EN ISO 1833 Текстил - Квантитативна хемиска анализа

Стандардот „EN ISO 1833 Текстил - Квантитативна хемиска анализа“, кој е базиран на европски стандард и подоцна е објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO), се состои од следниве подделови објавени под истиот наслов:

• EN ISO 1833-1 Дел 1: Општи принципи на тестирање“ опишува вообичаен метод за квантитативна хемиска анализа на различни мешавини од влакна. Овој метод, како и методите опишани во други делови од ISO 1833, генерално се применливи на влакна во која било текстилна форма. Доколку се исклучени специфични текстилни форми, тие се наведени во опсегот на соодветниот дел. За целите на овој стандард, се применуваат термините и дефинициите дадени во ISO 5089. Нефиброзната материја се однесува и на помагала за преработка или природно присутни нефиброзни супстанции, како што се лубриканти и завршни материјали.
• Стандардот „EN ISO 1833-2 Дел 2: Тројни мешавини на влакна“ ги опишува методите за квантитативна анализа на различни тројни мешавини на влакна. Опсегот на примена на секој метод за анализа на мешавини наведени во други делови од ISO 1833 ги специфицира влакната на кои е применлив методот. Овој стандард е применлив на мешавини на влакна со повеќе од три компоненти, под услов комбинацијата на методите за тестирање да резултира во случај на едноставни мешавини на влакна. Табелата дадена во рамките на стандардот ги прикажува типичните тројни мешавини и соодветните делови од серијата ISO 1833 што се однесуваат на нив.
• Стандардот „EN ISO 1833-3 Дел 3: Мешавини од ацетат со одредени други влакна (метод со ацетон)“ опишува метод со употреба на ацетон за одредување на масен процент на ацетат по отстранувањето на нефиброзни материи во текстил направен од мешавини од ацетат со волна, животинска коса, свила, протеини, памук (истриран, варен или белен), лен, коноп, јута, абака, алфа, кокосово дрво, метла, рамија, сисал, бакар, вискоза, модал, полиамид, полиестер, полипропилен, акрил, еластолефин, еластомултиестер, меламин, двокомпонентен полипропилен/полиамид, полиакрилат и стаклени влакна. Не е применлив за мешавини што содржат модакрилни влакна, одредени хлоровлакна или површински деацетилирани ацетатни влакна.
• Стандардот „EN ISO 1833-4 Дел 4: Мешавини од одредени протеински влакна со одредени други влакна (метод со употреба на хипохлорит)“ опишува метод со употреба на хипохлорит за одредување на масниот процент на протеински влакна по отстранувањето на невлакнестите материи во текстил направен од мешавини од одредени непротеински влакна и одредени протеински влакна.
• Стандардот „EN ISO 1833-5 Дел 5: Мешавини од вискозни, бакарни или модални и памучни влакна (метод со употреба на натриум цинкат)“ опишува метод со употреба на натриум цинкат за одредување на процентот на вискозни, бакарни или модални влакна по отстранувањето на нефиброзен материјал во текстил направен од бинарни мешавини од суров, изрендан, варен или белен памук со присуство на мнозинство од вискозни, бакарни или модални влакна. Доколку се присутни бакарни или модални влакна, треба да се изврши прелиминарен тест за да се утврди нивната растворливост во реагенсот. Овој метод не е применлив за мешавини каде што памукот претрпел обемна хемиска деградација или каде што вискозните, бакарните или модалните влакна се целосно нерастворливи поради присуството на одредени трајни завршни обработки или реактивни бои кои не можат целосно да се отстранат.
• Стандардот „EN ISO 1833-6 Дел 6: Мешавини од вискоза, одредени видови бакар, модал или лиоцел со одредени други влакна (Метод со употреба на мравја киселина и цинк хлорид)“ опишува метод со употреба на мешавина од мравја киселина и цинк хлорид за да се одреди масовниот процент на вискоза, одредени видови бакар, модал или лиоцел во текстил направен од мешавини од вискоза, одредени видови бакар, модал или лиоцел со памук, по отстранување на нефиброзна материја. Овој стандард првично беше развиен специјално за мешавини од вискоза, одредени видови бакар, модал или лиоцел со памук, но е применлив и за мешавини од полипропилен, еластолефин и меламин.
