
در لایه برداری شیمیایی، از یک محلول شیمیایی برای برداشتن لایه های پوست استفاده می شود و پوست جوان تر زیر آن نمایان می شود. لایه برداری شیمیایی می تواند خطوط و چین و چروک، آکنه، اسکار، تغییر رنگ ناهموار پوست و سایر عیوب پوست را کاهش یا بهبود بخشد. مواد شیمیایی مختلف عمق فرآیند لایه برداری و نوع بیماری پوستی را تعیین می کنند.

محلول مورد استفاده در لایه برداری شیمیایی یا لایه برداری پوستی یک جزء شیمیایی است که باعث آسیب به پوست یا آسیب به لایه های پوست می شود. لایه های پوست در نهایت پوسته پوسته می شوند و پوست جوان تری نمایان می شود. پوست جدید معمولا صافتر است، خطوط و چین و چروکهای کمتری دارد، رنگهای یکنواختتری دارد و رنگ روشنتری دارد.
لایه برداری شیمیایی برای درمان برخی بیماری های پوستی یا بهبود ظاهر پوست با احیای رنگ و بافت آن استفاده می شود. لایه برداری شیمیایی بیشتر روی صورت، گردن یا دست ها اعمال می شود. این فرآیند به کاهش یا بهبود شرایط زیر کمک می کند:
افتادگی، برجستگی، جای زخم عمیق، خطوط عمیق صورت و چین و چروک های شدیدتر به لایه برداری شیمیایی پاسخ خوبی نمی دهند. در این مورد، سایر روش های جراحی زیبایی مانند لیزر دی اکسید کربن، لیفت صورت، لیفت ابرو، لیفت چشم یا پرکننده بافت نرم توصیه می شود.
به طور کلی لایه برداری سطحی برای انواع پوست مناسب است. با این حال، برای رنگ پوست تیره تر، خطر تیره شدن پوست پس از درمان بیشتر است.
لایه برداری شیمیایی در موارد زیر توصیه نمی شود:
محلول های شیمیایی مختلف نتایج متفاوتی را ارائه می دهند. انتخاب ماده شیمیایی مورد استفاده بستگی به انتظارات دارد.
یک لایه برداری سبک یا لایه برداری سطحی معمولاً نتایجی به دست می دهد که 1 تا 2 ماه دوام دارد، یک لایه برداری متوسط می تواند تا شش ماه دوام داشته باشد. اگر استفاده از لایه برداری عمیق ضروری باشد، مانند هدف قرار دادن آسیب شدید خورشید یا رفع نگرانی های پوستی پزشکی، این نتایج اغلب مادام العمر باقی می مانند.
به طور خلاصه، لایه برداری شیمیایی عملی است که با ایجاد آسیب کنترل شده در اعماق مختلف با اعمال یک یا چند عامل شیمیایی روی پوست به منظور احیا، جوانسازی و بهبود ظاهر پوست، امکان ظهور پوستی سالم را فراهم می کند. هدف از لایه برداری شیمیایی آسیب رساندن به لایه های پوست تا عمق مورد نظر و درمان ضایعات مختلف با بهره گیری از افزایش تولید کلاژن و الاستین ناشی از بهبود زخم در حین بازسازی است. در این درمان، یک اسید شیمیایی روی پوست مالیده می شود که باعث جدا شدن لایه های سطحی و لایه برداری می شود. اگرچه مواد لایه بردار شیمیایی زیادی وجود دارد، اما متداول ترین آنها اسیدهای آلفا هیدروکسی مانند اسید گلیکولیک، اسیدهای میوه و اسید لاکتیک، اسید سالیسیلیک (بتا هیدروکسی اسیدها)، اسید تری کلرواستیک و ترکیبات آنها هستند.
امروزه لایه برداری شیمیایی یکی از ساده ترین و قابل اجراترین روش هاست که نه تنها برای اهداف زیبایی بلکه در درمان بسیاری از بیماری های پوستی نیز استفاده می شود. چین و چروک های ریز روی پوست ناشی از آفتاب و سوختگی، لک های ناشی از آفتاب و افزایش سن، کک و مک، لکه های تیره صورت و لکه های هورمونی یا بارداری را می توان با لایه برداری اصلاح و بهبود بخشید.
آزمایش ها و تجزیه و تحلیل هایی که در آزمایشگاه های پیشرفته برای مواد لایه بردار شیمیایی مورد استفاده انجام می شود بسیار مهم است تا اطمینان حاصل شود که آنها با ارزش های بدن فرد سازگار هستند.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که توسط سازمان ما به کسبوکارها ارائه میشود، خدمات تجزیه و تحلیل مناسب بودن عامل لایهبرداری شیمیایی نیز وجود دارد.
