Europejska norma „EN 13725 Emisje ze źródeł stacjonarnych – Oznaczanie stężenia zapachów metodą olfaktometrii dynamicznej i szybkości emisji zapachów” opisuje obiektywną metodę określania stężenia zapachów próbki gazowej z wykorzystaniem olfaktometrii dynamicznej z udziałem oceniających. Niniejsza norma obejmuje również metodę określania szybkości emisji zapachów ze źródeł stacjonarnych, w szczególności:
Olfaktometr jest przyrządem służącym do wykrywania i pomiaru rozcieńczenia zapachu.
Podstawowym zastosowaniem tej normy jest zapewnienie wspólnej podstawy do oceny emisji zapachów. W przypadku stosowania niniejszej normy do określania stężenia zapachu lub szybkości emisji zapachu ze źródeł stacjonarnych, w szczególności gdy pomiary muszą być zgodne z odpowiednimi europejskimi przepisami prawnymi dotyczącymi emisji przemysłowych do powietrza, stosuje się inne odpowiednie normy europejskie dotyczące emisji ze źródeł stacjonarnych, w szczególności EN 15259 Jakość powietrza - Pomiar emisji ze źródeł stacjonarnych - Wymagania dotyczące odcinków i miejsc pomiarowych oraz celów, planów i sprawozdań dotyczących pomiarów oraz ISO 16911-1 Emisje ze źródeł stacjonarnych - Ręczne i automatyczne określanie prędkości i strumienia objętości w przewodach - Część 1: Manualna metoda odniesienia.
Jednakże etap analizy/kwantyfikacji metody pomiaru opisany w tej normie, tj. określenie stężenia zapachu próbki gazu zapachowego, niezależnie od pochodzenia próbki, jest w pełni stosowalny w wielu sytuacjach niezwiązanych ze źródłami emisji przemysłowych. Przykładowo, pomiar stężenia masowego substancji zapachowych na poziomie progowym lub określenie skuteczności systemów usuwania zapachów z powietrza w pomieszczeniach. W tych ostatnich przypadkach wymagania niniejszej normy dotyczące planowania pomiarów i pobierania próbek ze źródeł stałych można pominąć lub dostosować.
Niniejsza norma ma zastosowanie do pomiaru stężenia zapachowego gazów zapachowych w powietrzu lub azocie, mieszanin zapachowych o określonym składzie oraz mieszanin zapachowych o nieokreślonym składzie, przy użyciu dynamicznego olfaktometru z zespołem osób oceniających jako czujniki.
Stężenie zapachu mierzy się poprzez określenie współczynnika rozcieńczenia niezbędnego do osiągnięcia progu wykrywalności. Stężenie zapachu wyrażane jest następnie jako wielokrotność progu wykrywalności.
Zakres stosowania niniejszej normy obejmuje:
Określenie emisji zapachów wymaga pomiaru prędkości gazu w celu określenia objętościowego natężenia przepływu.
Jednakże zakres stosowania niniejszej normy nie obejmuje:
Chociaż ostatecznym celem pomiaru stężenia zapachów jest redukcja uciążliwości zapachowych, związek pomiędzy emisjami, rozprzestrzenianiem, narażeniem i uciążliwością zapachową nie jest objęty zakresem niniejszej normy. Związek między stężeniami zapachów i emisją zapachów mierzonymi zgodnie z tą normą a występowaniem uciążliwości zapachowych jest dość złożony. Na poziom zapachu duży wpływ mają procesy atmosferyczne, które decydują o rozmieszczeniu zapachów, ich jakości (ton hedoniczny) oraz wreszcie o cechach receptorowych osób narażonych na działanie zapachu. Właściwości receptorów różnią się znacząco nie tylko między osobnikami, ale także w czasie u danej osoby.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 13725 Emisja ze źródeł stacjonarnych – Oznaczanie stężenia zapachów metodą olfaktometrii dynamicznej i szybkości emisji zapachów”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