• Стандардот „EN ISO 1833-7 Дел 7: Мешавини од полиамид со одредени други влакна (метод со употреба на мравја киселина)“ опишува метод со употреба на мравја киселина за одредување на процентот по маса на полиамидни влакна по отстранувањето на нефиброзните материи во текстил направен од мешавини од полиамид со памук, вискоза, бакар, модал, лиоцел, полиестер, полипропилен, хлорофлакна, акрил, стаклени влакна, еластомултиестер, еластолефин и меламин или волна (ако содржината на волна е помала или еднаква на 25 проценти) или влакна од животинска коса. Овој стандард не се применува кога содржината на волна надминува 252 проценти, во кој случај се применува ISO 1833-4.
• Стандардот „EN ISO 1833-8 Дел 8: Мешавини од ацетатни и триацетатни влакна (метод со ацетон)“ опишува метод со употреба на ацетон за одредување на процентот на ацетат по отстранувањето на нефиброзните материи во текстил направен од бинарни мешавини од ацетатни и триацетатни влакна.
• Стандардот „EN ISO 1833-9 Дел 9: Мешавини од ацетат со одредени други влакна (метод со употреба на бензил алкохол)“ опишува метод за одредување на масен процент на ацетат во текстил направен од ацетат, триацетат, полипропилен, еластолефин, меламин, мешавини од влакна од две компоненти од полипропилен/полиамид и полиакрилат, по отстранување на нефиброзните материи, со употреба на бензил алкохол.
• Стандардот „EN ISO 1833-10 Дел 10: Мешавини од триацетат или полилактид со одредени други влакна (метод со употреба на дихлорометан)“ специфицира метод со употреба на дихлорометан за одредување на масен процент на триацетат или полилактид во текстил направен од мешавини од триацетат или полилактид со волна или други животински влакна, свила, протеини, памук, вискоза, бакар, модал, лиоцел, полиамид, полиестер, акрил, еластомултиестер, полипропилен, еластолефин, меламин, двокомпонентен полипропилен/полиамид, полиакрилат и стаклени влакна, по отстранување на нефиброзната материја. Делумно хидролизираните (сапонифицирани) триацетатни влакна стануваат целосно нерастворливи во реагенсот. Во такви случаи, овој метод не е применлив.
• Стандардот „EN ISO 1833-11 Дел 11: Мешавини од одредени целулозни влакна со одредени други влакна (метод со сулфурна киселина)“ опишува метод со употреба на сулфурна киселина за одредување на масен процент на целулозни влакна по отстранувањето на нефиброзни материи во текстил направен од мешавини од природни и синтетички целулозни влакна како што се памук, лен, коноп, рамија, вискоза, бакар, модал, лиоцел и полиестер, полипропилен, еластолен естер, еластолефин и полипропилен/полиамид бикомпонента.
• Стандардот „EN ISO 1833-12 Дел 12: Мешавини од акрил, одредени модакрилни, одредени хлорофлакна, одредени еластански влакна со одредени други влакна (метод со употреба на диметилформамид)“ опишува метод со употреба на диметилформамид за одредување на масен процент на акрил, модакрилен, хлорофлак или еластан во текстил направен од мешавини од акрил, одредени модакрилни, одредени хлорофлакна, одредени еластански влакна со волна, животинска коса, свила, памук, вискоза, бакар, модал, лиоцел, полиамид, полиестер, полипропилен, еластомултиестер, еластолефин, меламин, двокомпонентен полипропилен/полиамид, полиакрилат или стаклени влакна, по отстранување на нефиброзни материи. Не е применлив за животинска коса, волна и свила обоени со мордантни бои на база на хром. Идентификацијата на бојата е опишана во ISO 16373-1.
• Стандардот „EN ISO 1833-13 Дел 13: Мешавини од одредени хлоровлакна со одредени други влакна (метод со употреба на јаглерод дисулфид/ацетон)“ опишува метод со употреба на јаглерод дисулфид/ацетон за одредување на масовниот процент на хлоровлакна по отстранувањето на нефиброзен материјал во текстил направен од мешавини од одредени хлоровлакна со волна, животинска коса, свила, памук, вискоза, бакар, модал, лиоцел, полиамид, полиестер, еластомултиестер, акрил, меламин, полипропилен, двокомпонентен полипропилен/полиамид, полиакрилат и стаклени влакна. Исто така е можно да се анализираат мешавини што содржат хлоровлакна со користење на методите за тестирање опишани во ISO 1833-17 или ISO 1833-21.
