پله‌ها EN 131

تست های بهداشت و ایمنی شغلی

پله‌ها EN 131

استاندارد «EN 131 Stairs» که یک استاندارد اروپایی است، شامل بخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

پله‌ها EN 131

  • استاندارد "EN 131-1 بخش 1: اصطلاحات، انواع، ابعاد عملکردی" اصطلاحات را تعریف و ویژگی‌های کلی طراحی نردبان‌ها را شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد نردبان‌های قابل حملی که برای استفاده عمومی حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای طراحی شده‌اند، اعمال می‌شود. این استاندارد در مورد نردبان‌های قابل حملی که طبق طراحی و دستورالعمل‌هایشان، فقط برای یک کاربرد حرفه‌ای خاص طراحی و محدود شده‌اند و در نتیجه، برای استفاده عمومی حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای در نظر گرفته نشده‌اند، اعمال نمی‌شود.

برای نردبان‌های چند لولایی، استاندارد EN 131-4، برای نردبان‌های تلسکوپی، استاندارد EN 131-6 و برای نردبان‌های متحرک دارای سکو، استاندارد EN 131-7 اعمال می‌شود.

این استاندارد در مورد نردبان‌هایی که استاندارد EN 14183 برای آنها اعمال می‌شود، صدق نمی‌کند.

استاندارد EN 61478 برای نردبان‌هایی که در نزدیکی تأسیسات برق فشار قوی استفاده می‌شوند و استاندارد EN 50528 برای نردبان‌هایی که در نزدیکی تأسیسات برق فشار ضعیف استفاده می‌شوند، معتبر است.

به طور خلاصه، استاندارد EN 131-1 بخشی از سری EN 131 است که نردبان‌های قابل حمل حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای را پوشش می‌دهد. این استاندارد در مورد نردبان‌های قابل حمل برای استفاده عمومی، از جمله نردبان‌های پله‌ای، نردبان‌های شیب‌دار و نردبان‌های تلسکوپی کاربرد دارد.

این استاندارد اصطلاحاتی مانند انواع نردبان (مثلاً تکی، الحاقی، ترکیبی) و اجزای آن (مثلاً پله، نردبان) و همچنین حداقل الزامات برای ابعاد نردبان مانند فاصله پله‌ها، عرض نردبان و ابعاد پایه برای پایداری را تعریف می‌کند. این استاندارد تضمین می‌کند که نردبان‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که خطرات را به حداقل برسانند، در عین حال الزامات دوام، پایداری و ایمنی کاربر را نیز برآورده کنند.

  • استاندارد EN 131-2 بخش 2: الزامات، آزمایش، علامت‌گذاری، ویژگی‌های کلی طراحی، الزامات و روش‌های آزمایش نردبان‌های قابل حمل را شرح می‌دهد. این استاندارد برای برخی از نردبان‌های پله‌ای یا نردبان‌های حرفه‌ای مانند نردبان‌های آتش‌نشانی، نردبان‌های سقفی و نردبان‌های متحرک کاربرد ندارد. همچنین برای نردبان‌هایی که برای کار روی یا نزدیک سیستم‌ها یا تأسیسات الکتریکی برق‌دار استفاده می‌شوند، کاربرد ندارد. برای این منظور، استاندارد EN 61478 اعمال می‌شود.

استاندارد EN 50528 برای نردبان‌های عایق مورد استفاده در تاسیسات الکتریکی ولتاژ پایین یا نزدیک آنها اعمال می‌شود.

استاندارد EN 131-2 برای استفاده همراه با استاندارد EN 131-1 طراحی شده است. استاندارد EN 131-4 برای نردبان‌های تکی یا چند لنگه‌ای، استاندارد EN 131-6 برای نردبان‌های تلسکوپی و استاندارد EN 131-7 برای نردبان‌های متحرک دارای سکو کاربرد دارند.

