استانداردهای بهداشت و ایمنی شغلی OSHA 1910

اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) نقش حیاتی در تضمین ایمنی محل کار در سراسر ایالات متحده ایفا می‌کند. در میان مقررات متعدد آن، استانداردهای OSHA 1910 به عنوان مجموعه‌ای اصلی از قوانین که به طور خاص برای صنایع عمومی طراحی شده‌اند، برجسته هستند. هدف این استانداردها جلوگیری از آسیب‌ها، بیماری‌ها و مرگ و میر در محل کار با تعیین الزامات دقیق برای کارفرمایان و کارمندان است.

این استانداردها ذیل بخش 1910 از فصل 29 CFR از مجموعه قوانین فدرال قرار می‌گیرند. این استانداردها بخشی از مقررات عمومی صنعت OSHA هستند که اکثر محیط‌های کاری غیرمرتبط با ساخت و ساز، کشاورزی یا دریایی را پوشش می‌دهند. این استانداردها طیف گسترده‌ای از مسائل ایمنی و بهداشتی را که در انواع محیط‌های کاری، از جمله کارخانه‌ها، انبارها، بیمارستان‌ها و فروشگاه‌های خرده‌فروشی، قابل اجرا هستند، پوشش می‌دهند.

«استانداردهای ایمنی و بهداشت شغلی OSHA 1910» که توسط اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) تدوین شده است، شامل چندین زیربخش است:

• بخش فرعی الف - کلیات
• بخش فرعی ب - تصویب و گسترش استانداردهای فدرال تعیین‌شده
• زیربخش د - سطوح پیاده‌روی و کار
• زیربخش هـ - مسیرهای خروج و برنامه‌ریزی اضطراری
• بخش فرعی و - سکوهای خودکششی، بالابرهای دستی و سکوهای کاری نصب شده روی خودرو
• بند فرعی ز - بهداشت حرفه‌ای و کنترل محیط زیست
• زیربخش ح - مواد خطرناک
• بخش اول - تجهیزات حفاظت فردی
• زیربخش J - کنترل‌های عمومی زیست‌محیطی
• زیربخش K - پزشکی و کمک‌های اولیه
• بخش فرعی L - حفاظت در برابر آتش
• بخش فرعی M - گاز فشرده و تجهیزات هوای فشرده
• بخش فرعی N - جابجایی و انبارداری مواد
• بخش فرعی O - ماشین‌آلات و حفاظت از ماشین‌آلات
• زیربخش پ - ابزارهای برقی دستی و قابل حمل و سایر تجهیزات دستی
• زیربخش Q - جوشکاری، برشکاری و لحیم کاری
• زیربخش R - صنایع ویژه
• زیربخش S – برق
• زیربخش T - عملیات غواصی تجاری
• بخش فرعی U - کووید-۱۹
• زیربخش Z - مواد سمی و خطرناک

رعایت استانداردهای OSHA 1910 به موارد زیر کمک می‌کند:

• پیشگیری از حوادث و آسیب‌های شغلی
• افزایش روحیه و بهره‌وری کارکنان
• کاهش هزینه‌های بیمه و حقوقی
• اجتناب از جریمه‌ها و هشدارهای OSHA

جریمه‌های عدم رعایت می‌تواند بسیار بالا باشد و در موارد جدی، ممکن است شامل اتهامات کیفری نیز باشد.

مسئولیت‌های کارفرما تحت استانداردهای OSHA 1910 به شرح زیر است:

• شناسایی و ارزیابی خطرات محیط کار
• تهیه تجهیزات حفاظت فردی مناسب
• آموزش کارکنان در مورد رویه‌های ایمنی
• ثبت دقیق سوابق آسیب‌ها و بیماری‌ها
• رویکرد OSHA به ایمنی و بهداشت شغلی را نشان دهید

در نهایت، استانداردهای OSHA 1910 به عنوان یک راهنمای جامع برای حفظ یک محیط کار ایمن و سالم در صنعت عمومی عمل می‌کنند. کارفرمایان و متخصصان ایمنی باید در جریان این استانداردها باشند تا از رعایت مقررات و محافظت از کارمندان خود اطمینان حاصل کنند. اجرای صحیح نه تنها به جلوگیری از عواقب قانونی کمک می‌کند، بلکه فرهنگ ایمنی و مسئولیت‌پذیری را نیز تقویت می‌کند.

