IEC 60068-2-43 Testy środowiskowe - Część 2-43: Testy - Test Kd: Test siarkowodoru dla styków i połączeń

IEC 60068-2-43 Testy środowiskowe - Część 2-43: Testy - Test Kd: Test siarkowodoru dla styków i połączeń

Norma „IEC 60068-2-43 Badania środowiskowe – Część 2-43: Badania – Badanie Kd: Badanie siarkowodorem styków i połączeń” opracowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC) opisuje przyspieszone procedury oceny skutków matowienia srebra i stopów srebra stosowanych na styki i połączenia.

IEC 60068-2-43 Testy środowiskowe - Część 2-43: Testy - Test Kd: Test siarkowodoru dla styków i połączeń

Te metody testowania:

  • Celem projektu jest dostarczenie przyspieszonych narzędzi do oceny skutków matowienia srebra i stopów srebra stosowanych w stykach i połączeniach.
  • Jest szczególnie przydatny do dostarczania informacji porównawczych.
  • Nie nadaje się do ogólnego badania korozji, co oznacza, że ​​nie pozwala na przewidzenie zachowania się styków i połączeń w atmosferach przemysłowych.

Biorąc pod uwagę ograniczoną ilość informacji, jakie można uzyskać z przyspieszonych testów korozyjnych, należy zwrócić szczególną uwagę na wytyczne podane w dokumencie „IEC 60068-2-46 Podstawowe procedury badań środowiskowych – Część 2-46: Badania – Przewodnik po badaniu Kd: Badanie styków i połączeń przy użyciu siarkowodoru” dotyczącym tych badań. Należy również zapoznać się z normą „IEC 60335 Sprzęt elektryczny do użytku domowego i podobnego”.

Celem procedury opisanej w normie IEC 60068-2-43 jest:

  • Określenie wpływu atmosfer zawierających siarkowodór na właściwości styków składających się z:
    • o Srebro lub stop srebra
    • o Srebro chronione kolejną warstwą
    • o Inne metale powlekane srebrem lub stopami srebra
  • Sprawdzenie szczelności i skuteczności połączeń bezlutowniczych wykonanych z tego samego materiału, co wymieniony w punkcie powyżej.

Podstawowym kryterium oceny jakości wszystkich testów jest zmiana rezystancji styku spowodowana narażeniem na działanie atmosfery testowej zawierającej siarkowodór.

Sprzęt używany do przeprowadzenia tego testu składa się z systemu klimatycznego, obudów testowych, systemu dystrybucji gazu i przyrządów do pomiaru stężenia gazu. Szczegóły dotyczące tego sprzętu zawarto w załączniku do normy (załącznik A).

Komora testowa i jej elementy pomocnicze wykonane są z materiałów, które nie reagują z siarkowodorem ani go nie pochłaniają, a także nie wpływają na korozyjne działanie atmosfery testowej. Atmosfera dostaje się do komory i opuszcza ją poprzez rury o dostatecznie dużej średnicy, aby zapewnić całkowity przepływ powietrza przez komorę wynoszący co najmniej trzy i nie więcej niż pięć wymian atmosferycznych na godzinę. Nie wolno dopuścić do przedostania się spalin z pomieszczenia do laboratorium.

Szczegółowa konstrukcja komory, łącznie z metodą wytwarzania atmosfery testowej, jest opcjonalna, pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

  • Warunki w części pomieszczenia, w której znajdują się próbki, muszą mieścić się w określonych granicach.
  • Próbki poddawane badaniom muszą być chronione przed bezpośrednim wpływem napływającego strumienia gazu.
  • Próbki przemieszcza się w atmosferze ze średnią prędkością od 20 m/s do 60 m/s lub stosuje się inne rozwiązania, które delikatnie mieszają atmosferę, aby uzyskać podobną względną prędkość między atmosferą a próbkami.
  • Na wewnętrznych ścianach komory testowej nie powinna występować kondensacja.
  • Komora testowa nie powinna być wystawiona na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, a poziom oświetlenia mierzony na każdej odsłoniętej powierzchni wewnątrz komory testowej powinien wynosić od 50 lx do 300 lx.

Skład atmosfery wewnątrz komory testowej musi spełniać następujące warunki:

  • Siarkowodór: 10 × 10–6 do 15 × 10–6 obj./obj. (części na milion)
  • Temperatura: 25 stopni plus/minus 2 stopnie
  • Wilgotność względna: 75 procent

Wilgotność względną należy utrzymywać na poziomie jak najbliższym 75 procent, lecz w żadnym wypadku nie powinna przekraczać 80 procent ani spadać poniżej 70 procent.

Atmosferę testową można uzyskać przez zmieszanie siarkowodoru z powietrzem i parą wodną w celu utworzenia jednorodnej mieszanki.

Próbek poddawanych badaniom nie należy czyścić w żaden sposób, chyba że instrukcja producenta zawiera szczegółowe specyfikacje lub strony zaangażowane w badanie wyraziły na to zgodę.

Spośród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowe określone w normie „IEC 60068-2-43 Badania środowiskowe - Część 2-43: Badania - Badanie Kd: Badanie siarkowodoru styków i połączeń” przy pomocy wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.

WhatsApp