Oznaczanie straty ciepła suchej masy osadu ściekowego (TS EN 12879)

Badanie i analiza osadów ściekowych pochodzących z oczyszczalni ścieków jest ważna zarówno dla ochrony przyrody, jak i uzyskania maksymalnych korzyści z tego osadu.

Norma europejska EN 12879 opisuje metodę badawczą określającą ubytek prażenia suchej masy w osadzie ściekowym.

Podczas wdrażania tej normy suche pozostałości należy najpierw określić zgodnie z normą EN 12880. Następnie stosuje się metodę opisaną w tej normie w celu określenia strat prażenia suchych produktów szlamowych i błotnych w temperaturze 550 stopni.

Należy zauważyć, że podczas badań uwalniane lub absorbowane są substancje nieorganiczne lub produkty rozkładu (np. woda, dwutlenek węgla, dwutlenek siarki, tlen), a niektóre substancje nieorganiczne są lotne w warunkach reakcji. Zasadniczo analizy strat samozapłonu przeprowadza się w celu określenia utraty masy, która występuje w wysokich temperaturach w wyniku wyczerpywania się substancji lotnych, takich jak hydraty lub węglany, w minerałach.

Norma ta została również opublikowana przez TSE w naszym kraju pod następującym tytułem: TS EN 12879 Właściwości osadów - Oznaczanie utraty jarzenia suchej masy.

W badaniach, analizach, pomiarach i badaniach ewaluacyjnych prowadzonych w naszej organizacji przestrzegane są krajowe i międzynarodowe normy oraz obowiązujące przepisy prawne, a wyniki są rzetelne i bezstronne. Badania te oparte są na najnowocześniejszym sprzęcie technologicznym, wyszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Wśród licznych badań przeprowadzonych w tym kontekście znajdują się również usługi oznaczania strat cieplnych suchej masy osadów ściekowych (TS EN 12879).