EN 12224 Геотекстили и производи поврзани со геотекстили - Одредување на отпорност на временски услови

Европскиот стандард „EN 12224 Геотекстили и производи поврзани со геотекстили - Одредување на отпорност на временски услови“ ги опишува методите за изложување на геотекстилите и производите поврзани со геотекстили на временски услови што ја надминуваат нивната природна отпорност. Ова е индексен тест што се користи за разликување помеѓу производи со мала или никаква отпорност на временски услови и оние со таква отпорност.

Во принцип, примероците од материјалот што треба да се тестира се изложуваат на извор на светлина за одредено време на зрачење или период на изложеност, под препорачани услови на температура и влажност. По оваа изложеност, се утврдува промената во перформансите на овие примероци.

Стандардот EN 12224 вклучува стандардизиран метод на тестирање за проценка на отпорноста на геотекстилите и сродните геосинтетски производи на атмосферски влијанија.

Геотекстилите се пропустливи ткаенини што се користат во градежништвото за функции како што се филтрација, сепарација, засилување, заштита и дренажа во апликации како што се патишта, железници, депонии, насипи и контрола на ерозија. Многу од овие материјали се изложени на надворешни услови за време на инсталацијата или, во некои случаи, за време на продолжена употреба ако не се целосно покриени.

Влијанието врз атмосферските влијанија (особено од ултравиолетово зрачење, топлина, влажност и циклуси на влажно-суво) може да ги деградира полимерите како што се полипропилен, полиестер или полиетилен, што доведува до губење на цврстината, кршливост, пукање или кршење. Стандардот EN 12224 обезбедува забрзан лабораториски тест за атмосферски влијанија за симулирање и мерење на оваа деградација поинтензивно од природната изложеност, помагајќи им на производителите, развивачите на спецификации и инженерите во проценката на издржливоста и предвидувањето на работниот век.

Овој стандард е особено корисен за следните цели:

• Споредба на отпорноста на временските услови на различни геотекстилни производи.
• Квалификување на материјалите за привремена изложеност за време на изградбата (на пр., колку долго можат да останат изложени без прекумерно губење на цврстината).
• За поддршка на усогласеноста со барањата за издржливост во релевантните стандарди (на пр., за апликации за арматура според стандардот ISO/TR 20432).

Стандардот EN 12224 опишува постапка за вештачко атмосферско дејство која користи уред за атмосферско дејство (обично ксенонски лак мерач за атмосферско дејство или сличен уред) за да ги изложи примероците на забрзани услови. Типичен циклус вклучува:

• УВ зрачење (симулирање на сончева светлина): Типично околу 50 степени Целзиусови во тек на 5 часа.
• Прскање со вода (симулирање на дожд): Типично 1 час (60 минути) по циклус.
• Вкупното наведено време на изложеност се пресметува со користење на повторени циклуси, обично со референтно време од 500 часа.

По изложеноста, преостанатите перформанси најчесто се проценуваат со користење на следните метрики:

• Цврстина на истегнување (на пр., според EN ISO 10319 или сличен тест за истегнување со широк опсег).
• Задржување на трајноста (изразено како процент од оригиналната неекспонирана вредност).

Овој метод е поригорозен од методите за природно атмосферско дејство и овозможува побрзо разликување помеѓу следново:

• Материјали со ниска отпорност (на пр., нестабилизиран полипропилен, кој може да се распадне или да ја изгуби поголемиот дел од својата цврстина по 500 часа).
• Материјали со добра отпорност (на пр., производи стабилизирани на УВ зрачење кои одржуваат висок степен на цврстина).

Овој стандард нема за цел целосно да ги предвиди долгорочните теренски перформанси поради варијабли како што се климата, инсталацијата и времетраењето на покриеноста; туку, има за цел да ги рангира производите или да ги идентификува оние што се несоодветни дури и за краткорочна изложеност.

Овој стандард е наведен во упатствата за издржливост на геотекстилите, шемите за сертификација (на пр. за депонии) и спецификациите на производите низ цела Европа.

Практичните примени на овој стандард вклучуваат:

• Нестабилизираните геотекстили често покажуваат значителна деградација (на пример, кршење на парчиња или прашина по тестирањето).
• Се очекува производите стабилизирани на УВ зрачење да задржат значителен дел од нивната цврстина (на пр., најмалку 50-70 проценти според некои упатства).
• Препораките за инсталација обично го ограничуваат времето на изложеност (на пр., 1 ден или 1 месец) за материјали со низок отпор, врз основа на резултатите од тестовите.

Ова тестирање е клучен дел од обезбедувањето долгорочни перформанси во геотехничките апликации.

Стандардот EN 12224 е неопходен бидејќи геотекстилите и сродните геосинтетски производи се направени од полимери (најчесто полипропилен, полиестер или полиетилен), а овие полимери се по природа подложни на деградација, особено кога се изложени на надворешни фактори на животната средина, како што се ултравиолетово зрачење од сончева светлина, топлина, влажност, циклуси на влажно-суво време и кислород.

Без вакви тестови, не постои сигурен, повторувачки начин за проценка и споредување колку брзо овие материјали ја губат цврстината и функционалноста кога се изложени на изложеност.

Главните причини зошто е потребен овој стандард се следниве:

• Полимерите брзо се распаѓаат без заштита: УВ светлината предизвикува фотодеградација кај полимерите, што доведува до кинење на ланецот, кршливост, пукање, промена на бојата и значително губење на затегнувачката цврстина. Овој стандард обезбедува забрзан индексен тест за брзо разликување на полимерите со ниски перформанси од оние што се соодветно стабилизирани.
• Геотекстилите често се изложени за време на инсталацијата: Во многу апликации (изградба на патишта, насипи, дренажни слоеви, контрола на ерозија, депонии), геотекстилите мора да се остават изложени со денови, недели, а понекогаш и подолго поради распоредите за изградба, доцнења поврзани со временските услови или логистика на лице место. За да се спречи предвремено откажување и да се обезбеди сигурност, овој стандард бара тестирање на отпорност на временски услови.
• Дава практични упатства за безбедна употреба: Резултатите од тестовите им овозможуваат на производителите и спецификаторите да го одредат максималното дозволено време на изложеност на терен.
• Диференцијација и обезбедување на квалитет: Забрзаното тестирање е намерно поригорозно од природните временски услови за јасно да се разликуваат следниве:
• Материјали со мал или никаков отпор (на пример, нестабилизираниот полипропилен често драматично откажува).
• Материјали што покажуваат добра отпорност (на пр., оние што содржат стабилизатори на светлина со отежнат амински агенс или UV стабилизатори како што е саѓи).

Овој стандард промовира фер споредба, сертификација на производи, усогласеност со барањата за издржливост во стандардите за примена и помага да се спречи употребата на несоодветни производи во критични проекти.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи им во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN 12224.