• Стандардот „EN ISO 1833-14 Дел 14: Мешавини од ацетат со одредени други влакна (метод со употреба на глацијална оцетна киселина)“ опишува метод со употреба на глацијална оцетна киселина за одредување на масен процент на ацетат во текстил направен од мешавини од ацетат со одредени хлорофлакна или постхлорирани хлорофлакна, по отстранување на нефиброзна материја. Мешавините што содржат ацетат може да се анализираат и со користење на методите за тестирање опишани во ISO 1833-3 или ISO 1833-9.
• Стандардот „EN ISO 1833-15 Дел 15: Мешавини од јута и одредени животински влакна (Метод за одредување на содржината на азот)“ опишува метод за одредување на содржината на азот во текстил направен од бинарни мешавини од јута и животински влакна по отстранувањето на нефиброзните материјали. Компонентата на животинските влакна може да се состои исклучиво од коса или волна, или која било мешавина од двете. Овој стандард не се однесува на производи во кои боите или завршните обработки содржат азот. Овој метод е претставен во целосна форма, бидејќи во принцип се разликува од општиот метод базиран на селективна растворливост наведена во ISO 1833-1.
• Стандардот „EN ISO 1833-16 Дел 16: Мешавини од полипропиленски влакна со одредени други влакна (метод со употреба на ксилен)“ опишува метод за одредување на масен процент на полипропилен по отстранување на нефиброзни материи во текстил направен од мешавини од полипропиленски влакна со волна, животинска коса, свила, памук, вискоза, бакар, модал, лиоцел, ацетат, триацетат, полиамид, полиестер, акрил, стаклени влакна, еластомултиестер, меламин и полиакрилат, со употреба на ксилен.
• Стандардот „EN ISO 1833-17 Дел 17: Мешавини од целулозни влакна и одредени влакна со хлоровлакна и одредени други влакна (метод со употреба на концентрирана сулфурна киселина)“ опишува метод со употреба на концентрирана сулфурна киселина за одредување на процентот по маса на хлоровлакна и одредени други влакна, по отстранувањето на нефиброзниот материјал, во текстил направен од памук, вискоза, бакар, модал, лиоцел, ацетат, триацетат, полиамид, полиестер, еластомултиестер, одредени акрилни и одредени модакрилни влакна со хлоровлакна (базирани на хомополимери на винил хлорид), полипропилен, еластолефин, меламин и мешавини од двокомпонентни полипропилен/полиамид. Предметните модакрилни влакна се оние кои даваат бистар раствор кога се потопуваат во концентрирана сулфурна киселина. Овој метод може да се користи, особено наместо методите опишани во стандардите ISO 1833-12 и ISO 1833-13, во сите случаи каде што прелиминарните тестирања покажале дека хлоровлакната се целосно нерастворливи во диметилформамид или во азеотропна мешавина од јаглерод дисулфид и ацетон.
• Стандардот „EN ISO 1833-18 Дел 18: Мешавини од свила со други протеински влакна (метод со употреба на сулфурна киселина)“ опишува метод со употреба на сулфурна киселина за одредување на масовниот процент на свила по отстранувањето на нефиброзната материја во текстил направен од бинарни мешавини од свила со други протеински влакна (на пр. волна или животинска коса).
• Стандардот „EN ISO 1833-19 Дел 19: Мешавини од целулозни влакна и азбест (метод на загревање)“ специфицира метод за одредување на процентот на целулозни влакна во текстил направен од бинарни мешавини од памук или регенерирана целулоза со хризотил и кроцидолит азбест со загревање. Овој метод може да се примени и на други видови азбест, под услов да се договори меѓу вклучените страни. Овој метод во принцип се разликува од општиот метод базиран на селективна растворливост наведена во ISO 1833-1.
• Стандардот „EN ISO 1833-20 Дел 20: Мешавини од еластан со одредени други влакна (метод со употреба на диметилацетамид)“ опишува метод со употреба на диметилацетамид за одредување на масовниот процент на еластан во текстил направен од мешавини од одредени еластански влакна со памучни, вискозни, купронски, модални, лиоцелни, полиамидски, полиестерски или волнени влакна по отстранувањето на невлакнести материјали. Овој метод не е применлив кога се присутни акрилни влакна. Мешавините што содржат одредени еластански влакна може да се анализираат и со користење на методите за тестирање опишани во ISO 1833-12 или ISO 1833-21.
