
پرکننده های بافت نرم که برای از بین بردن پیری صورت استفاده می شوند در حال افزایش و متفاوت هستند. روشهای کم تهاجمی برای اصلاح نقایص مربوط به سن در صورت نه تنها برای بافتهای نرم سطحی مانند پوست و بافت زیر جلدی، بلکه برای لایههای آناتومیک عمیق صورت نیز به یک امر عادی تبدیل شده است. استفاده گسترده از پرکنندههای بافت نرم با معرفی پرکنندههای اسید هیالورونیک افزایش یافته است که در حال حاضر تقریباً 80 درصد از پرکنندههای مورد استفاده برای جوانسازی و اصلاح حجم را تشکیل میدهند.

استفاده از پرکننده های اسید هیالورونیک در حال گسترش است زیرا میزان عوارض پایین، ماندگاری خوب، نسبتا اقتصادی و برگشت پذیر هستند.
فیلرهای اسید هیالورونیک، هیدروژلهایی هستند که از اسید هیالورونیک با پیوندهای متقاطع معلق در محلولهای فیزیولوژیکی یا بافر فسفات ساخته شدهاند.
اکثر فیلرهای مدرن هیالورونیک اسید از اسید هیالورونیک باکتریایی به دلیل کاهش پتانسیل آلرژی زایی و ایمنی زایی آن مشتق می شوند. یعنی اسید هیالورونیک که عموماً از منابع حیوانی مانند آمارانت به دست می آید، می تواند ناخالصی هایی را در خود نگه دارد که می تواند باعث واکنش های نامطلوب شود. در واقع، همه فیلرها یکسان نیستند و پزشکان بسته به تجربه بالینی شخصی خود، محصولات متفاوتی را برای اندیکاسیون های متفاوت در عمل روزانه خود انتخاب می کنند. انتخاب عمدتا بر اساس استفاده مستقیم از محصولات و تجربه شخصی است.
درک اصول هر ویژگی رئولوژیکی و بیوفیزیکی و پیامدهای بالینی آنها، انتخاب پرکننده اسید هیالورونیک مناسب و هواپیمای تزریق مناسب برای هر کاربرد خاص را تسهیل میکند. واضح است که فیلر مورد استفاده در لایه عمیق برای بازگرداندن حجم صورت دارای خواص متفاوتی نسبت به فیلر مورد استفاده برای خطوط ریز روی پوست است. فیلرهای تزریق عمیق عموماً سختتر و پرکنندههای خطوط ریز نرمتر تعریف میشوند.
پرکننده های نرم ویسکوزیته و کشسانی کمتری دارند و تمایل دارند در بافت نرم پخش شوند. بنابراین برای خطوط ریز و چین و چروک ایده آل است. از سوی دیگر، هاردفیل ها ویسکوزیته و انعطاف پذیری بالاتری دارند و با مهاجرت ناچیز محصول، بالابر و پشتیبانی می کنند. بنابراین برای بازسازی حجم ایده آل است. با این حال، هیچ یک از گزارهها نمیتوانند رفتار پرکننده پس از تزریق و برهمکنش آن با نیروهای تغییر شکل اعمالشده بر روی آن را شرح دهند. پس از تزریق، فیلرها تحت فشار، برش، کشش، پیچش ناشی از حرکات عضلانی، وزن بافت نرم، فشار وارده به سطوح خارجی و نیروی گرانش قرار می گیرند. تمامی این نیروها شکل، توزیع، مدت زمان و درجه اصلاح عیب ناشی از فیلر تزریقی را تغییر می دهند.
علاوه بر این، هر پرکننده توسط سازندگان برای نشانه های مشابه تعریف می شود، بدون در نظر گرفتن اینکه خواص رئولوژیکی و فیزیکوشیمیایی به طور قابل توجهی بین مارک های پرکننده متفاوت است. یعنی پرکنندهها میتوانند نشانههای مشابهی داشته باشند در حالی که دارای خواص رئولوژیکی، فیزیکی و شیمیایی متفاوتی هستند. نمونه ای از چنین تفاوتی بین دو خانواده بزرگ از عوامل اسید هیالورونیک وجود دارد: پرکننده های تک فازی و دو فازی. پرکننده مونوفازیک مخلوطی همگن از زنجیره های اسید هیالورونیک متقاطع با وزن مولکولی بالا یا پایین است. به طور کلی، پرکننده های تک فاز دارای کشسانی کمتر و ویسکوزیته بالاتری نسبت به پرکننده های اسید هیالورونیک دوفازی هستند. استفاده نادرست از این انواع پرکننده باعث کاهش کیفیت نتایج نهایی زیبایی می شود.
هر کدام از پرکنندههای پوست استفاده شود، آزمایشها و تجزیه و تحلیلهایی که در آزمایشگاههای پیشرفته انجام میشود بسیار مهم است تا اطمینان حاصل شود که با ارزشهای بدن فرد سازگار است.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تجزیه و تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که توسط سازمان ما به مشاغل ارائه میشود، خدمات تجزیه و تحلیل رئولوژیکی و فیزیکوشیمیایی برای فیلرهای پوستی وجود دارد.