به طور خلاصه، استاندارد EN 131-2 روش‌ها و معیارهایی را برای ارزیابی استحکام، دوام و ایمنی نردبان‌ها مشخص می‌کند تا اطمینان حاصل شود که آنها استانداردهای ایمنی و عملکرد را برای استفاده حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای برآورده می‌کنند. این استاندارد شامل رویه‌های استاندارد برای ارزیابی عملکرد نردبان است. روش‌های اصلی آزمون عبارتند از:

    • آزمایش‌های دوام: ارزیابی ظرفیت تحمل بار پله‌ها، ستون‌ها و سایر اجزا.
    • آزمایش‌های دوام: بررسی مقاومت در برابر استفاده مکرر یا بارگذاری چرخه‌ای.
    • آزمایش‌های پایداری: اطمینان از اینکه نردبان‌ها تحت شرایط مشخص شده، مانند سطوح ناهموار یا نیروهای جانبی، پایدار می‌مانند.
    • مقاومت در برابر لغزش: آزمایش خواص ضد لغزش پایه‌ها و پله‌های نردبان.

این استاندارد آستانه‌های قبولی/ردی را برای آزمایش‌ها تعریف می‌کند تا اطمینان حاصل شود که نردبان‌ها می‌توانند با خیال راحت حداکثر بار مشخص شده (معمولاً ۱۵۰ کیلوگرم) را تحمل کنند. این معیارها در مورد انواع مختلف نردبان (مانند نردبان‌های شیب‌دار، نردبان‌های پله‌ای و نردبان‌های کششی) اعمال می‌شود. این استاندارد تضمین می‌کند که نردبان‌ها الزامات ایمنی برای حفاظت از کاربر را برآورده می‌کنند و خطراتی مانند سقوط یا واژگونی را کاهش می‌دهند.

  • استاندارد «EN 131-3 بخش 3: علامت‌گذاری و دستورالعمل‌های کاربر» توصیه‌هایی برای استفاده ایمن از نردبان‌هایی ارائه می‌دهد که در محدوده استاندارد EN 131-1 قرار می‌گیرند و الزامات EN 131-1، EN 131-2 و EN 131-4 را برای نردبان‌های تک یا چند لولایی، EN 131-6 را برای نردبان‌های تلسکوپی و EN 131-7 را برای نردبان‌های سکوی متحرک برآورده می‌کنند.

این استاندارد بر علامت‌گذاری و دستورالعمل‌های کاربری برای نردبان‌های تحت پوشش EN 131-1 (طراحی و ابعاد) و EN 131-2 (الزامات آزمایش) تمرکز دارد. این استاندارد تضمین می‌کند که نردبان‌ها با اطلاعات واضح، جامع و استاندارد ارائه می‌شوند تا استفاده ایمن را برای کاربران حرفه‌ای و آماتور ارتقا دهند.

الزامات علامت‌گذاری شامل اطلاعاتی است که باید به طور دائم روی راه‌پله علامت‌گذاری شوند. این موارد عبارتند از:

    • نام سازنده یا علامت تجاری
    • نوع راه پله (مثلاً شیب دار، پله ای یا راه پله فرعی)
    • حداکثر بار کل (معمولاً ۱۵۰ کیلوگرم برای نردبان‌های EN 131)
    • سال تولید یا کد دسته‌ای
    • شرح استفاده حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای (در صورت وجود)
    • سایر نمادها یا هشدارهای ایمنی مرتبط (مثلاً حداکثر تعداد کاربران، زاویه صحیح پله)

به طور خلاصه، استاندارد EN 131-3 با اطمینان از اینکه کاربران در مورد استفاده ایمن از نردبان به خوبی آگاه هستند و خطر حوادث ناشی از استفاده یا نصب نادرست را کاهش می‌دهد، استانداردهای EN 131-1 و EN 131-2 را تکمیل می‌کند.

  • استاندارد EN 131-4 بخش 4: نردبان‌های لولایی تکی یا چندگانه، الزامات، آزمایش و علامت‌گذاری نردبان‌های ترکیبی لولایی با یک یا چند اتصال لولایی را شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد اتصالات لولایی نردبان‌های ترکیبی و مستقل تعریف شده در استاندارد EN 131-1 اعمال نمی‌شود. این استاندارد برای استفاده در رابطه با استانداردهای EN 131-1، EN 131-2 و EN 131-3 در نظر گرفته شده است.

این استاندارد به طور خاص نردبان‌های ترکیبی لولایی با سه یا چهار بخش مفصلی را مورد توجه قرار می‌دهد. این نردبان‌ها را می‌توان در پیکربندی‌های متنوعی مانند نردبان‌های شیب‌دار، نردبان‌های پله‌ای یا سکوهای کاری استفاده کرد. این استاندارد الزامات طراحی، ایمنی و عملکرد را تشریح می‌کند تا اطمینان حاصل شود که این نردبان‌های همه‌کاره برای استفاده حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای ایمن هستند.

