Oznaczanie metali ciężkich w spalinach stacjonarnych emisji spawalniczych

Oznaczanie metali ciężkich w spalinach stacjonarnych emisji spawalniczych

Na próbkach pobranych z komina przeprowadzane są analizy lotnych gazów organicznych, pyłów, gazów nieorganicznych, takich jak chlor i fluor, wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) i dioksynofuranów oraz metali ciężkich. Dokładność i wiarygodność przeprowadzonych pomiarów i analiz całkowicie zależy od prawidłowego pobrania próbki i transportu tych próbek do laboratoriów właściwą metodą. Głównymi czynnikami wpływającymi na pobieranie próbek i transport są: miejsce pobierania próbek, sposób i liczba pobierania próbek, częstotliwość pobierania próbek, czas pobierania próbek, substancja, z której próbka jest absorbowana, oznakowanie próbki oraz odpowiedni transport próbki do laboratorium.

Oznaczanie metali ciężkich w spalinach stacjonarnych emisji spawalniczych

Głównymi zanieczyszczeniami, które należy zmierzyć, są metale ciężkie, takie jak antymon, arsen, bar, kadm, chrom, kobalt, miedź, ołów, mangan, srebro, tal i cynk. Powszechnie przywoływanymi normami dla tych pomiarów są normy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO), Normy Europejskie (EN) i normy Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA).

Do pobierania próbek metali stosuje się normy EPA nr 29 i TS EN 14385:2004.

W badaniach, analizach, pomiarach i badaniach ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawne, a wyniki są rzetelne i bezstronne. Badania te oparte są na najnowocześniejszym sprzęcie technologicznym, wyszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Wśród licznych badań przeprowadzanych w tym kontekście znajdują się również usługi oznaczania metali ciężkich w emisjach ze stałych źródeł spalin.

WhatsApp