
استاندارد DIN 6797 که توسط موسسه استانداردسازی آلمان (DIN) منتشر شده است، الزامات واشر قفل دندان را تشریح می کند. این استاندارد شامل دو نوع تمبر است:

فرم A دارای دندانه هایی است که از لبه بیرونی واشر بیرون زده اند. فرم J دارای دندانه هایی است که از لبه داخلی واشر به سمت داخل کشیده شده اند. چیدمان رزوه داخلی برای پیچ های سر کوچکتر ایده آل است. در هر دو مورد، دندان ها سطح زیرلایه را گاز می گیرند تا در برابر هر گونه نیروی شل شدن مقاومت کنند. دندان های انعطاف پذیر همچنین به جذب ضربه، لرزش و لغزش کمک می کنند.
الزامات واشرهای قفل رزوه ای در استاندارد DIN 6797 تحت عناوین زیر گنجانده شده است:
واشرهای قفل رزوه (واشرهای تماسی الکتریکی) برای جلوگیری از شل شدن اتصالات پیچ و مهره به دلیل اصطکاک طراحی شدهاند. مشابه واشرهای دندانهدار، واشرهای قفل رزوه دارای دندانههای داخلی یا خارجی مانند دندانه هستند. آنها بین سر پیچ/مهره و سطح جفت شونده قرار میگیرند و سپس اتصال پیچ و مهره به همان روشی که با مهره باز میشود، محکم میشود. هنگامی که اتصال پیچ و مهره محکم میشود، این دندانهها به سطح جفت شونده فشار وارد میکنند.
این واشرها روی سطوح نرم بهترین عملکرد را دارند زیرا سطوح سخت دندان ها را صاف می کنند و مانع از گاز گرفتن موفقیت آمیز آن ها به سطح و محکم کردن مفصل می شوند.
واشر قفل رزوه داخلی دارای دندانه هایی در اطراف سوراخ مرکزی است، در حالی که واشر قفل رزوه خارجی دارای رزوه هایی در اطراف قطر بیرونی است. هر دوی این بست ها مکانیزم قفلی را ارائه می دهند که وقتی دندان ها مواد مفصل را گاز می گیرند فعال می شود و آن را تحت فشار و لرزش محکم نگه می دارد. واشرهای رزوه ای خارجی که گاهی اوقات به عنوان واشر ستاره ای شناخته می شوند، باید با پیچ ها و پیچ ها با قطر بزرگتر استفاده شوند تا به درستی کار کنند.
سازمان ما همچنین خدمات تست واشر قفل دندان را در محدوده استاندارد DIN 6797 با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته از جمله مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام می دهد، ارائه می دهد.