این استاندارد در مورد نردبان‌های ترکیبی لولایی با سه یا چهار بخش مفصلی اعمال می‌شود که می‌توانند در حالت‌های مختلف (مثلاً نردبان مستقیم، نردبان پله‌ای یا سکو) پیکربندی شوند.

الزامات طراحی عبارتند از:

    • لولاها: باید محکم باشند، در هر پیکربندی به طور ایمن قفل شوند و در برابر استفاده مکرر بدون خرابی مقاومت کنند.
    • پایداری: شامل الزامات مربوط به دستگاه‌های تثبیت‌کننده (مانند میله‌های پایه یا تثبیت‌کننده‌ها) برای جلوگیری از واژگونی در پیکربندی‌های مختلف است.
    • ابعاد: ابعاد عملکردی مانند فاصله پله‌ها، عرض پله و اندازه سکو (در صورت وجود) را برای اطمینان از استفاده ایمن نشان می‌دهد.
  • استاندارد "EN 131-5 بخش 5: لوازم جانبی نردبان" اصطلاحات مربوط به لوازم جانبی نردبان را تعریف کرده و ویژگی‌ها، الزامات و روش‌های آزمایش را شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد لوازم جانبی نردبان قابل حمل کاربرد دارد؛ اما در مورد نردبان‌هایی که برای مصارف حرفه‌ای خاص مانند نردبان‌های آتش‌نشانی، نردبان‌های سقفی و نردبان‌های متحرک استفاده می‌شوند، صدق نمی‌کند. همچنین در مورد قطعات یدکی قابل تعویض (مانند پایه‌ها، اتصالات، قلاب‌ها) برای نردبان‌های قابل حمل کاربرد ندارد.
  • لوازم جانبی می‌توانند به طور قابل توجهی استفاده و جابجایی ایمن نردبان‌ها را بهبود بخشند. همچنین می‌توانند امکان استفاده از نردبان‌ها را در شرایط خاص فراهم کنند.

    • استاندارد "EN 131-6 بخش 6: نردبان‌های تلسکوپی" ویژگی‌های کلی طراحی، الزامات و روش‌های آزمون نردبان‌های تلسکوپی شیب‌دار و عمودی را شرح می‌دهد و اصطلاحات را تعریف می‌کند. نردبان‌های دارای عناصر کششی خارج از محدوده این استاندارد هستند. این استاندارد برای استفاده در رابطه با EN 131-1، EN 131-2، EN 131-3 و در صورت لزوم، EN 131-4 طراحی شده است.

    این نردبان‌ها قابل افزایش و کاهش هستند که طول قابل تنظیم و فضای ذخیره‌سازی فشرده‌ای را ارائه می‌دهند. این استاندارد الزامات طراحی، ایمنی و عملکرد را مشخص می‌کند تا اطمینان حاصل شود که نردبان‌های تلسکوپی برای استفاده حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای ایمن هستند.

    این استاندارد در مورد نردبان‌های تلسکوپی قابل حمل با مکانیزم‌های باز و بسته شدن برای مقاطع، از جمله آنهایی که به عنوان نردبان‌های شیب‌دار یا سایر پیکربندی‌ها استفاده می‌شوند، اعمال می‌شود.

    الزامات طراحی عبارتند از:

      • مکانیزم تلسکوپی: باید محکم باشد و دارای قفل‌های ایمن باشد تا از فروریختن ناخواسته در حین استفاده جلوگیری شود.
      • ابعاد: ابعاد عملکردی مانند فاصله کف پله، عرض پله و حداقل همپوشانی بین بخش‌ها را هنگام باز شدن برای اطمینان از پایداری و ایمنی مشخص می‌کند.
      • پایداری: برای جلوگیری از واژگونی یا سر خوردن، به وسایل تثبیت‌کننده (مانند میله‌های پایه یا پایه‌های ضد لغزش) نیاز دارد.

    به طور خلاصه، استاندارد EN 131-6 برای رسیدگی به چالش‌های ایمنی منحصر به فرد نردبان‌های تلسکوپی تدوین شده است، که به دلیل ساختار قابل تنظیم و اتکا به مکانیسم‌های قفل، با نردبان‌های استاندارد یا لولایی متفاوت هستند.

