
Norma ISO 16000, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących sekcji pod głównym tytułem „Powietrze w pomieszczeniach”:

Norma ISO 16000-1 ma na celu pomoc w planowaniu monitorowania zanieczyszczenia w pomieszczeniach. Przed zaprojektowaniem strategii pobierania próbek do monitoringu powietrza w pomieszczeniach konieczne jest wyjaśnienie, w jakim celu, kiedy, gdzie, jak często i przez jaki okres czasu będzie prowadzony monitoring.
Norma ISO 16000-2 ma na celu pomoc w planowaniu pomiarów zanieczyszczenia formaldehydem w pomieszczeniach. W przypadku pomiarów powietrza w pomieszczeniach szczególnie ważne jest dokładne zaplanowanie pobierania próbek i całej strategii pomiarowej.
Norma ISO 16000-3 dostarcza metody oznaczania formaldehydu i innych związków karbonylowych (aldehydów i ketonów) w powietrzu. Metoda ta jest specyficzna dla formaldehydu, ale obejmuje, poprzez modyfikację, inne aromatyczne, a także nasycone i nienasycone alifatyczne związki karbonylowe.
Norma ISO 16000-4 opisuje metodę oznaczania formaldehydu w powietrzu wewnątrz pomieszczeń z wykorzystaniem desorpcji rozpuszczalnika i chromatografii cieczowej wysokosprawnej (HPLC) z próbnikiem dyfuzyjnym.
Norma ISO 16000-5 została przygotowana, aby pomóc w planowaniu pomiarów zanieczyszczeń w pomieszczeniach lotnymi związkami organicznymi (LZO). W przypadku pomiarów powietrza w pomieszczeniach szczególnie ważne jest dokładne zaplanowanie pobierania próbek i całej strategii pomiarowej.
Norma ISO 16000-6 określa metodę oznaczania lotnych związków organicznych w powietrzu wewnętrznym i próbce powietrza do oznaczania emisji LZO z produktów lub materiałów budowlanych oraz innych produktów stosowanych w pomieszczeniach przy użyciu pomieszczeń testowych i testów.
Norma ISO 16000-7 opisuje metody planowania pomiarów powietrza w celu określenia stężenia azbestu w atmosferach wewnętrznych.
Norma ISO 16000-8 opisuje użycie pojedynczego gazu znakującego do określenia lokalnego średniego wieku powietrza jako wskaźnika warunków wentylacyjnych w budynku. Metody te obejmują degradację stężenia i jednorodną stałą emisję.
Norma ISO 16000-9 opisuje metodę testową określającą specyficzny dla miejsca poziom emisji lotnych związków organicznych z nowo wyprodukowanych produktów budowlanych lub podłóg w określonych warunkach klimatycznych.
Norma ISO 16000-10 opisuje metodę testową określającą specyficzny dla miejsca poziom emisji lotnych związków organicznych z nowo wyprodukowanych produktów budowlanych lub podłóg w określonych warunkach klimatycznych.
Norma ISO 16000-11 definiuje trzy rodzaje produktów budowlanych lub podłóg: stałe, płynne i kompozytowe. Dla każdego typu opisane są specyfikacje dotyczące procedur pobierania próbek, warunków transportu, przechowywania i użytego podłoża, które będą miały wpływ na emisje lotnych związków organicznych.
Norma ISO 16000-12 opisuje planowanie pomiarów polichlorowanych bifenyli, polichlorowanych oksantrenów, znanych również jako polichlorowane dibenzo-p-dioksyny, polichlorowane dibenzofurany i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) w powietrzu wewnętrznym.
Norma ISO 16000-13 opisuje pobieranie i przygotowanie mediów do pobierania próbek dla dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli, polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn i polichlorowanych dibenzofuranów w powietrzu wewnętrznym.