استانداردهای تعریف‌شده تحت عنوان «بخش فرعی ز - بهداشت حرفه‌ای و کنترل محیط زیست» عبارتند از:

• OSHA 1910.94 تهویه - محافظت از کارگران در برابر خطرات هوابرد، مستلزم محافظت کارگران از آلاینده‌های خطرناک هوابرد مانند گرد و غبار، دود، میست، بخارات و گازهایی است که می‌توانند از فرآیندهای مختلف صنعتی سرچشمه بگیرند. تهویه مناسب سنگ بنای بهداشت صنعتی است و نقش مهمی در حفظ کیفیت هوای داخل ساختمان و محافظت از سلامت کارگران دارد.

این استاندارد حداقل الزامات تهویه را برای کنترل مواجهه با مواد مضر موجود در هوا در محیط کار تشریح می‌کند. این شامل طراحی، بهره‌برداری و نگهداری سیستم‌های تهویه مورد استفاده در طول عملیاتی مانند سندبلاست، سنگ‌زنی و پرداخت‌کاری با اسپری می‌شود.

این استاندارد به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود:

• سندبلاست سایشی: این بخش تهویه فرآیندهایی مانند سندبلاست یا شات بلاست را که در آنها ذرات ریز در هوا آزاد می‌شوند، کنترل می‌کند. فضاهای بسته یا غرفه‌های سندبلاست باید تهویه شوند. سیستم‌های تهویه خروجی باید قادر به جذب گرد و غبار در منبع باشند. در صورت لزوم باید تجهیزات حفاظت فردی مانند ماسک و لباس محافظ فراهم شود. هوای حاصل از تهویه باید قبل از بازگشت به فضای باز یا خروج از آن، به طور کافی فیلتر شود.
• سنگ‌زنی، صیقل‌کاری و پرداخت نهایی: این بخش شامل عملیاتی است که باعث ایجاد گرد و غبار یا ذرات ریز، به ویژه از فلز یا سایر مواد، می‌شوند. سیستم‌های جمع‌آوری گرد و غبار باید ذرات را هنگام تولید جذب کنند. هودها و مجاری باید طوری طراحی شوند که از فرار گرد و غبار جلوگیری کنند. گرد و غبار جمع‌آوری شده باید به طور ایمن دفع شود تا از آتش‌سوزی یا خطرات سلامتی جلوگیری شود.
• پوشش اسپری: این بخش فرآیندهایی را پوشش می‌دهد که شامل اتمیزه کردن رنگ، لاک یا سایر پوشش‌ها می‌شود. غرفه‌های اسپری یا اتاق‌های اسپری باید تهویه شوند تا از تجمع بخارات قابل اشتعال یا مواد سمی جلوگیری شود. تهویه باید مطابق با استانداردهای انجمن ملی حفاظت از آتش (NFPA) باشد. برای جذب اسپری بیش از حد باید از فیلترها و منحرف‌کننده‌ها استفاده شود. غرفه‌های اسپری باید حاوی قطعات الکتریکی ضد انفجار باشند.

تهویه مناسب تحت استاندارد OSHA 1910.94:

• این امر باعث کاهش مواجهه با ذرات و گازهای مضر موجود در هوا می‌شود.
• از بیماری‌های تنفسی مانند سیلیکوزیس، آسم و ذات‌الریه شیمیایی جلوگیری می‌کند.
• خطرات آتش سوزی و انفجار را کنترل می کند.
• انطباق با مقررات OSHA و NFPA را تضمین می‌کند.

این استاندارد محدودیت‌هایی را برای سطوح مجاز مواجهه با صدا تعیین می‌کند و کارفرمایان را ملزم می‌کند تا در صورت مواجهه کارکنان با صدا در آستانه‌های مشخص یا بالاتر از آن، کنترل‌ها و برنامه حفاظت از شنوایی را اجرا کنند. هدف، جلوگیری از آسیب شنوایی ناشی از سطوح بالای صدای پایدار یا ناگهانی است.

این استاندارد حد مجاز مواجهه با صدا (حد متوسط ​​وزنی صدا بر اساس زمان) را به شرح زیر مشخص می‌کند: ۹۰ دسی‌بل برای یک روز کاری ۸ ساعته. به ازای هر ۵ دسی‌بل افزایش، زمان مواجهه مجاز نصف می‌شود. به عنوان مثال، ۴ ساعت برای ۹۵ دسی‌بل، ۲ ساعت برای ۱۰۰ دسی‌بل و ۱ ساعت برای ۱۰۵ دسی‌بل.

