Определување на структурата на производот

Пакувањето на храната е во срцето на модерната прехранбена индустрија и многу малку храна се продава без пакување. Доброто пакување е важно за спречување на отпадот, како и за одржување на посакуваниот квалитет на храната во текот на нејзиниот рок на траење. Повеќето материјали што се користат за пакување храна се метал, стакло, хартија и полимери (пластика). Некои пакувања се состојат од комбинација од два или повеќе од овие материјали. Материјалите создадени со сврзување на слоеви од полимер, хартија и алуминиумска фолија се вообичаени примери на такви композитни материјали.

Хемискиот состав и физичките својства на материјалите за пакување ја одредуваат нивната способност да ги извршуваат различните функции што се очекуваат од пакувањето. Најважните својства што треба да се земат предвид во овој контекст се транспортните својства, оптичките својства, механичките својства и хемиската реактивност.

Меѓу сите материјали за пакување, само стаклото е практично инертно. Речиси сите други материјали за пакување, до одреден степен, реагираат со храната внатре и надвор.

Во последниве години, миграцијата на супстанции со ниска молекуларна тежина од пластични материјали за пакување во храна е опширно проучувана. Овие супстанции вклучуваат мономери и адитиви за преработка што се користат во производството на пластични материјали. Миграцијата на мономер од винил хлорид од ПВЦ амбалажа е особено значајна, бидејќи овој мономер е моќен канцероген. Адитивите за преработка што можат да мигрираат во храна се првенствено пластификатори, антиоксиданси и остатоци од растворувачи.

Во тестовите и анализите извршени во нашата организација, која располага со широк асортиман на технолошка опрема, обучен и искусен кадар и ги применува најсовремените методи, се почитуваат националните и меѓународните стандарди и законски прописи кои се во сила. Меѓу бројните тестови спроведени во овој контекст, постојат и услуги за утврдување на структурата на производот.