دستکش‌های محافظ EN 374 در برابر مواد شیمیایی خطرناک و میکروارگانیسم‌ها

استاندارد اروپایی «EN 374 دستکش‌های محافظ در برابر مواد شیمیایی خطرناک و میکروارگانیسم‌ها» شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد EN ISO 374-1 بخش 1: اصطلاحات و الزامات عملکردی برای خطرات شیمیایی، الزامات دستکش‌های محافظ مورد نظر برای محافظت از کاربر در برابر مواد شیمیایی خطرناک را شرح می‌دهد و اصطلاحات مورد استفاده را تعریف می‌کند. در صورت نیاز به پوشش سایر خواص حفاظتی، به عنوان مثال خطرات مکانیکی، خطرات حرارتی، اتلاف الکترواستاتیک و موارد مشابه، باید از استاندارد عملکرد خاص مناسب نیز استفاده شود. با این حال، این استاندارد الزامات محافظت در برابر هرگونه خطرات مکانیکی را مشخص نمی‌کند. اطلاعات بیشتر در مورد استانداردهای دستکش‌های محافظ در "EN 420 دستکش‌های محافظ - الزامات عمومی و روش‌های آزمایش" موجود است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• مواد دستکش محافظ به هر ماده یا ترکیبی از موادی که در دستکش به منظور عایق کردن دست‌ها یا دست‌ها و بازوها از تماس مستقیم با مواد شیمیایی یا میکروارگانیسم‌ها استفاده می‌شود، اشاره دارد.
• دستکش‌های محافظ در برابر میکروارگانیسم‌ها: اعتقاد بر این است که دستکش‌های مقاوم در برابر نفوذ، در صورت آزمایش طبق این استاندارد، مانع مؤثری در برابر باکتری‌ها و قارچ‌ها ایجاد می‌کنند. این فرض در مورد محافظت در برابر ویروس‌ها صدق نمی‌کند.
• فرسودگی، تغییر مضر در یک یا چند ویژگی دستکش محافظ به دلیل تماس با یک ماده شیمیایی است. این تغییرات شامل پوسته پوسته شدن، تورم، خرد شدن، شکنندگی، تغییر رنگ، ابعاد، ظاهر، سخت شدن و نرم شدن است.
• نفوذ، حرکت یک ماده شیمیایی یا میکروارگانیسم در سطح غیر مولکولی از طریق مواد متخلخل، درزها، سوراخ‌های ریز یا سایر نقص‌های موجود در جنس دستکش محافظ است.
• نفوذ فرآیندی است که طی آن یک ماده شیمیایی در سطح مولکولی از میان ماده دستکش محافظ عبور می‌کند. نفوذپذیری شامل موارد زیر است:
  • جذب مولکول‌های یک ماده شیمیایی به سطح (خارجی) ماده‌ای که با آن در تماس است.
  • انتشار مولکول‌های جذب‌شده در ماده.
  • واجذب مولکول‌ها از سطح مقابل (داخلی) ماده.
• ماده شیمیایی مورد آزمایش، ماده شیمیایی یا مخلوطی از مواد شیمیایی است که برای تعیین زمان نفوذ در شرایط آزمایشگاهی استفاده می‌شود. ماده شیمیایی باید از آن دسته موادی باشد که از طریق تماس پوستی، اثرات نامطلوبی بر پوست یا بدن انسان ایجاد کند.
• زمان نفوذ، مدت زمان سپری شده بین اولین استفاده از یک ماده شیمیایی مورد آزمایش روی سطح خارجی دستکش محافظ و حضور بعدی آن در طرف دیگر ماده است.

روش‌های آزمایش دقیق در بخش‌های دیگر این استاندارد شرح داده شده‌اند: نفوذ در EN 374-2 و نفوذ در EN 374-3.

• استاندارد EN ISO 374-2 بخش 2: تعیین مقاومت در برابر نفوذ، روشی برای آزمایش مقاومت در برابر نفوذ دستکش‌هایی که محافظت در برابر مواد شیمیایی خطرناک یا میکروارگانیسم‌ها را فراهم می‌کنند، شرح می‌دهد.

آزمایش نشت هوا: یک دستکش در آب غوطه‌ور می‌شود و فضای داخلی آن با هوا تحت فشار قرار می‌گیرد. نشتی با جریانی از حباب‌های هوا که از سطح دستکش خارج می‌شوند، تشخیص داده می‌شود.

آزمایش نشت آب: یک دستکش پر از آب می‌شود. نشتی با مشاهده قطرات آب در قسمت بیرونی دستکش تشخیص داده می‌شود.

