EN IEC 60068-2-52 Testy środowiskowe – Część 2-52: Testy – Test Kb: Mgła solna, cykliczna (roztwór chlorku sodu)

Wyprodukowano przy użyciu soli, materiałów metalicznych i niemetalowych zgodnie z normą „EN IEC 60068-2-52 Testy środowiskowe – Część 2-52: Testy – Test Kb: Mgła solna, cykliczna (roztwór chlorku sodu)” opracowaną przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC). Opisano metodę cyklicznego badania mgłą solną elementów lub sprzętu zaprojektowanego tak, aby był odporny na atmosferę zasoloną, ponieważ może to pogorszyć działanie części.

Najnowsza aktualizacja tego standardu zawiera istotne zmiany techniczne. Przykładowo cała treść została w jak największym stopniu zharmonizowana z normą „ISO 9227 Testy korozyjne w sztucznych atmosferach – Testy w mgle solnej” opublikowaną przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Ponadto uproszczono zakres, zmieniono ogólną definicję badania, do wyposażenia badawczego dodano suche pomieszczenie, zmieniono poziomy istotności zgodnie z metodami badawczymi oraz dodano metody badawcze 7 i 8. Tymczasem opis każdej metody badawczej znajduje się w załączniku do normy (załącznik B).

Testy w mgle solnej są szczególnie przydatne do wykrywania nieciągłości, takich jak pory i inne defekty, w niektórych powłokach metalicznych, organicznych, tlenkowych i konwersyjnych.

Testy te są szczególnie ważne dla:

• Metale i ich stopy
• Powłoki metaliczne (anodowe i katodowe)
• Skórki transformacji
• Anodowe powłoki tlenkowe
• Powłoki organiczne na materiałach metalicznych

Wszystkie metody mgły solnej nadają się do sprawdzania, czy jakość materiału metalicznego jest zachowana, z zabezpieczeniem antykorozyjnym lub bez. Nie są one przeznaczone do stosowania w testach porównawczych w celu porównywania różnych materiałów na podstawie odporności na korozję lub przewidywania długoterminowej odporności na korozję badanego materiału.

Norma EN IEC 60068-2-52 obejmuje cykliczne warunki testowe mgły solnej, stanu suchego, stanu wilgotnego i atmosfery standardowej. Efekt każdego warunku testowego jest następujący. Nawiasem mówiąc, mgła solna nazywana jest również mgłą solną. Próbki testowe zazwyczaj nie są zasilane podczas testowania.

Mgła solna: Badana próbka ulega korozji w wyniku elektrochemicznej lub złożonej reakcji chemicznej z obojętnym lub zakwaszonym roztworem soli. Roztwór soli tworzy drobną strukturę elektrolityczną.

Warunki suche: Podgrzane powietrze w komorze może powodować parowanie wody z powierzchni badanej próbki z powodu spadku wilgotności względnej i wzrostu temperatury próbki. Prowadzi to do wzrostu stężenia roztworu i przyspiesza proces korozji poprzez przyspieszenie reakcji chemicznych. W tych warunkach sól wytrąca się z roztworu na powierzchnię badanej próbki. Szybkość parowania i nagrzewania może się różnić w zależności od komory badawczej i badanej próbki.

Stan wilgotny:

• Ze stanu suchego do stanu wilgotnego: Wraz ze wzrostem wilgotności względnej kryształki soli wytrącone na powierzchni próbki ponownie rozpoczynają proces korozji, absorbując parę wodną, ​​aż do utworzenia ciekłego roztworu elektrolitu.
• Mgła solna do stanu wilgotnego: Stan wilgotny utrzymuje wilgotność obecną na powierzchni próbki pod koniec okresu występowania mgły solnej, bez nadmiernego rozcieńczania roztworu, które może wynikać z kondensacji wilgoci.

Atmosfera standardowa: Próbkę badawczą pozostawia się do osiągnięcia równowagi w standardowych warunkach laboratoryjnych, co powoduje stopniowe wysychanie i rozluźnianie w większości reakcji korozyjnych. W praktyce okres suchej atmosfery może występować podczas przerw w pracy, np. w weekendy. Włączenie takiego okresu suchego może prowadzić do mechanizmów korozji, które mogą znacznie różnić się od tych występujących w warunkach ciągłej wilgotności. Program badań dobiera się tak, aby był zgodny z harmonogramem podanym w normie. Roztwór chlorku sodu przygotowuje się zgodnie z wymaganiami normy ISO 9227. Stężenie chlorku sodu w zebranym roztworze rozpylającym wynosi 50 g/l plus/minus 5 g/l.

Regulacja pH neutralnego roztworu soli: Test neutralnego roztworu soli musi być zgodny z wymogami normy ISO 9227.

Regulacja pH zakwaszonego roztworu soli : Do przygotowanych 10 litrów obojętnego, 5% roztworu chlorku sodu dodaje się następujące odczynniki: 12 ml kwasu azotowego, 17,3 ml kwasu siarkowego oraz odpowiednią ilość 10% roztworu wodorotlenku sodu (około 300 ml), aby dostosować pH roztworu do 3,5 plus/minus 0,1. pH rozpylonego roztworu zebranego w zbiorniku wynosi od 3,4 do 3,6 w temperaturze 25 stopni Celsjusza.

W razie potrzeby roztwór przed umieszczeniem w komorze urządzenia należy przefiltrować w celu usunięcia ciał stałych, które mogą zatkać otwory urządzenia natryskowego.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, „EN IEC 60068-2-52 Testy środowiskowe – Część 2-52: Testy – Test Kb: Świadczy także usługi testowania określone w standardzie „mgła solna, cykliczna (roztwór chlorku sodu)”.