Norma EN ISO 16283, oparta na normie europejskiej i ponownie wydana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), pod nagłówkiem „Pomiar powierzchni izolacji akustycznej w budynkach i elementach budowlanych” składa się z następujących podrozdziałów:
Norma EN ISO 16283-1 opisuje procedury określania izolacyjności akustycznej od dźwięków powietrznych między dwoma pomieszczeniami w budynku za pomocą pomiarów ciśnienia akustycznego. Procedury te są przeznaczone dla pomieszczeń o kubaturze od 10 m³ do 250 m³ w zakresie częstotliwości od 50 Hz do 5000 Hz. Wyniki badań służą do pomiaru, oceny i porównania izolacyjności akustycznej od dźwięków powietrznych w pomieszczeniach umeblowanych i nieumeblowanych, z polem akustycznym rozproszonym lub bez niego. Zmierzona izolacyjność akustyczna od dźwięków powietrznych jest zależna od częstotliwości i jest przekształcana na pojedynczą wartość liczbową w celu scharakteryzowania właściwości akustycznych za pomocą procedur oceny określonych w normie ISO 717-1.
Norma EN ISO 16283-2 opisuje procedury określania izolacyjności od dźwięków uderzeniowych za pomocą pomiarów ciśnienia akustycznego ze źródłem uderzeniowym pracującym na podłogach lub schodach w budynku. Procedury te są przeznaczone dla kubatury pomieszczeń w zakresie częstotliwości od 50 Hz do 5000 Hz od 10 m3 do 250 m3. Wyniki badań służą do pomiaru, oceny i porównania izolacyjności od dźwięków uderzeniowych w pomieszczeniach nieumeblowanych lub umeblowanych, w których pole akustyczne jest zbliżone do obszaru rozproszonego lub nie.
Norma EN ISO 16283-3 opisuje procedury określania izolacyjności od dźwięków powietrznych elementów elewacji i wszystkich elewacji za pomocą pomiarów ciśnienia akustycznego. Procedury te są przeznaczone dla kubatury pomieszczeń w zakresie częstotliwości od 50 Hz do 5000 Hz od 10 m3 do 250 m3. Wyniki badań służą do pomiaru, oceny i porównania izolacyjności akustycznej od dźwięków powietrznych w nieumeblowanych lub umeblowanych pomieszczeniach, w których pole akustyczne zbliża się lub nie zbliża do obszaru rozproszonego. Zmierzona izolacyjność akustyczna od dźwięków powietrznych jest zależna od częstotliwości i jest przeliczana na jedną wielkość liczbową w celu scharakteryzowania właściwości akustycznych przy użyciu procedur klasyfikacji w normie ISO 717-1.
Norma ta ma na celu oszacowanie wskaźnika tłumienia dźwięku elementu fasadowego, takiego jak okno, metodami elementarnymi. Najdokładniejsza metoda elementów wykorzystuje głośnik jako sztuczne źródło dźwięku. Inne mniej dokładne metody elementów wykorzystują istniejący hałas uliczny. Z drugiej strony metody globalne mają na celu oszacowanie różnicy poziomu dźwięku na zewnątrz i wewnątrz w rzeczywistych warunkach ruchu. Najdokładniejsze globalne metody wykorzystują rzeczywisty ruch jako źródło dźwięku. Głośnik jest używany jako sztuczne źródło dźwięku, gdy hałas uliczny w pomieszczeniu jest niewystarczający.
Metoda Element Speaker daje w określonych warunkach wskaźnik izolacyjności akustycznej porównywalny do wskaźnika izolacyjności akustycznej mierzonego w laboratoriach zgodnie z normą ISO 10140. Ta metoda jest preferowana, gdy celem pomiaru jest ocena właściwości użytkowych określonego elementu elewacji w porównaniu z właściwościami laboratoryjnymi.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi pomiarów powierzchniowych izolacji akustycznej w budynkach i elementach konstrukcyjnych, w zakresie normy EN ISO 16283, z wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
