Oznaczanie ubytku suchej masy podczas zapłonu w osadach ściekowych

Oznaczanie ubytku suchej masy podczas zapłonu w osadach ściekowych

Norma europejska EN 15169 definiuje metodę badania strat prażenia dla wszystkich rodzajów odpadów, osadów ściekowych i osadów. Pełna nazwa tej normy brzmi: EN 15169 Charakterystyka odpadów – Oznaczanie strat prażenia w odpadach, osadach ściekowych i osadach.

Oznaczanie ubytku suchej masy podczas zapłonu w osadach ściekowych

Strata prażenia jest zazwyczaj stosowana jako oszacowanie zawartości nielotnej materii organicznej w odpadach, osadach ściekowych i osadach. Odparowanie pierwiastkowego węgla i materii organicznej lub ich reakcje chemiczne ze związkami nieorganicznymi powodują stratę prażenia. Zmiana masy, która powoduje spalenie lub odparowanie części zawartości próbki osadu ściekowego po podgrzaniu w wysokiej temperaturze, jest definiowana jako strata prażenia (LOI).

Inna norma europejska EN 12879 definiuje metodę badawczą służącą do określenia ubytku suchej masy osadów ściekowych przy zapaleniu w temperaturze 550 stopni. Pełna nazwa tej normy brzmi: EN 12879 Charakterystyka osadów – Oznaczanie strat w wyniku spalania suchej masy.

Podczas tego badania uwalniane lub absorbowane są substancje nieorganiczne lub produkty ich rozkładu, na przykład woda, dwutlenek węgla, dwutlenek siarki i tlen, a niektóre substancje nieorganiczne są lotne w warunkach reakcji.

Normy te są na ogół przestrzegane przy określaniu strat ciepła suchej masy w osadzie poprodukcyjnym. W skrócie, procent masy utracony podczas prażenia daje przybliżoną miarę zawartości substancji organicznych w pozostałości. Ogólnie rzecz biorąc, procent utraty wartości zapłonu wykazuje odwrotną zależność z wartościami procentowymi suchej masy. Utrata jarzenia to proces pomiaru zmiany masy po podgrzaniu próbki w wysokiej temperaturze, co powoduje spalenie lub ulatnienie części jej zawartości. Podczas procesu ogrzewania monitorowana jest zmiana masy próbki. Pomiar ten jest niezbędny do określenia zawartości materii organicznej w próbce w materiałach takich jak osad, osad, gleba i odpady. Ogólnie rzecz biorąc, materiały nieorganiczne, takie jak cement, wapno, boksyt kalcynowany i materiały ogniotrwałe, są również badane pod kątem utraty zapłonu.

Nasza firma poza licznymi badaniami, pomiarami, analizami i ocenami, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, świadczy również usługi w zakresie oznaczania utraty żarzenia suchej masy w osadach poprodukcyjnych, wykorzystując swoją przeszkoloną i fachową kadrę oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp