تجهیزات حفاظتی تنفسی EN 14387 - فیلترهای گاز و فیلترهای ترکیبی

استاندارد اروپایی «EN 14387 تجهیزات حفاظتی تنفسی - فیلترهای گاز و فیلترهای ترکیبی - الزامات، آزمایش‌ها، علامت‌گذاری» الزامات، روش‌های آزمایش و الزامات علامت‌گذاری فیلترهای گاز و فیلترهای ترکیبی طراحی‌شده برای استفاده به عنوان اجزای قابل تعویض در تجهیزات حفاظتی تنفسی غیر کمکی (RPDs)، به استثنای دستگاه‌های امداد اضطراری را شرح می‌دهد.

فیلترهایی که برای محافظت در برابر مونوکسید کربن استفاده می‌شوند، خارج از محدوده این استاندارد هستند.

آزمایش‌های آزمایشگاهی برای ارزیابی انطباق با الزامات در این استاندارد گنجانده شده است.

برخی از فیلترهای مطابق با این استاندارد ممکن است برای استفاده با دستگاه‌های حفاظت تنفسی کمکی یا دستگاه‌های امداد اضطراری نیز مناسب باشند. در این صورت، آنها باید مطابق با استاندارد مربوطه آزمایش و علامت‌گذاری شوند.

فیلترهای گاز بر اساس نوع و کلاس طبق این استاندارد طبقه‌بندی می‌شوند. انواع فیلترها به شرح زیر تعریف می‌شوند:

• فیلترهای گاز: فیلترهای گاز در یکی از انواع زیر تولید می‌شوند:
  • نوع A: همانطور که توسط سازنده مشخص شده است، برای استفاده در برابر برخی از گازها، بخارات و مواد آلی با نقطه جوش بالای 65 درجه سانتیگراد.
  • نوع B: برای استفاده در برابر گازها و بخارات معدنی خاص، همانطور که توسط سازنده مشخص شده است.
  • نوع E: برای استفاده در برابر دی اکسید گوگرد و سایر گازها و بخارات اسیدی، همانطور که توسط سازنده مشخص شده است.
  • نوع K: برای استفاده در برابر آمونیاک و مشتقات آلی آمونیاک، همانطور که توسط سازنده مشخص شده است.
  • نوع AX: برای استفاده در برابر برخی گازها و بخارات آلی با نقطه جوش کمتر یا مساوی ۶۵ درجه، طبق مشخصات سازنده. فیلترهای نوع AX فقط برای استفاده تک شیفتی هستند و باید با نماد مشخص شده علامت گذاری شوند.
  • نوع SX: برای استفاده در برابر گازها و بخارات خاص، همانطور که توسط سازنده مشخص شده است.
• فیلترهای گاز چند نوعه: فیلترهایی که دو یا چند نوع از انواع فوق را با هم ترکیب می‌کنند و الزامات هر نوع را به صورت جداگانه برآورده می‌کنند (به استثنای نوع SX).
• فیلترهای ترکیبی: فیلترهای گاز یا گازهای چند نوعه حاوی فیلتر ذرات مطابق با استاندارد EN 143.
• فیلترهای سفارشی:
  • نوع NOP3: برای استفاده در برابر اکسیدهای نیتروژن، به عنوان مثال NO، NO2، NOX.
  • نوع HgP3: برای استفاده در برابر جیوه.

این فیلترها همیشه باید شامل یک فیلتر P3 مطابق با استاندارد EN 143 باشند و به استثنای نوع SX، می‌توانند با یکدیگر یا با انواع مشخص شده ترکیب شوند.

فیلترهای گاز نوع A، B، E و K بر اساس ظرفیتشان به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

• فیلترهای کم ظرفیت کلاس ۱
• فیلترهای کلاس ۲ با ظرفیت متوسط
• فیلترهای با ظرفیت بالا کلاس ۳

فیلتر گاز، فیلتری است که برای حذف گازها یا بخارات خاص از هوایی که تنفس می‌کنیم طراحی شده است. برخلاف فیلترهای ذرات که در درجه اول ذرات معلق در هوا را به دام می‌اندازند، فیلترهای گاز معمولاً از مواد جاذب، اغلب کربن فعال، برای به دام انداختن یا واکنش با گازها و بخارات خطرناک استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، بسته به طبقه‌بندی آن، یک فیلتر ممکن است برای محافظت در برابر موارد زیر طراحی شود:

• گازها و بخارات آلی
• گازها و بخارات معدنی
• دی اکسید گوگرد و سایر گازهای اسیدی
• آمونیاک و مشتقات آلی آمونیاک

استاندارد EN 14387 شامل آزمایش‌های آزمایشگاهی برای تعیین اینکه آیا فیلترهای گازی و ترکیبی الزامات مشخص شده را برآورده می‌کنند یا خیر، می‌شود. زمینه‌های کلیدی ارزیابی عبارتند از:

• عملکرد فیلتر گاز/بخار: فیلتر در شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده در معرض مواد چالش‌برانگیز مشخص‌شده قرار می‌گیرد. هدف این است که مشخص شود آیا فیلتر می‌تواند محافظت لازم برای طبقه‌بندی تعیین‌شده خود را ارائه دهد یا خیر.
• عملکرد نفوذپذیری: یکی از مهمترین ویژگی‌های یک فیلتر گاز، نفوذپذیری آن است. نفوذپذیری زمانی اتفاق می‌افتد که یک آلاینده با مقداری بیش از حد مشخص شده، شروع به عبور از فیلتر کند. رفتار نفوذپذیری یک فیلتر به عوامل زیر بستگی دارد:
  • نوع آلاینده
  • تمرکز
  • جریان هوا
  • درجه حرارت
  • نه
  • خواص جاذب
  • طراحی فیلتر

بنابراین، این آزمایش یک روش استاندارد برای ارزیابی عملکرد فیلتر ارائه می‌دهد.

