تجهیزات حفاظت فردی در برابر سقوط EN 795 - دستگاه‌های لنگر

استاندارد اروپایی "EN 795 تجهیزات حفاظت از سقوط فردی - دستگاه‌های لنگر" الزامات عملکرد و روش‌های آزمون مرتبط با دستگاه‌های لنگر تک‌کاربره که قرار است از سازه جدا شوند را مشخص می‌کند. این دستگاه‌های لنگر شامل نقاط لنگر ثابت یا متحرک (متحرک) هستند که برای اتصال اجزای سیستم‌های حفاظت از سقوط فردی مطابق با "EN 363 تجهیزات حفاظت از سقوط فردی - سیستم‌های حفاظت از سقوط فردی" طراحی شده‌اند. این استاندارد همچنین الزامات مربوط به علامت‌گذاری، دستورالعمل‌های استفاده و راهنمای نصب را ارائه می‌دهد.

با این حال، این استاندارد برای موارد زیر اعمال نمی شود:

• دستگاه‌های لنگری که برای اتصال همزمان چندین کاربر طراحی شده‌اند
• دستگاه‌های لنگر مورد استفاده در هرگونه فعالیت ورزشی یا تفریحی
• تجهیزاتی که مطابق با استانداردهای EN 516 یا EN 517 طراحی شده‌اند
• عناصر یا قطعات سازه‌ای که برای هدفی غیر از نقطه مهار یا وسیله مهار نصب شده‌اند، مانند تیرها
• لنگرهای سازه ای

برای اهداف این استاندارد، سیستم لنگر به معنای سیستمی است که برای استفاده به عنوان بخشی از سیستم حفاظت از سقوط شخصی طراحی شده است و شامل یک یا چند نقطه لنگر، یک دستگاه لنگر، یک عضو یا وسیله ثابت یا یک لنگر سازه‌ای است. سیستم‌های لنگری که برای جدا شدن از سازه در نظر گرفته نشده‌اند، در محدوده این استاندارد قرار نمی‌گیرند.

استاندارد EN 795 نحوه طراحی، آزمایش و علامت‌گذاری دستگاه‌های لنگر را برای اطمینان از ایمنی کارگران در ارتفاع تعریف می‌کند. این دستگاه‌ها نقاط لنگری هستند که سیستم‌های توقف سقوط، موقعیت‌یابی در حین کار یا سیستم‌های مهار به آنها متصل می‌شوند.

این امر در مورد دستگاه‌های لنگر طراحی شده برای استفاده با تجهیزات حفاظت فردی در برابر سقوط از ارتفاع، به ویژه برای یک کاربر در هر زمان، صدق می‌کند.

انواع دستگاه لنگر (دسته‌بندی‌های EN 795) به شرح زیر تعیین می‌شوند:

• نوع A: نقاط لنگر ثابت که نیاز به نصب سازه‌ای دارند (مثلاً حلقه‌های پیچی، براکت‌ها)
• نوع B: دستگاه‌های لنگر موقت قابل حمل (مثلاً سه‌پایه، لنگرهای تسمه‌ای)
• نوع C: طناب‌های لنگر افقی انعطاف‌پذیر (مثلاً طناب‌های نجات افقی مانند کابل یا طناب)
• نوع D: ریل‌های لنگر افقی صلب (مثلاً ریل‌های تیرآهن I شکل یا ریل‌های مهار)
• نوع E: لنگرهای وزنی (مورد استفاده در سقف‌های مسطح) (مثلاً ماشین‌ها یا صفحات وزنی)

الزامات اساسی آزمایش عبارتند از:

• آزمایش مقاومت استاتیک: برای جلوگیری از شکستگی یا تغییر شکل، نیرو به مدت ۳ دقیقه اعمال می‌شود. بارها بسته به نوع لنگر متفاوت است: ۱۲ کیلونیوتن برای انواع A و B، ۶ کیلونیوتن برای انواع C و D و ۱۰ کیلونیوتن برای نوع E. لنگر نباید در پایان آزمایش تغییر شکل دهد یا بشکند.
• آزمون عملکرد دینامیکی: شبیه‌سازی یک رویداد توقف سقوط با استفاده از یک جرم صلب ۱۰۰ کیلوگرمی که از ارتفاع ۲ متری رها شده است. این آزمون برای تأیید جذب انرژی و یکپارچگی سازه طراحی شده است. آزمایش‌ها شامل سقوط آزاد در نقاط زیر است: نقطه میانی برای نوع C، دهانه‌های انتهایی یا بدون تکیه‌گاه برای نوع D و هر زاویه بار بحرانی برای انواع A و B. این آزمون نیروی سقوط واقعی را شبیه‌سازی می‌کند.
• مقاومت در برابر خوردگی: اختیاری است، اما معمولاً طبق استاندارد EN ISO 9227 (تست اسپری نمک) آزمایش می‌شود. این آزمایش مخصوصاً برای استفاده در فضای باز و برای انواع A، B، C و D است.
• تست عملکردی: این تست برای تعیین اینکه آیا تمام قطعات متحرک، واگن‌ها یا مکانیسم‌های تنظیم پس از سایر تست‌ها به عملکرد خود ادامه می‌دهند یا خیر، انجام می‌شود. این تست عموماً برای انواع C و D (طناب‌های نجات و ریل‌ها) مورد نیاز است.
• دستورالعمل‌ها و علامت‌گذاری: محصولات باید شامل علائم واضح، اطلاعات کاربری و دستورالعمل‌های نصب، استفاده و نگهداری باشند.

آزمایش‌ها باید در ضعیف‌ترین یا پرتنش‌ترین پیکربندی (یعنی بدترین حالت موقعیت لنگر) انجام شوند. دستگاه‌های لنگر باید با ساختار یا روش نصب مورد نظر آزمایش شوند. نوع E (وزن مرده) فقط باید روی سطوح صاف و سازگار با اصطکاک آزمایش شود و نه روی سطوح شیب‌دار یا مرطوب.

استاندارد EN 795 دستگاه‌هایی را پوشش می‌دهد که فقط برای یک کاربر در یک زمان مناسب هستند. برای چندین کاربر، استاندارد CEN/TS 16415 اعمال می‌شود. انواع A، C و D در برخی موارد به دلیل نصب دائمی، در محدوده دستورالعمل محصولات ساختمانی (CPR) قرار می‌گیرند. فقط انواع B و E طبق مقررات (EU) 2016/425 تجهیزات حفاظت فردی محسوب می‌شوند و می‌توانند به عنوان تجهیزات حفاظت فردی علامت‌گذاری شوند. هنگامی که انواع A، C و D به طور دائمی به سازه‌ها متصل می‌شوند، در محدوده دستورالعمل محصولات ساختمانی قرار می‌گیرند، نه دستورالعمل تجهیزات حفاظت فردی.

استاندارد EN 795 عمدتاً در موارد زیر استفاده می‌شود:

• هنگام طراحی یا خرید سیستم‌های لنگر برای استفاده مستقل
• هنگام درخواست گواهینامه CE برای انواع B یا E
• مطابق با دستورالعمل تجهیزات حفاظت فردی اتحادیه اروپا برای حفاظت اولیه در برابر سقوط

استاندارد CEN/TS 16415 در موارد زیر استفاده می‌شود:

• هنگام طراحی یا استفاده از سیستم‌های لنگر برای چندین کاربر به طور همزمان
• هنگام انجام ارزیابی ریسک یا ارزیابی مهندسی برای کار تیمی در ارتفاع
• هنگام کار بر روی سیستم‌های نجات افقی که توسط چندین کارگر به اشتراک گذاشته شده است

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از مشاغل در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 795 تجهیزات حفاظت از سقوط شخصی - دستگاه‌های لنگر" به مشاغل ارائه می‌دهیم.