Norma ISO 16000-14 opisuje metody ekstrakcji, czyszczenia i analizy do oznaczania polichlorowanych bifenyli, polichlorowanych dibenzo-p-dioksyn i polichlorowanych dibenzofuranów zebranych na filtrach cząstek stałych z powietrza w pomieszczeniach.
Norma ISO 16000-15 opisuje planowanie pomiarów zanieczyszczenia dwutlenkiem azotu w pomieszczeniach.
Norma ISO 16000-16 opisuje wymagania dotyczące długotrwałego (od 0,5 godziny do kilku godzin) próbkowania form metodą filtracji w powietrzu wewnętrznym.
Norma ISO 16000-17 opisuje metodę wykrywania i liczenia pleśni przez hodowlę po pobraniu próbek według sekcji lub filtrowaniu zgodnie z sekcją 16.
Norma ISO 16000-18 opisuje wymagania dotyczące krótkotrwałego (od 1 minuty do 10 minut) pobierania próbek pleśni w powietrzu wewnętrznym poprzez uderzanie w podłoże agarowe.
Norma ISO 16000-19 opisuje strategię pomiarową wykrywania grzybów w środowiskach wewnętrznych. Norma ta opisuje odpowiednie metody pobierania próbek i analizy, wraz z opisem stosowalności i interpretacji wyników pomiarów, aby zmaksymalizować porównywalność danych pomiarowych uzyskanych dla danego celu pomiarowego.
Norma ISO 16000-20 opisuje wymagania dotyczące pobierania próbek powietrza z form.
Norma ISO 16000-21 opisuje wymagania dotyczące pobierania próbek form z materiałów budowlanych.
Norma ISO 16000-22 opisuje pomiar materiału grzybowego za pomocą enzymatycznej analizy biochemicznej.
Norma ISO 16000-23 określa ogólną metodę badania redukcji stężenia formaldehydu i innych związków karbonylowych (aldehydów i ketonów) w chłonnych materiałach budowlanych. Metoda ta ma zastosowanie do paneli, tapet, dywanów, farb i innych materiałów budowlanych.
Norma ISO 16000-24 opisuje ogólną metodę testową do oceny zmniejszenia stężenia LZO przez chłonne materiały budowlane. Metoda ta dotyczy desek, tapet, dywanów, produktów malarskich i innych materiałów budowlanych.
Norma ISO 16000-25 opisuje metodę testową do określania specyficznego dla miejsca wskaźnika emisji półlotnych związków organicznych z nowo wyprodukowanych produktów budowlanych lub mebli w określonych warunkach klimatycznych przy użyciu mikrokomory.
Norma ISO 16000-26 opisuje planowanie pomiarów zanieczyszczenia dwutlenkiem węgla w pomieszczeniach
Norma ISO 16000-27 opisuje metodę, która podaje wskaźnik stężenia liczbowego włóknistych struktur włóknistych o średnicy 0,2 µm lub większej w pyle osiadłym na powierzchniach i ich klasyfikację według określonych grup substancji.
Norma ISO 16000-28 opisuje metodę testową wykorzystującą określone komory testowe i procedury oceny w celu określenia zapachów emitowanych przez nowo wyprodukowane wyroby budowlane w określonych warunkach klimatycznych.
Norma ISO 16000-29 opisuje metody testowania wydajności detektorów LZO przeznaczonych do monitorowania stężenia LZO w pomieszczeniach i na żywo, a także do kontroli jakości powietrza w pomieszczeniach w zastosowaniach przenośnych, mobilnych i zdalnych.
Norma ISO 16000-30 opisuje badania sensoryczne i ocenę zapachów w pomieszczeniach za pomocą paneli ludzkich.
Norma ISO 16000-31 opisuje metodę badania pobierania próbek i analizy estrów kwasu fosforowego w powietrzu w pomieszczeniach i pomieszczeniu badawczym za pomocą chromatografii gazowej/spektrometrii masowej.
