دستکش‌های محافظ EN 421 در برابر تشعشعات یونیزه کننده و آلودگی رادیواکتیو

دستکش‌های محافظ EN 421 در برابر تشعشعات یونیزه کننده و آلودگی رادیواکتیو

استاندارد اروپایی "EN 421 دستکش‌های محافظ در برابر تشعشعات یونیزه کننده و آلودگی رادیواکتیو" الزامات و روش‌های آزمایش دستکش‌هایی را که محافظت در برابر تشعشعات یونیزه کننده و آلودگی رادیواکتیو را فراهم می‌کنند، شرح می‌دهد. این استاندارد در مورد دستکش‌هایی که از قسمت‌های مختلف دست، بازو و شانه محافظت می‌کنند، اعمال می‌شود. همچنین در مورد دستکش‌هایی که در جعبه‌های مهار دائمی نصب می‌شوند، اعمال می‌شود.

دستکش‌های محافظ EN 421 در برابر تشعشعات یونیزه کننده و آلودگی رادیواکتیو

استاندارد EN 421 همچنین در مورد غلاف‌های میانی مورد استفاده بین دستکش و جعبه مهار دائمی اعمال می‌شود. با این حال، الزامات این استاندارد در مورد دستکش‌هایی که محافظت در برابر اشعه ایکس را فراهم می‌کنند، اعمال نمی‌شود.

جدولی با عنوان «الزامات دستکش‌ها و آستین‌های محافظ» در این استاندارد شامل الزامات دستکش‌ها و آستین‌های محافظ برای محافظت در برابر آلودگی رادیواکتیو و تشعشعات یونیزان است.

استاندارد EN 421 شامل الزامات، روش‌های آزمایش، علامت‌گذاری و اطلاعات سازنده برای دستکش‌های محافظ طراحی شده برای محافظت از کارگران در برابر تشعشعات یونیزه کننده و آلودگی رادیواکتیو است. این استاندارد، یک استاندارد اساسی برای تجهیزات حفاظت فردی مورد استفاده در صنایعی است که با مواد رادیواکتیو سروکار دارند، از جمله تولید انرژی هسته‌ای، تصویربرداری پزشکی، تولید رادیودارو، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و مدیریت پسماندهای رادیواکتیو.

برخلاف دستکش‌های محافظ عمومی، استاندارد EN 421 به خطرات خاص محیط‌های رادیواکتیو می‌پردازد و تضمین می‌کند که دستکش‌ها موانع مؤثری در برابر آلودگی و در صورت لزوم، محافظت در برابر تشعشعات یونیزه کننده ایجاد می‌کنند.

استاندارد EN 421 در موارد زیر اعمال می شود:

  • دستکش‌های محافظ برای دست‌ها، ساعد و بازوها.
  • دستکش‌ها به طور دائم در جعبه‌های دستکش و سیستم‌های ذخیره‌سازی نصب شده‌اند.
  • آستین‌های میانی که دستکش‌ها را به جعبه‌های نگهداری متصل می‌کنند

این استاندارد محافظت در برابر موارد زیر را فراهم می‌کند:

  • آلودگی رادیواکتیو
  • تابش آلفا، بتا و گاما (در صورت لزوم از طریق مواد محافظ)

با این حال، استاندارد EN 421 در مورد دستکش‌هایی که به طور خاص برای محافظت در برابر اشعه ایکس طراحی شده‌اند، اعمال نمی‌شود، زیرا این دستکش‌ها به اقدامات حفاظتی متفاوتی نیاز دارند.

