
استاندارد DIN 471 که توسط موسسه استاندارد آلمان (DIN) منتشر شده است، الزامات حلقههای نگهدارنده خارجی برای شفتهای استاندارد و سنگین را شرح میدهد. حلقههای نگهدارنده خارجی تعریف شده در این استاندارد، حلقههای فلزی نازک، دایرهای و گردی هستند که برای جلوگیری از حرکت بین اجزای جفت شونده استفاده میشوند. آنها به گونهای طراحی شدهاند که به صورت محوری روی یک شفت نصب شده و در شیاری در قسمت بیرونی شفت قرار گیرند. عملکرد آنها کاهش لرزش و حفظ موقعیت صحیح دو قطعه در یک مجموعه است و با برداشتن حلقه نگهدارنده، امکان جداسازی آسان قطعات را فراهم میکند.

الزامات حلقه های نگهدارنده بیرونی برای شفت در استاندارد DIN 471 تحت عناوین زیر گنجانده شده است:
حلقه های نگهدارنده بیرونی (دایره های بیرونی) در شیارهای بیرونی شفت ها در هر اندازه قرار می گیرند. زمینه های حلقه بیرون زده از شفت آن را در جای خود نگه می دارد. حلقه نگهدارنده یک اتصال دهنده است که فقط برای یک بار استفاده می شود، معمولاً وقتی در یک شیار نصب می شود، که اجزا یا مجموعه ها را روی یک شفت یا یک محفظه نگه می دارد. پس از نصب، قسمت در معرض دید مانند شانه ای عمل می کند که قطعه یا مجموعه خاص را نگه می دارد. سگمنت ها نوعی حلقه نگهدارنده هستند. حلقه های نگهدارنده رانش دایره ای در مواردی که شیاری وجود ندارد استفاده می شود.
به طور کلی، حلقه های نگهدارنده بیرونی برای شفت ها از فولاد کربن، فولاد ضد زنگ یا مس بریلیوم ساخته می شوند و بسته به نوع محیطی که در آن استفاده می شود، پوشش های مختلفی برای زیبایی و محافظت در برابر خوردگی اعمال می شود.
فولادهای زنگ نزن به سه گروه آستنیتی، فریتی و مارتنزیتی تقسیم می شوند. فولاد آستنیتی تا حد زیادی رایج ترین نوع است (بیش از 90 درصد بست های تجاری). گروه های فولادی و کلاس های مقاومت با حروف و اعداد چهار رقمی مطابق جدول در استاندارد نشان داده شده اند.
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای مشاغل در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین خدمات تست رینگهای نگهدارنده بیرونی برای شفتهای معمولی و سنگین را در محدوده استاندارد DIN 471 با آموزش دیده و متخصص خود ارائه میدهد. کارکنان و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
