
Norma ISO 16890-1, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), definiuje system klasyfikacji wydajności filtrów powietrza do wentylacji ogólnej na bazie cząstek stałych i zawiera przegląd metod testowych. Opisano również ogólne wymagania dotyczące oceny i znakowania filtrów oraz dokumentowania wyników badań.
-dayali-teknik-ozellikler-gereksinimler-ve-siniflandirma-sistemi.jpg)
Zasadniczo norma ISO 16890 składa się z następujących sekcji pod głównym nagłówkiem „Filtry powietrza do wentylacji ogólnej”:
Norma ISO 16890-1 jest przeznaczona do stosowania w połączeniu z innymi częściami.
Metoda badawcza opisana w tej normie obowiązuje dla stanowiska badawczego o natężeniu przepływu powietrza od 0,25 m3/s do 1,5 m3/si nominalnej powierzchni czołowej 610 mm × 610 mm.
Odnosi się do elementów filtrów cząstek stałych do wentylacji ogólnej, których skuteczność w zakresie cząstek stałych wynosi 99 procent, gdy są badane zgodnie z metodami określonymi w innych częściach normy. Wkłady filtrów powietrza o wyższej skuteczności początkowej są oceniane za pomocą innych odpowiednich metod badawczych (np. norma ISO 29463).
Elementy filtrujące stosowane w przenośnych oczyszczaczach powietrza nie są objęte tą normą.
Wyniki wydajności uzyskane zgodnie z normą ISO 16890 nie są stosowane wyłącznie ilościowo do przewidywania wydajności w eksploatacji pod względem wydajności i żywotności. Inne czynniki wpływające na wydajność, które należy wziąć pod uwagę, są zawarte w standardowym załączniku (załącznik A).
Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które świadczy dla firm z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania specyfikacji technicznych, wymagań i systemu klasyfikacji w zakresie wydajności cząstek stałych w powietrzu (ePM) w zakresie wentylacji ogólnej w zakresie normy ISO 16890-1, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
