
استاندارد «EN 131 Stairs» که یک استاندارد اروپایی است، شامل بخشهای زیر است که تحت همین عنوان منتشر شدهاند:

برای نردبانهای چند لولایی، استاندارد EN 131-4، برای نردبانهای تلسکوپی، استاندارد EN 131-6 و برای نردبانهای متحرک دارای سکو، استاندارد EN 131-7 اعمال میشود.
این استاندارد در مورد نردبانهایی که استاندارد EN 14183 برای آنها اعمال میشود، صدق نمیکند.
استاندارد EN 61478 برای نردبانهایی که در نزدیکی تأسیسات برق فشار قوی استفاده میشوند و استاندارد EN 50528 برای نردبانهایی که در نزدیکی تأسیسات برق فشار ضعیف استفاده میشوند، معتبر است.
به طور خلاصه، استاندارد EN 131-1 بخشی از سری EN 131 است که نردبانهای قابل حمل حرفهای و غیرحرفهای را پوشش میدهد. این استاندارد در مورد نردبانهای قابل حمل برای استفاده عمومی، از جمله نردبانهای پلهای، نردبانهای شیبدار و نردبانهای تلسکوپی کاربرد دارد.
این استاندارد اصطلاحاتی مانند انواع نردبان (مثلاً تکی، الحاقی، ترکیبی) و اجزای آن (مثلاً پله، نردبان) و همچنین حداقل الزامات برای ابعاد نردبان مانند فاصله پلهها، عرض نردبان و ابعاد پایه برای پایداری را تعریف میکند. این استاندارد تضمین میکند که نردبانها به گونهای طراحی شدهاند که خطرات را به حداقل برسانند، در عین حال الزامات دوام، پایداری و ایمنی کاربر را نیز برآورده کنند.
استاندارد EN 50528 برای نردبانهای عایق مورد استفاده در تاسیسات الکتریکی ولتاژ پایین یا نزدیک آنها اعمال میشود.
استاندارد EN 131-2 برای استفاده همراه با استاندارد EN 131-1 طراحی شده است. استاندارد EN 131-4 برای نردبانهای تکی یا چند لنگهای، استاندارد EN 131-6 برای نردبانهای تلسکوپی و استاندارد EN 131-7 برای نردبانهای متحرک دارای سکو کاربرد دارند.
به طور خلاصه، استاندارد EN 131-2 روشها و معیارهایی را برای ارزیابی استحکام، دوام و ایمنی نردبانها مشخص میکند تا اطمینان حاصل شود که آنها استانداردهای ایمنی و عملکرد را برای استفاده حرفهای و غیرحرفهای برآورده میکنند. این استاندارد شامل رویههای استاندارد برای ارزیابی عملکرد نردبان است. روشهای اصلی آزمون عبارتند از:
این استاندارد آستانههای قبولی/ردی را برای آزمایشها تعریف میکند تا اطمینان حاصل شود که نردبانها میتوانند با خیال راحت حداکثر بار مشخص شده (معمولاً ۱۵۰ کیلوگرم) را تحمل کنند. این معیارها در مورد انواع مختلف نردبان (مانند نردبانهای شیبدار، نردبانهای پلهای و نردبانهای کششی) اعمال میشود. این استاندارد تضمین میکند که نردبانها الزامات ایمنی برای حفاظت از کاربر را برآورده میکنند و خطراتی مانند سقوط یا واژگونی را کاهش میدهند.
این استاندارد بر علامتگذاری و دستورالعملهای کاربری برای نردبانهای تحت پوشش EN 131-1 (طراحی و ابعاد) و EN 131-2 (الزامات آزمایش) تمرکز دارد. این استاندارد تضمین میکند که نردبانها با اطلاعات واضح، جامع و استاندارد ارائه میشوند تا استفاده ایمن را برای کاربران حرفهای و آماتور ارتقا دهند.
الزامات علامتگذاری شامل اطلاعاتی است که باید به طور دائم روی راهپله علامتگذاری شوند. این موارد عبارتند از:
به طور خلاصه، استاندارد EN 131-3 با اطمینان از اینکه کاربران در مورد استفاده ایمن از نردبان به خوبی آگاه هستند و خطر حوادث ناشی از استفاده یا نصب نادرست را کاهش میدهد، استانداردهای EN 131-1 و EN 131-2 را تکمیل میکند.
