Wykrywanie Oznaczanie azotu w osadzie (TS 8337 ISO 11261)

Norma ISO 11261 opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) zapewnia metodę określania całkowitej zawartości azotu (N amonowego, N azotynowego, N azotynowego i N organicznego) w glebie. Azot w wiązaniach NN i NO jest oznaczony tylko częściowo. Norma ta dotyczy wszystkich rodzajów gruntów.

W naszym kraju norma ta została opublikowana przez Turecki Instytut Normalizacyjny (TSE) pod następującym tytułem: TS 8337 ISO 11261 Jakość gleby – Oznaczanie azotu całkowitego – Ulepszona metoda Kjeldahla.

Chociaż osady poprodukcyjne są stosowane na polach, osady są akceptowane jako źródło organiczne zawierające składniki odżywcze dla roślin. Zawartość azotu i fosforu w osadach jest bardzo cenna z punktu widzenia rolnictwa, porównując nawozy rolnicze z osadami oczyszczonymi. Z drugiej strony wartość potasu jest dość niska. Zaobserwowano, że wraz z zastosowaniem do gleby osadów poprodukcyjnych zwiększała się zawartość pierwiastków takich jak azot, fosfor, potas, wapń, żelazo i cynk w uprawianych roślinach.

W zależności od rodzaju działalności zakładu produkującego osad ściekowy, może on zawierać substancje takie jak związki organiczne, kwasy, zasady, sole metali, fenole, utleniacze, siarczany, węglowodory, oleje, związki fosforoorganiczne i azot.

W badaniach testowych, analitycznych, pomiarowych i ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe standardy oraz obowiązujące przepisy prawne, dzięki czemu uzyskuje się rzetelne i bezstronne wyniki. Badania te opierają się na najnowocześniejszym sprzęcie technologicznym, przeszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Wśród licznych testów przeprowadzanych w tym kontekście znajdują się również usługi oznaczania azotu w osadach poprodukcyjnych (TS 8337 ISO 11261).