Emisje ze źródeł stałych, oznaczanie stężenia masowego dwutlenku siarki (SO2)

Emisje ze źródeł stałych, oznaczanie stężenia masowego dwutlenku siarki (SO2)

Dwutlenek siarki pojawia się jako bezbarwny, ciężko pachnący gaz o działaniu duszącym. Gaz ten, cięższy od powietrza, jest bardzo toksyczny w przypadku wdychania i podrażnia oczy. Pojemniki mogą gwałtownie pęknąć przy dłuższym narażeniu na ogień lub ciepło. Znajduje zastosowanie w produkcji związków chemicznych, przetwórstwie celulozowo-metalowym i spożywczym.

Emisje ze źródeł stałych, oznaczanie stężenia masowego dwutlenku siarki (SO2)

Normy jakości powietrza atmosferycznego dla dwutlenku siarki, opracowane przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA), mają na celu zapewnienie ochrony przed całą grupą tlenków siarki. Jednak dwutlenek siarki (SO₂) jest składnikiem budzącym największe obawy. Pozostałe gazowe tlenki siarki występują w atmosferze w znacznie niższych stężeniach. Dlatego monitorowanie emisji dwutlenku siarki i stężeń siarki w powietrzu ma kluczowe znaczenie.

Emisje prowadzące do wysokich stężeń dwutlenku siarki generalnie powodują również powstawanie innych tlenków siarki. Największymi źródłami emisji dwutlenku siarki są spalanie paliw kopalnych wykorzystywanych w elektrowniach i innych obiektach przemysłowych. Niższymi źródłami emisji dwutlenku siarki są procesy przemysłowe, takie jak wydobycie metali z rudy, zasoby naturalne, takie jak wulkany, oraz lokomotywy, statki i inne pojazdy oraz ciężki sprzęt spalający paliwa o wysokiej zawartości siarki.

Praktyki i normy mające na celu zmniejszenie emisji dwutlenku siarki i zanieczyszczeń, które tworzą tlenki siarki, opublikowane przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (EPA), pomagają poprawić jakość powietrza. EPA zidentyfikowała obszary, w których jakość powietrza nie spełnia norm dotyczących dwutlenku siarki.

Dwutlenek siarki jest najczęściej występującym w atmosferze gazem zanieczyszczającym i zazwyczaj występuje w dużych stężeniach na obszarach miejskich i przemysłowych. Dwutlenek siarki wraz z innymi zanieczyszczeniami i wilgocią powoduje powstawanie wysoce odpornych, widocznych warstw korozji na wszystkich powierzchniach z wyjątkiem metali i stopów szlachetnych, takich jak złoto i srebro. Dwutlenek siarki pochodzi zarówno ze źródeł naturalnych, jak i wytworzonych przez człowieka, a także z emisji wulkanicznych. Na świecie dominują zasoby naturalne. Podstawowym źródłem wytworzonego przez człowieka dwutlenku siarki jest spalanie paliw kopalnych.

Nasza organizacja, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, świadczy również usługi w zakresie oznaczania stężenia masowego dwutlenku siarki, dysponując wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym wyposażeniem technologicznym.

WhatsApp