این استاندارد به طور خاص نردبانهای ترکیبی لولایی با سه یا چهار بخش مفصلی را مورد توجه قرار میدهد. این نردبانها را میتوان در پیکربندیهای متنوعی مانند نردبانهای شیبدار، نردبانهای پلهای یا سکوهای کاری استفاده کرد. این استاندارد الزامات طراحی، ایمنی و عملکرد را تشریح میکند تا اطمینان حاصل شود که این نردبانهای همهکاره برای استفاده حرفهای و غیرحرفهای ایمن هستند.
این استاندارد در مورد نردبانهای ترکیبی لولایی با سه یا چهار بخش مفصلی اعمال میشود که میتوانند در حالتهای مختلف (مثلاً نردبان مستقیم، نردبان پلهای یا سکو) پیکربندی شوند.
الزامات طراحی عبارتند از:
لوازم جانبی میتوانند به طور قابل توجهی استفاده و جابجایی ایمن نردبانها را بهبود بخشند. همچنین میتوانند امکان استفاده از نردبانها را در شرایط خاص فراهم کنند.
این نردبانها قابل افزایش و کاهش هستند که طول قابل تنظیم و فضای ذخیرهسازی فشردهای را ارائه میدهند. این استاندارد الزامات طراحی، ایمنی و عملکرد را مشخص میکند تا اطمینان حاصل شود که نردبانهای تلسکوپی برای استفاده حرفهای و غیرحرفهای ایمن هستند.
این استاندارد در مورد نردبانهای تلسکوپی قابل حمل با مکانیزمهای باز و بسته شدن برای مقاطع، از جمله آنهایی که به عنوان نردبانهای شیبدار یا سایر پیکربندیها استفاده میشوند، اعمال میشود.
الزامات طراحی عبارتند از:
به طور خلاصه، استاندارد EN 131-6 برای رسیدگی به چالشهای ایمنی منحصر به فرد نردبانهای تلسکوپی تدوین شده است، که به دلیل ساختار قابل تنظیم و اتکا به مکانیسمهای قفل، با نردبانهای استاندارد یا لولایی متفاوت هستند.
نردبانهای قابل حمل طبق استاندارد EN 131-1، نردبانهای قابل حمل طبق استاندارد EN 131-4، نردبانهای قابل حمل برای مقاصد آتشنشانی طبق استاندارد EN 1147، نردبانهای اتاق زیر شیروانی طبق استاندارد EN 14975، چهارپایههای پلهای طبق استاندارد EN 14183، نردبانها، نردبانهای پلهای و نردهها طبق استاندارد EN ISO 14122-3 و نردبانهای عایق طبق استاندارد EN 50528 خارج از دامنه کاربرد این استاندارد هستند.
نردبانهای تحت پوشش این استاندارد، نردبانهایی هستند که برای استفاده حرفهای یا غیرحرفهای طراحی شدهاند و معمولاً دارای یک سکوی کار هستند و برای کارهایی که نیاز به سطح ایستاده پایدار در ارتفاع دارند، استفاده میشوند. استاندارد EN 131-7 الزامات طراحی، ایمنی و عملکرد را برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان این نردبانها تشریح میکند.
این استاندارد در مورد کارهایی که معمولاً نیاز به قرار گرفتن طولانی مدت در ارتفاع دارند، از جمله نردبانهای قابل حمل با سکو، نردبانهای متحرک که به عنوان پلههای پلکانی یا در پیکربندیهای مشابه (مثلاً روی چرخ برای جابجایی) استفاده میشوند، اعمال میشود.
الزامات طراحی عبارتند از:
این استاندارد به گونهای طراحی شده است که بتواند همراه با استانداردهای EN 131-1، EN 131-2 و EN 131-3 مورد استفاده قرار گیرد.
این استاندارد شامل دکلهای دسترسی سیار و کاری که:
سازمان ما که سالهاست فعالیت میکند و با دقت پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکند، با بهرهگیری از تیمی ماهر و زیرساختهای گسترده، آزمایش، اندازهگیری و تجزیه و تحلیل را در طیف وسیعی از زمینهها برای کسبوکارها در تمام بخشها انجام میدهد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 131 Staircases" ارائه میدهیم.
