
در استاندارد ISO 22775 که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) تهیه شده است، از دو روش برای تعیین تمایل سطح فلز به تغییر بصری به دلیل آلودگی ناشی از آلودگی جوی (روش 1: کدر شدن سولفید) یا به خوردگی در زیر استفاده می شود. تاثیر آب نمک (روش 2: خوردگی آب نمک) روش های مختلف تست تعریف شده است.

برای اهداف این استاندارد، مقاومت در برابر خوردگی به تمایل سطح فلز به عدم تأثیر بصری توسط حمله شیمیایی ناشی از آلودگی جوی یا تغییر در اثر عمل آب نمک اشاره دارد.
اولین روش تعریف شده در استاندارد ISO 22775 سیاه کردن گوگرد است. در این روش نمونه آزمایشی به مدت یک ساعت در اتمسفر مرطوب حاوی گاز سولفید هیدروژن با غلظت کم نگهداری می شود. سپس نمونه به صورت ذهنی برای علائم تغییر رنگ ارزیابی می شود.
روش دوم تعریف شده در استاندارد ISO 22775، خوردگی آب نمک است. در این روش، علف پنبه اشباع شده با محلول کلرید سدیم دور یک نمونه آزمایشی پیچیده می شود. سپس این مجموعه در یک کیسه مهر و موم شده در دمای اتاق به مدت 24 ساعت نگهداری می شود. سپس نمونه آزمایشی از نظر علائم خوردگی، به صورت ذهنی برای رنگآمیزی چمن مورد ارزیابی قرار میگیرد.
روشهای کدر کردن گوگرد و خوردگی آب نمک برای تعیین تمایل سطح فلز به تغییر بصری به دلیل آلودگی ناشی از آلودگی جو یا خوردگی تحت تأثیر آب نمک در نظر گرفته شده است. این روشهای تست برای همه انواع قطعات فلزی و فلزی اعمال میشود.
لوازم جانبی نقره و آلیاژ نقره معمولاً هنگام قرار گرفتن در محیط های سولفیدی تیره می شوند و باعث ایجاد تغییراتی در ظاهر زیبایی و خواص الکتریکی آنها می شود. کدر شدن زمانی اتفاق می افتد که نقره با ترکیبات گازی کاهش یافته گوگرد ناشی از آلودگی جو واکنش می دهد. به طور سنتی از روش های مختلف مکانیکی، شیمیایی و الکتروشیمیایی برای حذف این کدر استفاده می شده است. امروزه اثرات روش های بکار گرفته شده برای حذف تیرگی روی نقره همچنان در حال بررسی است.
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین مقاومت به خوردگی لوازم جانبی کفش (لوازم جانبی فلزی) در محدوده استاندارد ISO 22775 با آموزش دیده و متخصص خود ارائه میکند. کارکنان و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
