
در استاندارد TSE K 127 که دارای تاییدیه موسسه استاندارد ترکیه (TSE) می باشد، الزامات رنگ های حرارتی توضیح داده شده و روش های تست تعریف شده است. این استاندارد رنگهای مبتنی بر نانو اکریلیک، معدنی و رنگهای مشابه را که برای کمک به عایقکاری حرارتی استفاده میشوند، پوشش میدهد.

رنگهای حرارتی، که به عنوان رنگهای حساس به حرارت یا رنگهای عایق نیز شناخته میشوند ، محصولاتی مبتنی بر پوشش حساس به دما هستند. ایده رنگ عایق اولین بار در ناسا با هدف محافظت از شاتل فضایی در برابر گرمای بیش از حد تولید شده توسط ورود مجدد به جو، با ایده کاهش انتقال حرارت، مطرح شد. دانشمندان ناسا افزودنیای حاوی کرههای شیشهای ریز به نام میکروسفرها، ذرات اپوکسی و مواد شیمیایی مقاوم در برابر حرارت تولید کردند. این مخلوط هنگام رنگآمیزی شاتل روی آن اسپری میشد تا یک پوشش محافظ ایجاد کند. ناسا بعداً فناوری عایقبندی اولیه را برای توسعه رنگ داخلی یا خارجی معمولی گسترش داد.
تولیدکنندگان دیگر از آن زمان رنگ های عایق حاوی میکروکره های سرامیکی یا شیشه ای را به عنوان یک ماده افزودنی یا محصول رنگ پیش مخلوط تولید کرده اند که هر دو برای استفاده داخلی و خارجی در ساختمان ها به بازار عرضه می شوند. رنگ های عایق این قابلیت را دارند که انتقال دمای گرم و سرد را کاهش دهند.
امروزه صاحبان ساختمان ها بین دو نوع رنگ عایق انتخاب می کنند:
در میان مطالعات تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما نیز با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، خدمات تست نیازمندیها را بر اساس معیارهای صدور گواهینامه، در محدوده استاندارد TSE K 127 ارائه میکند. .
