NF T46-019 Guma wulkanizowana lub termoplastyczna - Odporność na pękanie ozonowe - Test wydłużenia statycznego

Francuska norma NF T46-019 definiuje metodę badania (metodę badania wydłużenia statycznego) służącą do określania odporności materiałów gumowych wulkanizowanych lub termoplastycznych na pękanie ozonowe.

W wielu zastosowaniach elastomery ogólnego przeznaczenia są nieodpowiednie ze względu na ich słabą odporność na warunki atmosferyczne, oleje, ogień i wysokie temperatury. Aby spełnić te wymagania, opracowywane są specjalne elastomery i elastomery specjalnego przeznaczenia. Kauczuki syntetyczne specjalnego przeznaczenia obejmują kauczuki butylowe, kauczuk etylenowo-propylenowy, kauczuk nitrylowy, kauczuk polichloroprenowy, kauczuk silikonowy, kauczuk fluorowęglowy i elastomery poliuretanowe.

Dzięki niskiemu poziomowi nienasycenia chemicznego w łańcuchu polimeru butylu powstaje elastomer o znacznie podwyższonej odporności na działanie ozonu. Mając najniższy poziom nienasycenia, butyl zapewnia wysoki poziom odporności na ozon, na co wpływ ma również rodzaj i stężenie usieciowanych wulkanizatów.

Do celów niniejszego standardu

• Wyrażenie „naprężenie progowe” odnosi się do największego naprężenia rozciągającego, na jakie guma może być narażona w określonej temperaturze, po określonym czasie ekspozycji, na działanie powietrza zawierającego określone stężenie ozonu bez pękania ozonu.
• Określenie graniczne naprężenie progowe odnosi się do naprężenia rozciągającego, poniżej którego czas potrzebny do powstania pęknięć ozonowych znacznie wzrasta i może stać się prawie nieskończony.
• Wyrażenie odkształcenie dynamiczne odnosi się do odkształcenia (zwykle naprężenia rozciągającego), które zmienia się sinusoidalnie w czasie z wybraną częstotliwością lub częstotliwością powtarzania. Maksymalne odkształcenie i częstotliwość powtarzania są używane do opisania dynamicznych warunków odkształcenia.

Norma ISO 1431-1 została również opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) na ten temat (ISO 1431-1 Guma, wulkanizowana lub termoplastyczna – Odporność na pękanie ozonowe – Część 1: Próba odkształcenia statycznego i dynamicznego). W niniejszej normie opisano metody badawcze przeznaczone do oceny odporności gumy wulkanizowanej lub termoplastycznej na pękanie pod wpływem określonej temperatury, statycznego lub dynamicznego naprężenia rozciągającego, powietrza zawierającego określone stężenie ozonu oraz warunków wykluczających wpływ bezpośredniego światła.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi badania odporności na pękanie ozonowe (test wydłużenia statycznego) gumy wulkanizowanej lub termoplastycznej w zakresie normy NF T46-019.