اگر کارمندان در معرض صدای ۸۵ دسی‌بل یا بیشتر قرار دارند، کارفرمایان باید یک برنامه حفاظت از شنوایی اجرا کنند که شامل موارد زیر باشد:

• پایش صدا: صدای محیط کار شناسایی و اندازه‌گیری می‌شود.
• آزمایش شنوایی سنجی: آزمایش های شنوایی پایه و سالانه انجام می شود.
• محافظت شنوایی: محافظت شنوایی رایگان (مثلاً گوش‌گیر یا هدفون) ارائه می‌شود. این وسایل باید به طور مناسب پوشیده و استفاده شوند.
• آموزش: کارمندان سالانه آموزش‌های لازم در مورد خطرات سر و صدا و اقدامات حفاظتی را دریافت می‌کنند.
• ثبت سوابق: سوابق مربوط به اندازه‌گیری‌های مواجهه با صدا و نتایج آزمایش شنوایی ثبت می‌شوند.

اگر میزان مواجهه از میانگین وزنی زمانی ۹۰ دسی‌بل بیشتر شود، کارفرمایان باید با روش‌های زیر سعی در کاهش صدا داشته باشند:

• کنترل‌های مهندسی (مثلاً عایق‌بندی صدا، اصلاح تجهیزات)
• کنترل‌های اداری (مثلاً چرخش کارگران برای محدود کردن زمان مواجهه)

کاهش شنوایی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مرتبط با کار است و کاملاً قابل پیشگیری است. رعایت این استاندارد

• از سلامت کارکنان محافظت می‌کند
• کاهش مسئولیت و دعاوی جبران خسارت کارگران
• ارتباطات و امنیت را بهبود می‌بخشد
• از جریمه‌های بالای OSHA جلوگیری می‌کند

تابش یونیزه کننده انرژی کافی برای جدا کردن الکترون‌های محکم چسبیده به اتم‌ها و ایجاد یون‌ها را دارد. منابع رایج عبارتند از:

• دستگاه‌های اشعه ایکس
• دستگاه‌های اندازه‌گیری هسته‌ای
• تجهیزات تست رادیوگرافی
• منابع رادیواکتیو مهر و موم شده (مورد استفاده در رادیوگرافی صنعتی، تشخیص پزشکی و زمینه‌های مشابه)

قرار گرفتن در معرض سطوح بالای تشعشعات یونیزه کننده می‌تواند باعث مشکلات جدی برای سلامتی، از جمله بیماری ناشی از تشعشع، افزایش خطر ابتلا به سرطان و آسیب ژنتیکی شود.

این استاندارد الزاماتی را برای محافظت از کارگران در برابر تشعشعات یونیزان در محیط‌های کاری که تحت پوشش کمیسیون تنظیم مقررات هسته‌ای ایالات متحده نیستند، مشخص می‌کند. مفاد کلیدی عبارتند از:

• محدودیت‌های دوز تابش: کارفرمایان باید اطمینان حاصل کنند که کارگران در معرض تابش یونیزه کننده بالاتر از محدودیت‌های مشخص شده در بخش 20 قرار نمی‌گیرند. این محدودیت‌ها شامل موارد زیر است:
  • ۵ رم (۰.۰۵ سیورت) در سال برای مواجهه کل بدن
  • محدودیت‌های پایین‌تر برای اندام‌های خاص (چشم‌ها، اندام‌های انتهایی) و عموم مردم
• پایش میزان مواجهه: کارفرمایان باید میزان تشعشعات را در مناطقی که کارگران ممکن است بیش از ۲۵ درصد از حد مجاز دوز سالانه را دریافت کنند، پایش کنند. استفاده از دزیمتر ممکن است لازم باشد.
• اقدامات کنترلی: کارفرمایان باید کنترل‌های مناسبی مانند موارد زیر را اجرا کنند:
  • محافظت (مثلاً موانع سربی)
  • فاصله (دور نگه داشتن کارگران از منبع)
  • زمان (محدود کردن زمان نوردهی)
  • محفظه‌های مواد رادیواکتیو یا وسایل نقلیه کنترل از راه دور
• علامت گذاری و برچسب گذاری: مناطق تابش باید به وضوح با علائم هشدار دهنده مناسب مشخص شوند. ظروف حاوی مواد رادیواکتیو باید به طور مناسب برچسب گذاری شوند.
• نگهداری سوابق: کارفرمایان باید سوابق مربوط به میزان مواجهه با اشعه و آموزش کارکنان را نگهداری کنند. کارکنان باید سالانه یا بنا به درخواست از میزان مواجهه خود مطلع شوند.

