استاندارد "ISO 11611 لباس محافظ برای جوشکاری و فرآیندهای مرتبط" که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، حداقل الزامات ایمنی و روش‌های آزمایش لباس‌های محافظ، شامل کلاه، پیش‌بند، محافظ بازو و گتر، را که برای محافظت از بدن کاربر، از جمله سر و پاها، و برای پوشیدن در حین جوشکاری و فرآیندهای مرتبط با خطرات مشابه طراحی شده‌اند، شرح می‌دهد.
این استاندارد که برای محافظت از سر و پاهای کاربر طراحی شده است، فقط برای کلاه‌ها و گترها کاربرد دارد. این استاندارد الزامات مربوط به محافظت از پا، دست، صورت یا چشم را شامل نمی‌شود. این نوع لباس محافظ برای محافظت از فرد در برابر خطرات زیر طراحی شده است:
فرآیندهای اصلی جوشکاری دستی با مثال آورده شده و بر اساس حداکثر شدت تابش کل مؤثر ساطع شده، که برای این نوع فرآیندهای جوشکاری اندازه‌گیری و ارزیابی شده است، به گروه‌های فرآیندی طبقه‌بندی می‌شوند. برای محافظت عمومی کافی در برابر خطراتی که جوشکاران احتمالاً در معرض آن قرار دارند، علاوه بر تجهیزات حفاظت فردی که برای محافظت از سر، صورت، دست‌ها و پاها استفاده می‌شوند، باید از تجهیزات حفاظت فردی که توسط استانداردهای دیگر پوشش داده می‌شوند نیز استفاده شود.
این استاندارد در مورد فرآیندهای جوشکاری لیزری (منابع تابشی همدوس و تک رنگ) کاربرد ندارد. راهنمای انتخاب لباس محافظ برای فعالیت‌های مختلف جوشکاری در پیوست این استاندارد (پیوست ب) به تفصیل آمده است.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
الزامات عمومی که به طور خاص در این استاندارد به آنها پرداخته نشده است، باید با استاندارد «لباس محافظ ISO 13688 - الزامات عمومی» مطابقت داشته باشند. لباس‌های محافظ جوشکاران باید به گونه‌ای طراحی شوند که از هدایت الکتریکی از بیرون به داخل، مثلاً از طریق بست‌های فلزی، جلوگیری کنند. انطباق باید با بازرسی بصری بررسی شود.
لباس محافظ جوشکاران باید بالاتنه و پایین تنه، گردن، دست‌ها تا مچ و پاها تا مچ را کاملاً بپوشاند. این لباس‌ها باید شامل موارد زیر باشند:
پلیسه‌های روی سطح بیرونی لباس می‌توانند به عنوان نقاط نگهدارنده برای مواد داغ/ذوب عمل کنند. اگر لباس پلیسه دارد، پایین پلیسه‌ها باید وسیله‌ای برای جلوگیری از باقی ماندن فلز مذاب داشته باشد، مثلاً با اضافه کردن دوخت ضربدری یا برخی ویژگی‌های دیگر.
اندازه لباس‌ها باید مطابق با الزامات استاندارد ISO 13688 باشد. هنگامی که محافظت مطابق با الزامات این استاندارد توسط یک لباس دو تکه بیرونی که به درستی برای فرد اندازه شده است، فراهم می‌شود، باید مشخص شود که وقتی فرد ایستاده ابتدا هر دو دست را به طور کامل بالای سر دراز می‌کند و سپس خم می‌شود تا نوک انگشتان زمین را لمس کند، بین ژاکت و شلوار همپوشانی وجود دارد. تناسب باید با بازرسی بصری، از جمله ارزیابی تناسب و اندازه‌گیری فیزیکی، زمانی که فرد لباس با اندازه مناسب را پوشیده است، بررسی شود. علاوه بر این، مچ دست‌ها، ساعدها و مچ پاها باید در حالت ایستاده و دست‌ها رو به بالا پوشیده بمانند. این موضوع در مورد کت و شلوارهای یک تکه نیز صدق می‌کند.
لباس‌های محافظ جوشکار می‌توانند به گونه‌ای طراحی شوند که علاوه بر لباس‌های استاندارد، محافظت بیشتری برای نواحی خاصی از بدن در برابر گرما و شعله، اشعه مضر فرابنفش و شوک الکتریکی فراهم کنند. پیش‌بندها باید حداقل از درز کناری تا درز کناری، جلوی بدن فرد را بپوشانند. وقتی صحبت از هود می‌شود، تولیدکنندگان باید سایبان‌های خاصی را که باید داخل هود قرار گیرند، مشخص کنند. آزمایش عملکرد لباس‌های محافظ تکمیلی بر روی مجموعه‌ای متشکل از یک لباس به همراه لباس محافظ تکمیلی انجام می‌شود.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «ISO 11611 لباس‌های محافظ مورد استفاده در جوشکاری و فرآیندهای مرتبط» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
