استاندارد "ISO 16900-1 دستگاه‌های محافظ تنفسی - روش‌های آزمایش و تجهیزات آزمایش - بخش 1: تعیین نشت داخلی" که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روش‌های آزمایشی را برای تعیین نشت داخلی رابط‌های تنفسی و کل نشت داخلی دستگاه‌های محافظ تنفسی کامل در نرخ‌های کار متابولیکی مشخص، با استفاده از عوامل آزمایش مشخص و شامل حرکات مشخص بدن، شرح می‌دهد. این آزمایش‌ها در آزمایشگاه‌ها با استفاده از عوامل آزمایش خاص تحت شرایط مشخص انجام می‌شوند و بنابراین نشان‌دهنده عملکرد دستگاه در استفاده واقعی نیستند.
برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در استاندارد ISO 16972 با عنوان «وسایل حفاظت تنفسی - واژگان و نمادهای گرافیکی»، تعاریف زیر نیز اعمال می‌شود:
استانداردهای عملکرد باید شرایط آزمایش را مشخص کنند. پیش‌نیازهای ذکر شده در این استاندارد عبارتند از:
مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، مقادیر ذکر شده در این استاندارد به صورت مقادیر اسمی بیان می‌شوند. مقادیری که به عنوان حداکثر یا حداقل مشخص نشده‌اند، به جز محدودیت‌های دمایی، مشمول تلرانس مثبت/منفی ۵ درصد هستند. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، شرایط محیطی برای آزمایش باید بین ۱۶ تا ۳۲ درجه فارنهایت و ۵۰ درصد به علاوه/منهای ۳۰ درصد رطوبت نسبی باشد. هرگونه محدودیت دمایی ذکر شده تا مثبت/منفی ۱ درجه دقیق است.
برای هر یک از اندازه‌گیری‌های مورد نیاز که مطابق با این استاندارد انجام می‌شود، تخمینی متناظر از عدم قطعیت اندازه‌گیری ارزیابی می‌شود. این تخمین عدم قطعیت هنگام گزارش نتایج آزمون بیان می‌شود تا کاربر گزارش آزمون بتواند قابلیت اطمینان نتیجه را مطابق با پیوست این استاندارد (پیوست الف) ارزیابی کند. عدم قطعیت اندازه‌گیری مطابق با دستورالعمل‌های کمیته مشترک اندازه‌گیری ۱۰۰ محاسبه می‌شود.
در اصل، هنگام آزمایش، فردی که از دستگاه محافظ تنفسی استفاده می‌کند، مجموعه‌ای از تمرینات را در حالی که توسط اتمسفری حاوی غلظت مشخصی از ماده مورد آزمایش احاطه شده است، انجام می‌دهد. در طول این تمرینات، غلظت ماده مورد آزمایش در داخل و خارج از رابط تنفسی اندازه‌گیری و مقایسه می‌شود.
در مورد انتخاب ماده آزمایشی، سه ماده آزمایشی مشخص شده است: یک آئروسل جامد، یک آئروسل مایع و یک گاز. اصول کلی آزمون برای همه موارد یکسان است. مواد آزمایشی مورد استفاده به نوع دستگاه محافظ تنفسی مورد آزمایش بستگی دارد (که مطابق با ارقام مندرج در استاندارد انتخاب می‌شوند). هنگام استفاده از کلرید سدیم به عنوان ماده آزمایشی برای رابط‌های تنفسی نوع T (اتصال محکم)، از روش 2A (نمونه‌گیری پالسی) استفاده می‌شود. وقتی انتخاب گاز یا آئروسل مجاز باشد، روش‌های آزمایش آئروسل ترجیح داده می‌شوند. هگزافلورید گوگرد یک گاز گلخانه‌ای است و استفاده از آن در مواردی که می‌توان از آن اجتناب کرد، نامطلوب تلقی می‌شود.
طبق این استاندارد، سه مورد آزمون برای آزمایش‌های نشتی داخلی مشخص شده است:
هر سه مورد آزمون برای تعیین نشتی داخلی یا کل نشتی داخلی، با توجه به الزامات انتخاب در استاندارد، به طور یکسان قابل قبول هستند. اگر نتایج حاصل از آزمایش تخلخل مواد، تخلخل را نشان دهد، دستگاه محافظ تنفسی باید با استفاده از گاز هگزافلورید گوگرد آزمایش شود.
مگر اینکه در استانداردهای عملکرد طور دیگری تصریح شده باشد، هیئت آزمایش شامل ۱۵ آزمودنی است که طبق معیارهای زیر انتخاب شده‌اند:
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «ISO 16900-1 دستگاه‌های محافظ تنفسی - روش‌های آزمایش و تجهیزات آزمایش - بخش 1: تعیین نشت داخلی» نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
