
به طور کلی، آزمایشهای اثربخشی نگهدارنده با هدف تعیین میزان اثربخشی محتوای نگهدارنده در فرمولاسیون محصولات آرایشی بر روی میکروارگانیسمهای منتخب انجام میشود. نگهدارنده ها ترکیبات شیمیایی هستند که رشد میکروارگانیسم ها را مهار کرده یا آنها را از بین می برند. هدف نگهدارنده ها، با هم یا به تنهایی، جلوگیری از رشد میکروارگانیسم ها در این محصولات است. نگهدارنده ها از تغییر رنگ، ویسکوزیته یا بوی محصول یا رشد میکروبی قابل مشاهده جلوگیری می کنند. بنابراین از عفونت های احتمالی برای مصرف کننده جلوگیری می شود.

مواد نگهدارنده ای که امروزه به طور معمول مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از: پارابن ها، مشتقات فرمالدئید، ترکیبات فنلی، اسیدها (مانند اسید سوربیک، اسید بنزوئیک)، ترکیبات هالوژنه، الکل ها (به عنوان مثال اتیل الکل)، و نمک های آمونیوم چهارتایی.
در اینجا چند استاندارد بین المللی وجود دارد که در آزمایش های انجام شده در آزمایشگاه های پیشرفته در نظر گرفته شده است:
به طور خلاصه، آزمایشهای اثربخشی مواد نگهدارنده، مقاومت نمونه آزمایش را در برابر رشد میکروارگانیسمها تعیین میکنند و بخش مهمی از آزمایش عملکرد محصول هستند. آزمایش مواد نگهدارنده، آزمایشی است که برای تعیین نحوه عملکرد یک محصول در طول استفاده مورد انتظار و میزان اثربخشی یک ماده نگهدارنده ضد میکروبی انجام میشود. آزمایش مواد نگهدارنده در بخشهای مختلفی اعمال میشود که در آنها دادههایی در مورد نحوه عملکرد یک محصول پس از مدت زمان مشخصی پس از باز شدن و در حین استفاده ارائه میشود.
سازمان ما همچنین خدمات تست اثربخشی حفاظتی را با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود از جمله مطالعات آزمایشی، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، ارائه میکند.