استاندارد OSHA 1910.96 به دلایل زیر مهم است:

• کارگران را از بیماری‌های مرتبط با تشعشع محافظت می‌کند.
• اطمینان حاصل می‌کند که کارفرمایان از محدودیت‌های مواجهه تعیین‌شده علمی استفاده می‌کنند.
• از رعایت مقررات قانونی پشتیبانی می‌کند.
• این امر به ایجاد پروتکل‌های ایمن در محیط‌های صنعتی و پزشکی پرخطر کمک می‌کند.

تابش غیر یونیزه کننده انرژی کافی برای یونیزه کردن اتم‌ها یا مولکول‌ها ندارد. انواع آن عبارتند از:

• تابش فرکانس رادیویی (30 کیلوهرتز - 300 گیگاهرتز)
• تابش مایکروویو (۳۰۰ مگاهرتز - ۳۰۰ گیگاهرتز)
• نور مادون قرمز، مرئی و فرابنفش
• لیزر
• میدان مغناطیسی

این استاندارد به طور خاص بر قرار گرفتن در معرض تشعشعات فرکانس رادیویی و مایکروویو تمرکز دارد.

تشعشعات غیر یونیزه به مواجهه شغلی با تشعشعات الکترومغناطیسی در محدوده فرکانسی 10 مگاهرتز تا 100 گیگاهرتز اشاره دارد. این شامل بسیاری از منابع فرکانس رادیویی صنعتی و تجاری، مانند:

• تجهیزات رادار
• فرستنده‌های ارتباطی
• سیستم‌های گرمایش و خشک کردن مایکروویو
• مقداری لوازم جوشکاری

این استاندارد حداکثر میزان مجاز مواجهه را بر اساس قدرت میدان، چگالی توان و فرکانس مشخص می‌کند. محدودیت‌ها برای موارد زیر مشخص شده‌اند:

• شدت میدان الکتریکی
• شدت میدان مغناطیسی
• چگالی توان

آستانه پایه به طور متوسط ​​10 میلی وات بر سانتی متر مربع در یک دوره 0,1 ساعته (6 دقیقه ای) برای فرکانس های بین 10 مگاهرتز و 100 گیگاهرتز است.

میزان مواجهه باید در طول ۶ دقیقه میانگین‌گیری شود و از فاصله ۵ سانتی‌متری از سطح بدن در معرض آن اندازه‌گیری شود. مواجهه‌های کوتاه‌مدت با حداکثر میزان مواجهه که از حد میانگین تجاوز می‌کنند، در صورتی قابل قبول هستند که میانگین کمتر از مقدار آستانه باقی بماند.

کارفرمایان باید با استفاده از موارد زیر، از رعایت محدودیت‌های مواجهه اطمینان حاصل کنند:

• کنترل‌های مهندسی (مثلاً حفاظ، موانع، فاصله)
• کنترل‌های اداری (مثلاً محدود کردن زمان مواجهه، برنامه‌ریزی کار در مواقع خاموش بودن فرستنده‌ها)
• تجهیزات حفاظت فردی در صورت لزوم

قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور ممکن است باعث شود:

• آسیب‌های حرارتی (گرم شدن بافت، سوختگی)
• آب مروارید ناشی از قرار گرفتن زیاد در معرض نور خورشید
• تعامل با دستگاه‌های پزشکی کاشته‌شده (مثلاً ضربان‌سازها)

اگرچه تشعشعات غیر یونیزه باعث یونیزاسیون یا سرطان نمی‌شوند، اما قرار گرفتن طولانی مدت یا شدید در معرض آنها می‌تواند خطرات جدی برای ایمنی ایجاد کند.

بخش‌های آسیب‌دیده عبارتند از:

• ارتباط از راه دور
• پخش (ایستگاه‌های تلویزیونی و رادیویی)
• عملیات راداری (نظامی، هوانوردی)
• گرمایش و خشک کردن صنعتی
• تولید نیمه‌هادی

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استانداردهای بهداشت و ایمنی شغلی OSHA 1910 ارائه می‌دهیم.