روش نشت هوا برای همه دستکش‌ها مناسب نیست. برای مثال، ممکن است قسمت‌هایی از بعضی دستکش‌ها بیش از حد باد شده باشند در حالی که قسمت‌های دیگر همان دستکش ممکن است فقط تا حدی باد شده باشند. اگر آزمایش نشت هوا مناسب نباشد، فقط آزمایش نفوذ آب انجام می‌شود. در هر دو روش، نشتی‌های واقع در فاصله ۴۰ میلی‌متری از لبه ناحیه آب‌بند نادیده گرفته می‌شوند.

• استاندارد EN ISO 374-3 بخش 3 «تعیین مقاومت در برابر نفوذ مواد شیمیایی» روشی را برای تعیین مقاومت مواد دستکش‌های محافظ در برابر نفوذ مواد شیمیایی غیر گازی بالقوه خطرناک در شرایط تماس مداوم توصیف می‌کند. تأکید می‌شود که این روش آزمون، نمایانگر شرایطی که احتمالاً در حین کار یافت می‌شوند، نیست و استفاده از داده‌های آزمون باید به مقایسه مواد به صورت نسبی، عمدتاً در دسته‌بندی‌های کلی زمان شکست، محدود شود.

مقاومت یک دستکش محافظ در برابر نفوذ مواد شیمیایی جامد یا مایع با اندازه‌گیری مدت زمانی که طول می‌کشد تا ماده شیمیایی از دستکش عبور کند، تعیین می‌شود. در دستگاه تست نفوذ، جنس دستکش، ماده شیمیایی مورد آزمایش را از محیط جمع‌آوری‌کننده جدا می‌کند. محیط جمع‌آوری‌کننده که می‌تواند گاز، مایع یا جامد باشد، از نظر غلظت ماده شیمیایی و در نتیجه مقدار ماده شیمیایی که پس از تماس اولیه با ماده دستکش از مانع عبور می‌کند، به صورت کمی تجزیه و تحلیل می‌شود.

• استاندارد EN ISO 374-4 بخش 4 «تعیین مقاومت در برابر تخریب توسط مواد شیمیایی» روشی آزمایشی را برای تعیین مقاومت مواد دستکش‌های محافظ در برابر تخریب توسط مواد شیمیایی خطرناک تحت تماس مداوم توصیف می‌کند. پیوست استاندارد اطلاعاتی در مورد نتایج آزمایش‌های بین آزمایشگاهی برای این روش ارائه می‌دهد (پیوست الف). سایر آزمایش‌های مورد استفاده برای ارزیابی مقاومت شیمیایی، مانند مقاومت در برابر نفوذ و مقاومت در برابر نفوذ، ممکن است اطلاعات کافی در مورد تغییرات خواص فیزیکی مؤثر بر دستکش در هنگام قرار گرفتن در معرض یک ماده شیمیایی ارائه ندهند. سطح بیرونی دستکش باید در معرض ماده شیمیایی قرار گیرد.

مقاومت ماده دستکش محافظ در برابر تخریب توسط یک ماده شیمیایی مایع با اندازه‌گیری تغییر در مقاومت در برابر سوراخ شدن ماده دستکش پس از تماس مداوم سطح بیرونی ماده دستکش با ماده شیمیایی آزمایش چالش تعیین می‌شود. این آزمایش برای دستکش‌های ساخته شده از پلیمرهای طبیعی یا مصنوعی معتبر است. دستکش‌های آستردار ممکن است نتایج اندازه‌گیری غیرقابل استفاده‌ای ایجاد کنند.

• استاندارد «EN 374-5 بخش 5: اصطلاحات و الزامات عملکردی مربوط به خطرات میکروارگانیسم‌ها» الزامات و روش‌های آزمایش دستکش‌های محافظی را که برای محافظت از کاربر در برابر میکروارگانیسم‌ها در نظر گرفته شده‌اند، شرح می‌دهد. اگر به سایر خواص حفاظتی نیاز باشد، مثلاً خطرات شیمیایی، خطرات مکانیکی، خطرات حرارتی، اتلاف الکترواستاتیک، باید علاوه بر این، از استاندارد عملکرد خاص مناسب نیز استفاده شود. اطلاعات بیشتر در مورد استانداردهای دستکش‌های محافظ در استاندارد EN 420 موجود است.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در حوزه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «EN 374 دستکش‌های محافظ در برابر مواد شیمیایی خطرناک و میکروارگانیسم‌ها» به مشاغل ارائه می‌شود.