• فیلتراسیون ذرات: برای فیلترهای ترکیبی، جزء فیلتر ذرات نیز مطابق با الزامات مربوطه ارزیابی می‌شود. این مهم است زیرا یک فیلتر ترکیبی باید هم خطر گاز/بخار و هم خطر ذراتی را که برای آن طبقه‌بندی شده است، در نظر بگیرد.
• عملکرد مکانیکی: فیلترها همچنین مشمول الزاماتی هستند که هدف آنها تضمین مناسب بودن ساختار آنها برای استفاده است. این امر به تأیید این امر کمک می‌کند که فیلتر به دلیل فشارهای مکانیکی قابل پیش‌بینی در حین استفاده و حمل و نقل، غیرقابل استفاده نشود.
• مقاومت تنفسی: مقاومت فیلتر در برابر جریان هوا یک ویژگی عملکردی بسیار مهم است. مقاومت بیش از حد می‌تواند تنفس را دشوار کرده و خستگی کاربر را افزایش دهد. بنابراین، آزمایش‌ها مقاومت فیلتر را تحت شرایط خاص ارزیابی می‌کنند.
• اتصال و سازگاری: فیلتر باید با دستگاه محافظ تنفسی که برای آن در نظر گرفته شده است سازگار باشد. بنابراین، ترکیب فیلتر و دستگاه تنفس باید به عنوان یک سیستم محافظ کامل در نظر گرفته شود، نه اینکه فیلتر را به عنوان یک محصول مستقل در نظر گرفت.

استاندارد EN 14387 همچنین به علامت‌گذاری می‌پردازد و به کاربران و بازرسان اجازه می‌دهد تا اطلاعات مهم در مورد فیلتر را شناسایی کنند. بسته به فیلتر، علامت‌گذاری‌ها ممکن است شامل اطلاعات زیر باشند:

• نوع/کلاس فیلتر
• دسته گاز یا بخار قابل اجرا
• طبقه‌بندی ذرات، در صورت لزوم.
• هویت تولیدکننده
• شناسه محصول مربوطه
• سایر اطلاعات مورد نیاز طبق استاندارد

برچسب‌گذاری صحیح بسیار مهم است زیرا انتخاب فیلتر اشتباه می‌تواند منجر به محافظت تنفسی ناکافی شود.

استاندارد EN 14387 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا فیلترهای تنفسی یک جزء ایمنی حیاتی هستند. یک ماسک تنفسی ممکن است حتی اگر از بیرون مؤثر به نظر برسد، در شرایط زیر محافظت کافی را ارائه ندهد:

• اگر فیلتر اشتباه انتخاب شده باشد.
• اگر ظرفیت فیلتر کافی نباشد.
• اگر آلاینده خارج از محدوده مجاز کاربرد باشد.
• اگر فیلتر سوراخ شده باشد.
• اگر فیلتر آسیب دیده باشد.
• اگر فیلتر به درستی نصب نشده باشد.
• اگر فیلتر خارج از شرایط تعیین شده برای آن استفاده شود.

استاندارد EN 14387 الزامات استاندارد و آزمایش‌های آزمایشگاهی را تعیین می‌کند که به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا نشان دهند که فیلترهای گازی و ترکیبی، الزامات عملکردی تعریف‌شده را برآورده می‌کنند. بنابراین، برای موارد زیر ارزشمند است:

• تولیدکنندگان فیلتر
• تولیدکنندگان دستگاه تنفسی
• بخش ایمنی و بهداشت حرفه ای
• آزمایشگاه‌های تست
• پرسنل کنترل کیفیت
• کارفرمایانی که تجهیزات حفاظت تنفسی را انتخاب می‌کنند
• نهادهای بازرسی و صدور گواهینامه

استاندارد EN 14387 در مواردی که فیلترهای گاز قابل تعویض یا ترکیبی به همراه تجهیزات حفاظت تنفسی مناسب استفاده می‌شوند، کاربرد دارد. کاربردهای معمول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• فرآوری شیمیایی
• تولید صنعتی
• فرآیندهای رنگ‌آمیزی و پوشش‌دهی
• آزمایشگاه
• تولید دارویی
• عملیات پتروشیمی
• تصفیه ضایعات
• عملیات نگهداری
• برخی فعالیت‌های ساختمانی و صنعتی

فیلتر مناسب باید بر اساس ریسک واقعی انتخاب شود، نه اینکه همیشه طبقه‌بندی فیلتری را انتخاب کنید که بالاترین رتبه را دارد.

استاندارد EN 14387 نباید به صورت جداگانه ارزیابی شود. یک سیستم حفاظت تنفسی کامل ممکن است شامل استانداردهای مختلفی باشد که اجزای مختلف را پوشش می‌دهند. به عنوان مثال،

• EN 14387 فیلترهای گاز و ترکیبی
• فیلترهای ذرات EN 143
• EN 136 ماسک‌های تمام صورت
• EN 140 ماسک‌های نیم صورت و ماسک‌های یک‌چهارم صورت
• ماسک‌های نیم صورت فیلتردار EN 149
• استانداردهای دیگر (بسته به دستگاه حفاظت تنفسی خاص)

ترکیب مناسب به نوع ماسک تنفسی و خطر بستگی دارد.

سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 14387 نیز ارائه می‌دهیم.