اهداف اصلی استاندارد EN 421 به شرح زیر است:

  • برای جلوگیری از تماس ذرات رادیواکتیو با پوست.
  • برای کاهش خطر آلودگی داخلی.
  • تضمین سلامت دستکش در شرایط چالش برانگیز.
  • استانداردسازی آزمایش‌ها بین تولیدکنندگان
  • بهبود ایمنی کارگران در محیط‌های تحت کنترل تشعشع

دستکش‌های مطابق با استاندارد EN 421 معمولاً در موارد زیر استفاده می‌شوند:

  • نیروگاه‌های هسته‌ای
  • تأسیسات پردازش زباله‌های رادیواکتیو
  • بخش‌های پزشکی هسته‌ای
  • آزمایشگاه‌های تصویربرداری PET و SPECT
  • تولید رادیوداروها
  • راکتورهای تحقیقاتی
  • دانشگاه‌ها و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی
  • رادیوگرافی صنعتی
  • پروژه‌های غیرفعال‌سازی
  • سلول‌های داغ و جعبه‌های دستکش

انواع خطرات تحت پوشش این استاندارد به شرح زیر است:

  • آلودگی رادیواکتیو: آلودگی رادیواکتیو زمانی رخ می‌دهد که ذرات رادیواکتیو روی سطوح یا پوست قرار می‌گیرند. این استاندارد، دستکش‌ها را برای جلوگیری از موارد زیر الزامی می‌کند:
    • نفوذ مایع
    • نفوذ ذرات
    • انتقال آلودگی

برای محافظت در برابر آلودگی، دستکش‌ها باید الزامات نفوذناپذیری در برابر مایعات را نیز بر اساس آزمایش نفوذپذیری برآورده کنند.

  • تابش یونیزه کننده: تابش یونیزه کننده شامل موارد زیر است:
    • ذرات آلفا
    • ذرات بتا
    • پرتوهای گاما
    • تابش نوترون (در صورت لزوم)

استاندارد دستکش‌های طراحی‌شده برای محافظت در برابر تشعشعات یونیزه‌کننده، استفاده از مواد محافظ مانند سرب یا فلزات معادل و درج عملکرد حفاظتی (معادل سرب) روی خود دستکش را الزامی می‌کند.

الزامات اساسی به شرح زیر تعیین می شود:

  • یکپارچگی مانع: دستکش‌ها باید موارد زیر را ارائه دهند:
    • باید ضد نشت باقی بماند.
    • باید در برابر سوراخ شدن مقاوم باشد.
    • باید انعطاف‌پذیری خود را حفظ کند.
    • باید از ورود آلودگی جلوگیری کند.
  • عملکرد مکانیکی: اگرچه این استاندارد بر حفاظت در برابر اشعه تمرکز دارد، دستکش‌ها اغلب باید در برابر موارد زیر نیز مقاوم باشند:
    • پوشیدن
    • پارگی
    • سوراخ
    • انعطاف پذیری

تولیدکنندگان اغلب این استاندارد را با سایر استانداردهای تجهیزات حفاظت فردی ترکیب می‌کنند تا این ویژگی‌ها را نشان دهند.

  • سازگاری شیمیایی: بسیاری از مواد رادیواکتیو در محلول‌های شیمیایی مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین، دستکش‌ها نیز ممکن است بسته به کاربرد مورد نظرشان، تحت استانداردهای حفاظت شیمیایی آزمایش شوند.

استاندارد EN 421 روش‌های مختلف تأیید را تعریف می‌کند:

  • آزمایش‌های نشتی: این آزمایش‌ها مشخص می‌کنند که آیا دستکش اجازه عبور هوا یا مایعات را از طریق نقص‌های میکروسکوپی می‌دهد یا خیر. ارزیابی‌های معمول عبارتند از:
    • آزمایش‌های باد کردن هوا
    • تشخیص نشت
    • بررسی یکپارچگی
  • نفوذپذیری بخار: این استاندارد شامل راهنمایی در مورد نفوذپذیری بخار است که به ارزیابی راحتی کاربر در طول استفاده طولانی مدت کمک می‌کند.
  • مقاومت در برابر ازن: برخی از مواد لاستیکی در معرض ازن تخریب می‌شوند. یک آزمایش مقاومت در برابر ازن اختیاری موارد زیر را ارزیابی می‌کند:
    • ترک خوردگی سطحی
    • مقاومت در برابر پیری
    • دوام طولانی مدت
  • محافظ در برابر تشعشع: برای دستکش‌هایی که برای محافظت در برابر تشعشعات یونیزه طراحی شده‌اند.
    • معادل سرب اندازه‌گیری می‌شود.
    • عملکرد محافظ تأیید شده است.
    • مقدار محافظ باید توسط سازنده اعلام شود.