Norma ISO 16000-32 opisuje wymagania dotyczące badania budynków i innych konstrukcji oraz ich instalacji technicznych pod kątem powstawania zanieczyszczeń, jako podstawę do późniejszego pobierania próbek z obszarów podejrzanych oraz określania rodzaju i ilości zanieczyszczeń opisanych w innych rozdziałach.
Norma ISO 16000-33 opisuje pobieranie próbek i analizę ftalanów w powietrzu w pomieszczeniach oraz analizę ftalanów w próbkach kurzu domowego i powierzchni przetartych rozpuszczalnikiem za pomocą chromatografii gazowej/spektrometrii masowej.
Norma ISO 16000-34 opisuje ogólne strategie określania stężenia cząstek unoszących się w powietrzu w pomieszczeniach. Norma ta obejmuje zakres rozmiarów od około 1 nm do 100 µm.
Norma ISO 16000-35 opisuje wymagania dotyczące badania całkowitej liczby komórek w próbkach materiałów budowlanych poprzez bezpośrednie liczenie oranżu akrydyny.
Norma ISO 16000-36 zapewnia metodę oceny zdolności oczyszczaczy powietrza do zmniejszania stężenia przenoszonych w powietrzu bakterii hodowlanych.
Norma ISO 16000-37 opisuje metody pomiarowe i strategie wyznaczania stężeń masowych pyłu zawieszonego w powietrzu w pomieszczeniach PM2,5. Metodę tę stosuje się również do wyznaczania stężenia masowego PM10.
Norma ISO 16000-38 opisuje metodę oznaczania pierwszorzędowych, drugorzędowych i trzeciorzędowych amin alifatycznych i aromatycznych w powietrzu w pomieszczeniach przy użyciu akumulowanego pobierania próbek i wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) w połączeniu z tandemową spektrometrią mas lub spektrometrią mas o wysokiej rozdzielczości.
Norma ISO 16000-39, wraz z częścią 38, opisuje metodę pomiaru masowego oznaczania stężenia masowego pierwszorzędowych, drugorzędowych i trzeciorzędowych amin alifatycznych i aromatycznych w powietrzu w pomieszczeniach przy użyciu tandemowej spektrometrii masowej połączonej z zapasowym pobieraniem próbek i wysokosprawnej chromatografii cieczowej ( HPLC).
Norma ISO 16000-40 opisuje wymagania dotyczące systemu zarządzania jakością powietrza w pomieszczeniach. Norma ta jest ważna dla firm, które chcą ustanowić system zarządzania jakością powietrza w pomieszczeniach, które chcą wdrożyć, utrzymywać i stale ulepszać swój system zarządzania jakością powietrza w pomieszczeniach, które chcą zapewnić zgodność z systemem zarządzania jakością powietrza w pomieszczeniach lub które chcą udowodnić swoją zgodność z tym standardem.
Norma ISO 16000-41 opisuje procedurę oceny jakości powietrza w pomieszczeniach. Procedura ta dotyczy wszystkich przestrzeni wewnętrznych w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych z wentylacją naturalną lub mechaniczną, w których czasowo nie przebywają ludzie.
Norma ISO 16000-42 opisuje metody pomiaru i strategie określania całkowitej liczby cząstek unoszących się w powietrzu na jednostkę objętości powietrza w pomieszczeniu za pomocą licznika cząstek kondensacyjnych.
Norma ISO 16000-43 zapewnia standardową metodę oceny zdolności oczyszczacza powietrza do redukcji grzybów unoszących się w powietrzu podczas czyszczenia siedliska w powietrzu.
Norma ISO 16000-44 opisuje metodę testową pomiaru postrzeganej jakości powietrza w pomieszczeniach do wykorzystania w testowaniu wydajności gazowych oczyszczaczy powietrza.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania powietrza w pomieszczeniach w zakresie normy ISO 16000, z wyszkoloną i ekspercką kadrą oraz zaawansowanym wyposażeniem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla firm z różnych sektorów.
