
ضدعفونی کردن به معنای تمیز کردن به روشی است که رشد میکروارگانیسم های ناقل بیماری را از بین ببرد یا از رشد آن جلوگیری کند. ضدعفونی کننده عاملی مانند گرما، تابش یا مواد شیمیایی است که میکروارگانیسم های ناقل بیماری را از بین می برد یا خنثی می کند و از رشد آنها جلوگیری می کند. طبق تعریف دیگری، ضدعفونی کننده ها ترکیبات شیمیایی هستند که بر روی سطوح و اجسام بی جان سخت برای از بین بردن یا غیرفعال کردن قارچ ها و باکتری ها استفاده می شوند.

محصولات ضدعفونیکننده به دو گروه اصلی تقسیم میشوند: مصارف بیمارستانی و مصارف عمومی. ضدعفونیکنندههای بیمارستانی محصولات حیاتی برای کنترل عفونت هستند . آنها روی ابزار پزشکی، کف، دیوارها، ملحفهها و سایر سطوح استفاده میشوند. از سوی دیگر، ضدعفونیکنندههای عمومی عمدتاً در خانهها، استخرهای شنا و دستگاههای تصفیه آب استفاده میشوند.
مواد ضدعفونی کننده برای کاهش میکروارگانیسم ها در محیط بی جان به سطوحی که در مقررات قانونی مقرر شده و ایمن تلقی می شود، استفاده می شود. از سوی دیگر، مواد ضدعفونی کننده حاوی محصولات تماس با مواد غذایی و غیر غذایی هستند. سطوحی مانند ظروف و ظروف پخت و پز موجود در تاسیسات فرآوری مواد غذایی و موسسات پذیرایی حاوی مواد ضدعفونی کننده ای هستند که با مواد غذایی در تماس هستند. این محصولات به این دلیل اهمیت دارند که در مکان هایی که محصولات غذایی قابل مصرف قرار داده و نگهداری می شوند استفاده می شوند.
ضد عفونی کننده ها برای جلوگیری از عفونت و پوسیدگی با مهار رشد میکروارگانیسم ها استفاده می شوند. از آنجایی که این محصولات در انسان یا حیوانات استفاده می شود، بر خلاف مواد ضدعفونی کننده، دارو محسوب می شوند.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. همچنین خدمات تست ضد عفونی کننده در میان آزمایش های متعددی که در این زمینه انجام شده است وجود دارد.