بسیاری از تأسیسات هسته‌ای از سیستم‌های جعبه دستکش دائمی استفاده می‌کنند. استاندارد EN 421 در این زمینه الزامات زیر را شامل می‌شود:

  • دستکش‌های دائمی
  • بازوهای میانی
  • مونتاژ ضد نشت
  • عملکرد آب‌بندی طولانی مدت

این سیستم‌ها معمولاً در زمینه‌های زیر مورد استفاده قرار می‌گیرند:

  • تولید سوخت
  • تولید رادیوایزوتوپ
  • پردازش زباله در سطح بالا

استاندارد EN 421 الزام می‌کند که دستکش‌ها باید به وضوح با اطلاعات زیر علامت‌گذاری شوند:

  • هویت تولیدکننده
  • توضیحات محصول
  • اندازه
  • اطلاعات ردیابی
  • نمادهای محافظ قابل اجرا
  • معادل سرب (در صورت وجود محافظ در برابر اشعه)
  • اطلاعات مربوط به عملکرد

برچسب‌گذاری واضح به کاربران کمک می‌کند تا دستکش مناسب را برای خطر مورد نظر انتخاب کنند.

همچنین سازنده باید دستورالعمل‌هایی در مورد موارد زیر ارائه دهد:

  • استفاده صحیح
  • شرایط ذخیره سازی
  • قبل از استفاده بررسی کنید.
  • محدودیت‌های نظافت
  • رویه‌های دفع
  • عمر مفید
  • محدودیت‌های حفاظتی

این سند به تضمین استفاده ایمن و موثر از دستکش کمک می‌کند.

استاندارد EN 421 اغلب همراه با سایر استانداردهای تجهیزات حفاظت فردی اروپایی، از جمله موارد زیر، مورد استفاده قرار می‌گیرد:

  • EN ISO 374 محافظت در برابر مواد شیمیایی خطرناک و میکروارگانیسم‌ها
  • EN 388 حفاظت در برابر خطرات مکانیکی.
  • EN 420 (استاندارد جدید EN ISO 21420) الزامات عمومی برای دستکش‌های محافظ.
  • EN 511 محافظت در برابر سرما
  • EN 407 محافظت در برابر خطرات حرارتی.

استفاده از این استانداردها در کنار هم به تولیدکنندگان این امکان را می‌دهد که دستکش‌ها را در برابر خطرات متعدد محیط کار تأیید کنند.

استاندارد EN 421 برای بخش‌های زیر ارزشمند است:

  • انرژی هسته ای
  • خدمات بهداشتی
  • آزمایشگاه‌های تحقیقاتی
  • تولید دارویی
  • مؤسسات هسته‌ای دولتی
  • سازمان‌های دفاعی
  • مدیریت پسماندهای رادیواکتیو
  • خدمات بازرسی صنعتی

در نتیجه، استاندارد EN 421 استاندارد اصلی اروپایی برای دستکش‌های محافظ مورد استفاده در محیط‌های حاوی تشعشعات یونیزان و آلودگی رادیواکتیو است. این استاندارد با تعریف الزامات سختگیرانه برای طراحی دستکش، یکپارچگی در برابر نشت، محافظت در برابر تشعشعات (در صورت وجود)، آزمایش، برچسب‌گذاری و اطلاعات کاربر، به تضمین محافظت قابل اعتماد از دست برای کارگران در محیط‌های هسته‌ای، پزشکی، صنعتی و تحقیقاتی کمک می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 421 نیز ارائه می‌دهیم.

واتساپ