    • استاندارد "EN 131-7 Part 7: نردبان‌های متحرک با سکو" اصطلاحات را تعریف و ویژگی‌های کلی طراحی نردبان‌های متحرک با سکو را شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد نردبان‌های متحرک با سکوهای کاری اعمال می‌شود که فقط یک نفر می‌تواند همزمان از آنها استفاده کند، با حداکثر مساحت 1 متر مربع و حداکثر ارتفاع سکو 5 متر. حداکثر بار، شامل حداکثر بار ترکیبی کاربر و تمام ابزار، تجهیزات و مواد، 150 کیلوگرم است.

    نردبان‌های قابل حمل طبق استاندارد EN 131-1، نردبان‌های قابل حمل طبق استاندارد EN 131-4، نردبان‌های قابل حمل برای مقاصد آتش‌نشانی طبق استاندارد EN 1147، نردبان‌های اتاق زیر شیروانی طبق استاندارد EN 14975، چهارپایه‌های پله‌ای طبق استاندارد EN 14183، نردبان‌ها، نردبان‌های پله‌ای و نرده‌ها طبق استاندارد EN ISO 14122-3 و نردبان‌های عایق طبق استاندارد EN 50528 خارج از دامنه کاربرد این استاندارد هستند.

    نردبان‌های تحت پوشش این استاندارد، نردبان‌هایی هستند که برای استفاده حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای طراحی شده‌اند و معمولاً دارای یک سکوی کار هستند و برای کارهایی که نیاز به سطح ایستاده پایدار در ارتفاع دارند، استفاده می‌شوند. استاندارد EN 131-7 الزامات طراحی، ایمنی و عملکرد را برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان این نردبان‌ها تشریح می‌کند.

    این استاندارد در مورد کارهایی که معمولاً نیاز به قرار گرفتن طولانی مدت در ارتفاع دارند، از جمله نردبان‌های قابل حمل با سکو، نردبان‌های متحرک که به عنوان پله‌های پلکانی یا در پیکربندی‌های مشابه (مثلاً روی چرخ برای جابجایی) استفاده می‌شوند، اعمال می‌شود.

    الزامات طراحی عبارتند از:

      • سکو: باید پایدار، غیر لغزنده و به اندازه کافی بزرگ باشد تا یک منطقه کاری ایمن فراهم کند (ابعاد خاص در استاندارد تعریف شده است).
      • قابلیت حرکت: در صورت مجهز بودن به چرخ، باید دارای مکانیزم قفل باشند تا از ثبات در حین استفاده اطمینان حاصل شود.
      • نرده‌ها/حفاظت‌های محافظ: برای جلوگیری از سقوط، به ویژگی‌های حفاظتی (مانند نرده‌های محافظ یا دستگیره) در اطراف سکو نیاز است.
      • دسترسی: نشان‌دهنده‌ی راه‌های دسترسی ایمن به سکو است، برای مثال، پله‌ها یا زیرپایی‌هایی با فاصله‌ی ثابت و ویژگی‌های غیرلغزنده.
      • پایداری: شامل الزامات مربوط به دستگاه‌های تثبیت‌کننده (مثلاً تثبیت‌کننده‌های کف یا پایه‌های مهار) برای جلوگیری از واژگونی یا حرکت است.
  • استاندارد «EN 131-8 بخش 8: نردبان‌هایی با سکوهای جداگانه» الزامات و روش‌های آزمون برای یک محصول واحد متشکل از حداقل دو بخش را شرح می‌دهد: یک نردبان مطابق با استاندارد EN 131 و یک سکوی جداگانه، که در آن ارتفاع سکو در موقعیت استفاده بیش از 1 متر نباشد و سکو برای استفاده یک نفر در یک زمان در نظر گرفته شده باشد.
  • این استاندارد به گونه‌ای طراحی شده است که بتواند همراه با استانداردهای EN 131-1، EN 131-2 و EN 131-3 مورد استفاده قرار گیرد.

    این استاندارد شامل دکل‌های دسترسی سیار و کاری که:

      • محصولات مشخص شده در استاندارد EN 1004
      • محصولاتی متشکل از دو پله مجزا

    سازمان ما که سال‌هاست فعالیت می‌کند و با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، با بهره‌گیری از تیمی ماهر و زیرساخت‌های گسترده، آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل را در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها انجام می‌دهد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 131 Staircases" ارائه می‌دهیم.

    واتساپ