Określanie wielkości emisji pyłu w warunkach nominalnej temperatury odniesienia gazów spalinowych (metoda EPA 5)

Metoda EPA 5, opracowana przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA), opisuje metodę testową służącą do określania emisji cząstek stałych ze źródeł stacjonarnych: Metoda 5 Cząstki stałe (PM).

Pył zawieszony pobierany jest izokinetycznie ze źródła i zbierany na filtrze z włókna szklanego utrzymywanym w temperaturze 120 stopni (plus minus 14 stopni Celsjusza) lub innej określonej przez odpowiedni podrozdział norm lub zatwierdzonej przez administratora. Masę cząstek stałych zawierających dowolny materiał skondensowany w temperaturze filtracji lub wyższej określa się grawimetrycznie po usunięciu nieskonsolidowanej wody.

Ta metoda może obejmować niebezpieczne materiały, procesy i sprzęt. Ta metoda testowa może nie rozwiązywać wszystkich problemów związanych z bezpieczeństwem związanych z jej użyciem. Testerzy są odpowiedzialni za ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia oraz określenie możliwości zastosowania ograniczeń regulacyjnych przed zastosowaniem tej metody badawczej.

Przy wyznaczaniu emisji pyłu ze źródeł stacjonarnych stosuje się metodę EPA 17 w punktach o niskiej wilgotności, a metodę EPA 5 w punktach o wysokiej wilgotności.

W naszej organizacji badania, analizy, pomiary i oceny są zgodne z normami krajowymi i międzynarodowymi oraz obowiązującymi przepisami prawnymi, co gwarantuje rzetelne i obiektywne wyniki. Badania te oparte są na najnowocześniejszym sprzęcie technologicznym, wyszkolonej i doświadczonej kadrze oraz nowoczesnych metodach. Wśród licznych badań realizowanych w tym zakresie znajdują się usługi oznaczania emisji pyłu w spalinach w warunkach nominalnej temperatury odniesienia (metoda EPA 5).