مواد مانند کلاژن، اسید هیالورونیک، هیدروکسیل آپاتیت کلسیم، اسید پلی-ال-لاکتیک و پلیمرهای مصنوعی یا سنتزی هستند. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تقریباً 20 محصول پرکننده را برای موارد پوستی تأیید کرده است که هر کدام دارای خواص، مزایا و معایب منحصر به فردی هستند. به عنوان مثال، پرکنندههای زیادی وجود دارند که نه تنها باعث تقویت بافت نرم میشوند، بلکه تولید کلاژن را نیز تحریک میکنند. با این حال، عوارض اغلب میتوانند سالها پس از درمان اولیه ایجاد شوند. عوارض جانبی مانند تورم، قرمزی و ندول ممکن است رخ دهد و در موارد نادر، گرانولومهای جسم خارجی ممکن است ایجاد شوند که برداشتن آنها دشوار است. به طور کلی، همه پرکنندهها مواد خارجی هستند و بنابراین باعث واکنشهای جسم خارجی میشوند، از موارد رایج مانند پارافین گرفته تا موارد نادر مانند اسید هیالورونیک. تظاهرات بالینی این واکنشها متغیر است، از ندولهای تکی یا چندگانه در محل تزریق گرفته تا تورم گسترده و سفت صورت همراه با قرمزی پوست.
با افزایش علاقه به ظاهر کلی جوان، گزینه های درمانی بیشتری برای پاسخگویی به نیازهای لوازم آرایشی در یکی از زمینه های در حال رشد در پوست وجود دارد. فیلرها همچنین گزینه های جدیدی را برای بیمارانی که توانایی پرداخت هزینه جراحی پلاستیک را ندارند یا به مداخله جراحی حساس هستند، ارائه کرده است. ماده پرکننده ایده آل غیر حساسیت زا، غیر سرطان زا و غیر تراتوژن است. این مواد پایدار، مقرون به صرفه، شکل پذیر، قابل بازیافت و بادوام هستند.
در همین حال، فیلر ایدهآل باید نتایج قابل پیشبینی و ثابتی داشته باشد، طبیعی به نظر برسد، زمان کمی برای اعمال نیاز داشته باشد، نیاز به حداقل آمادهسازی داشته باشد، هیچ زمان از کار افتادگی بیمار ایجاد نشود و خطر عوارض کم داشته باشد. برنامه ایده آل باید بدون درد، کاربر پسند باشد و در یک محیط سرپایی با حداقل بازیابی و ذخیره سازی آسان انجام شود. با این حال، هیچ پرکننده واحدی برای همه بیماران، نشانهها و موقعیتها ایدهآل نیست.
به طور خلاصه، تلاشها برای طراحی پرکنندههای مختلف برای بهبود پیری و کاهش حجم ادامه دارد و علم پشت تزریقهای آرایشی در حال تکامل است.
پرکننده های مورد استفاده در حال حاضر از نظر منبع، مدت زمان فعالیت و محل رسوب بسیار متفاوت هستند. نشانه های فیلرها عبارتند از خطوط صورت مانند چین و چروک و چین و چروک، پر شدن لب ها، تغییر شکل های صورت، جای زخم های فرورفته، گودی چشم، بیماری های پوستی، ملانوز دور چشم (یک درمان زیبایی شامل تزریق ویتامین ها، مواد معدنی و سایر مواد به پوست اطراف چشم) اسکلرودرمی (ضخیم شدن و سفت شدن پوست)، پر شدن لاله گوش، افتادگی گوشواره و جوانسازی دکلته گردن.
آژانس استانداردهای عمل زیبایی (CPSA) سازمانی است که بر روی درمانهای زیبایی غیرجراحی مانند پرکنندهها، جوانسازی پوست، لیزر و تزریق سم بوتولینوم تمرکز دارد. استاندارد "پرکننده های پوستی (پرکننده های پوشش دهنده پوست و بافت نرم)" که توسط این سازمان منتشر شده است موارد زیر را تعریف می کند:
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تجزیه و تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که توسط سازمان ما به مشاغل ارائه میشود، خدمات آزمایش و تجزیه و تحلیل فیلرهای زیر جلدی نیز وجود دارد.