• Стандардот „EN ISO 1833-21 Дел 21: Мешавини од хлорофлакна, одредени модакрилни материјали, одредени еластански материјали, ацетати, триацетати со одредени други влакна (метод со употреба на циклохексанон)“ опишува метод со употреба на циклохексанон за одредување на масен процент на хлорофлакна, модакрилни материјали, еластански материјали, ацетати и триацетати во текстил направен од мешавини од ацетат, триацетат, хлорофлакна, одредени модакрилни материјали, волна, животинска коса, свила, памук, бакар, модал, вискоза, лиоцел, полиамид, акрил, меламин, полиакрилат и стаклени влакна, по отстранување на нефиброзен материјал. Исто така, можно е да се анализираат мешавини што содржат хлорофлакна со користење на методите за тестирање опишани во ISO 1833-13 или ISO 1833-17.
• Стандардот „EN ISO 1833-22 Дел 22: Мешавини од вискоза или одредени видови бакарни или модални или лиоцелни влакна со ленени влакна (метод со употреба на мравја киселина и цинк хлорид)“ опишува метод со употреба на мравја киселина и цинк хлорид за одредување на процентот по маса на вискоза или одредени видови бакарни или модални или лиоцелни влакна по отстранувањето на нефиброзните материи во текстил направен од мешавини од вискоза или одредени видови бакарни или модални или лиоцелни влакна со ленени влакна. Овој стандард не се однесува на мешавини во кои ленените влакна претрпеле обемна хемиска деградација или на ситуации каде што вискозните, бакарните, модалните или лиоцелните влакна се целосно нерастворливи поради присуството на одредени трајни завршни обработки или реактивни бои кои не можат целосно да се отстранат.
• Стандардот „EN ISO 1833-23 Дел 23: Мешавини од полиетилен и полипропилен (метод со употреба на циклохексанон)“ опишува метод за одредување на процентот на полиетилен во текстил направен од бинарни мешавини од полиетилен и полипропилен, по отстранување на нефиброзни материи, со употреба на циклохексанон.
• Стандардот „EN ISO 1833-24 Дел 24: Мешавини од полиестер и одредени други влакна (метод со употреба на фенол и тетрахлороетан)“ опишува метод со употреба на фенол и тетрахлороетан за одредување на процентот на полиестер по отстранувањето на нефиброзните материи во текстил направен од бинарни мешавини од одредени полиестерски влакна со акрилни, полипропиленски или арамидни влакна. Овој метод не е применлив за обложени ткаенини.
• Стандардот „EN ISO 1833-25 Дел 25: Мешавини од полиестер со одредени други влакна (метод со употреба на трихлороцетна киселина и хлороформ)“ опишува метод со употреба на трихлороцетна киселина и хлороформ за одредување на процентот по маса на полиестерски влакна по отстранувањето на нефиброзните материи во текстил направен од мешавини од полиестерски влакна со арамидни влакна (со исклучок на полиамид имид), вискоза што го забавува пламенот (FR) и полиакрилат.
• „EN ISO 1833-26 Дел 26: Мешавини од меламин и памук или арамидни влакна (метод со употреба на топла мравја киселина) опишува метод со употреба на топла мравја киселина за одредување на процентот на меламински влакна по отстранувањето на нефиброзните материи во текстил направен од бинарни мешавини од меламински влакна и памук или арамидни влакна.“
• Стандардот „EN ISO 1833-27 Дел 27: Мешавини од целулозни влакна со одредени други влакна (метод со алуминиум сулфат)“ опишува метод со употреба на алуминиум сулфат за одредување на масен процент на целулозни влакна по отстранувањето на нефиброзната материја во текстил направен од мешавини од целулозни влакна (природни или регенерирани) со полиестерски, полиамидски, акрилни, волни и еластански влакна.
• Стандардот „EN ISO 1833-28 Дел 28: Мешавини од хитозан со одредени други влакна (метод со употреба на разредена оцетна киселина)“ специфицира метод за одредување на масен процент на хитозански влакна во текстил направен од мешавини од хитозански влакна со одредени други влакна, по елиминирање на нефиброзен материјал, со употреба на разредена оцетна киселина. Овој метод е применлив за мешавини од хитозански влакна со целулозни влакна (памук, лен, рамија, вискоза, модал, лиоцел), протеински влакна (волна, кашмир, свила) или синтетички влакна (полиестер, полиамид, акрил).
• Стандардот „EN ISO 1833-29 Дел 29: Полиамид и мешавини од полипропилен/полиамид со две компоненти (метод со употреба на сулфурна киселина)“ опишува метод за одредување на масен процент на полиамид во текстил што се состои од бинарни мешавини од полиамид и полипропилен/полиамид со две компоненти, по отстранување на нефиброзни материи, со употреба на сулфурна киселина.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, има силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN ISO 1833 Текстил - Квантитативна хемиска анализа.