IEC EN 60068-2-2 Testy środowiskowe – Część 2-2: Testy – Test B: Suche gorąco

W normie „IEC EN 60068-2-2 Test środowiskowy – Część 2-2: Testy – Test B: Suche ciepło”, która jest oparta na normie europejskiej i następnie opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), suche ogrzewanie może można zastosować zarówno do próbek rozpraszających, jak i nie rozpraszających ciepła. Wyjaśniono testy cieplne.

Celem opisanej metody badawczej jest określenie zdolności komponentów, sprzętu lub innych substancji do stosowania, transportu lub przechowywania w wysokich temperaturach. Te testy suchego ciepła nie zapewniają oceny zdolności próbek do wytrzymywania lub funkcjonowania podczas zmian temperatury. W takim przypadku należy przestrzegać normy „IEC 60068-2-14 Testy środowiskowe – Część 2-14: Testy – Test N: Zmiany temperatury”.

Badania suchego ciepła zgodnie z normą IEC EN 60068-2-2 są klasyfikowane w następujący sposób:

• Test Bb: Test suchego ciepła dla próbek, które nie emitują ciepła przy stopniowej zmianie temperatury
• Test Bd: Test suchego ciepła dla próbek rozpraszających ciepło ze stopniową zmianą temperatury, bez zasilania podczas okresu kondycjonowania
• Test Be: Test suchego ciepła dla wypromieniowywanych próbek ze stopniową zmianą temperatury, które muszą być zasilane przez cały czas trwania testu

Metody badań określone w tej normie są zwykle przeznaczone do próbek, które zapewniają stabilność temperatury podczas badania.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów podanych w normie IEC 60068-5-2, mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Niska prędkość powietrza w obszarze pracy oznacza natężenie przepływu powietrza (w miarę możliwości nie większe niż 5 m/s), które jest wystarczające do utrzymania warunków w obszarze pracy, ale na tyle niskie, że temperatura w żadnym punkcie badanej próbki nie spada o więcej niż 0,5 K na skutek działania cyrkulacji powietrza.
• Wysoka prędkość powietrza w obszarze roboczym oznacza prędkość, z jaką natężenie przepływu powietrza powoduje również obniżenie temperatury w dowolnym punkcie badanej próbki o więcej niż 5 K na skutek cyrkulacji powietrza w celu utrzymania warunków panujących w obszarze roboczym.

Komory temperaturowe stosowane podczas wykonywania badań próbek nie rozpraszających ciepła i próbek rozpraszających ciepło muszą być skonstruowane i zweryfikowane zgodnie z normami IEC 60068-3-5 i IEC 60068-3-7. Więcej informacji na temat testów suchego ciepła i zimna można znaleźć w normach IEC 60068-3-1 i IEC 60068-1.

Aby próbkę można było uznać za rozpraszającą ciepło, najgorętszy punkt jej powierzchni, mierzony w warunkach wolnego powietrza, tj. w obiegu powietrza o małej prędkości, musi być o ponad 5 K wyższy od temperatury otoczenia otaczającej atmosfery po osiągnięciu stabilności temperatury. Jeżeli odpowiednia specyfikacja wymaga badania podczas przechowywania lub transportu lub nie określa obciążenia przyłożonego podczas badania, stosuje się badanie suchego ciepła Bb.

W przypadku określenia dużej lub małej prędkości powietrza w komorze badawczej, przy minimalnej prędkości powietrza wynoszącej 0,2 m/s w standardowych warunkach atmosferycznych do pomiarów i badań, próbkę otwiera się lub ładuje elektrycznie zgodnie z wysoką temperaturą, w której będzie przeprowadzane badanie wykonane. Po osiągnięciu stabilności temperatury próbki, za pomocą odpowiedniego urządzenia monitorującego mierzy się temperaturę szeregu reprezentatywnych punktów wokół próbki lub na niej. Następnie notuje się wzrost temperatury w każdym punkcie. Włączany jest przepływ powietrza w komorze i po osiągnięciu stabilności temperatury, ponownie mierzona jest temperatura reprezentatywnych punktów. Jeżeli temperatury różnią się od zmierzonych bez przepływu powietrza o więcej niż 5 K lub o wartość określoną w odpowiedniej normie, wartość tę odnotowuje się w protokole z badań i uznaje się, że komora badawcza ma szybki obieg. Próbkę następnie szczelnie zamyka się i usuwa warunki obciążania.

Do badań ze stopniową zmianą temperatury stosuje się badania z nagłą zmianą temperatury, natomiast w badaniach Bb, Bd i Be ze stopniową zmianą temperatury próbkę wprowadza się do komory badawczej, w której panuje temperatura laboratoryjna. Następnie temperaturę w komorze stopniowo podnosi się w taki sposób, aby nie wywołać szkodliwego wpływu zmiany temperatury na badaną próbkę.

Podczas badania próbek rozpraszających ciepło testy Bd i Be opisują procedury badania próbek rozpraszających ciepło przy cyrkulacji powietrza o niskiej prędkości. Ma to na celu umożliwienie utworzenia w próbce lokalnych gorących punktów, podobnych do tych obserwowanych w ustalonych zastosowaniach.

Pomiar temperatury powietrza w komorze odbywa się za pomocą czujników temperatury umieszczonych w takiej odległości od próbki, że efekt rozproszenia powinien być znikomy. Należy podjąć odpowiednie środki ostrożności, aby zapobiec wpływowi promieniowania cieplnego na te pomiary.

W przypadku testów przechowywania i transportu sprzęt można testować z założonym opakowaniem. Ponieważ jednak testy te są testami w stanie ustalonym, sprzęt ostatecznie stabilizuje się w temperaturze pomieszczenia. Opakowanie należy usunąć, chyba że odpowiednia norma wymaga pozostawienia go na miejscu lub w opakowaniu znajdują się elementy grzejne.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, „IEC EN 60068-2-2 Testy środowiskowe – Część 2-2: Testy – Test B: Świadczy także usługi testowania określone w standardzie „suchego ciepła”.