EN ISO 13934 Текстил - Затегнувачки својства на ткаенини

Стандардот „EN ISO 13934 Текстил - Затегнувачки својства на ткаенини“, кој е базиран на европски стандард и подоцна објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO), се состои од следниве подделови објавени под истиот наслов:

• Стандардот „EN ISO 13934-1 Дел 1: Одредување на максимална сила и издолжување при максимална сила со користење на методот на лента“ опишува постапка за одредување на максималната сила и издолжување при максимална сила на текстилните ткаенини со користење на методот на лента. Вториот дел од овој стандард опишува метод познат како метод на зафат.

Овој метод е првенствено применлив на ткаени текстилни ткаенини, вклучувајќи ги и оние што покажуваат својства на растегливост постигнати преку присуство на еластомерно влакно или механички или хемиски третман. Овој стандард е применлив и на ткаенини произведени со други техники. Сепак, вообичаено не е применлив на геотекстили, неткаени ткаенини, обложени ткаенини, текстилно-стаклени ткаенини или ткаенини направени од јаглеродни влакна или полиолефински лентести предива.

Овој метод вклучува одредување на максималната сила и издолжување при максимална сила на примероците за тестирање во рамнотежа со стандардна атмосфера за тестирање и на примероците за тестирање во влажна состојба. Овој метод е ограничен на употреба на машини за тестирање со константна брзина на истегнување.

За целите на овој стандард, се применуваат следните термини и дефиниции:

• Машина за тестирање со константна брзина на истегнување се однесува на машина за тестирање на истегнување со една стегач фиксирана, а другата стегач се движи со константна брзина во текот на целиот тест, со што се осигурува дека целиот систем за тестирање е практично ослободен од деформација.
• Лентастиот тест е тест на затегнување при кој целата ширина на примерокот за тестирање е стегната во вилиците на машината за тестирање.
• Должината на мерачот се однесува на растојанието помеѓу две ефективни точки на зафаќање на машината за тестирање. Ефективните точки (или линии) на зафаќање на рачките може да се проверат со зафаќање на примерокот за тестирање под претходно напрегнатост дефинирана со хартија за копирање со цел да се создаде шема на зафаќање на примерокот за тестирање или на површините за зафаќање.
• Почетна должина е должината на испитниот примерок под одредено претходно напрегање помеѓу две ефективни точки на компресија на почетокот на наведените тестови.
• Преднапрегањето е силата што се применува на примерокот за тестирање на почетокот на одредени тестови. Преднапрегањето се користи за да се одреди почетната должина на примерокот за тестирање.
• Издолжувањето се однесува на зголемувањето на должината на примерокот за тестирање предизвикано од сила. Издолжувањето се изразува во единици за должина.
• Издолжувањето е односот на истегнувањето на испитниот примерок кон неговата почетна должина. Издолжувањето се изразува како процент.
• Издолжувањето при максимална сила се однесува на издолжувањето на испитниот примерок предизвикано од максимална сила.
• Издолжување при кинење се однесува на издолжување на испитниот примерок што одговара на силата во моментот на кинење.
• Силата при кинење се однесува на силата регистрирана во точката на кинење на испитниот примерок за време на тестирањето на затегнување.
• Максималната сила се однесува на максималната сила регистрирана кога примерокот за тестирање се доведува до кинење за време на тестот за затегнување под одредени услови.

Во принцип, примерок од ткаенина со одредени димензии се растегнува со константна брзина додека не се скрши. Се евидентираат максималната сила и издолжувањето при максимална сила, а доколку е потребно и силата при кинење и издолжувањето при кинење.

• За да се започне со тестирање, примероците се избираат во согласност со постапката наведена во спецификацијата на материјалот за ткаенината или како што е договорено меѓу вклучените страни. Доколку не е достапна соодветна спецификација на материјалот, може да се користи примерок за соодветна постапка за земање примероци, како што е наведено во додатокот на стандардот (Додаток А). Пример за соодветен образец за сечење на тест примероци од лабораторискиот примерок е даден во Додаток Б. Тест примероците не треба да се земаат од превиткани или збрчкани површини, рабови или области што не се репрезентативни за ткаенината.
• Стандардот „EN ISO 13934-2 Дел 2: Одредување на максимална сила со употреба на методот на зграпчување“ опишува постапка за одредување на максималната сила на текстилните ткаенини, позната како тест на зграпчување. Првиот дел од овој стандард го опишува методот познат како тест со лента.

Овој метод е првенствено применлив на ткаени текстилни ткаенини, вклучувајќи ги и оние што покажуваат својства на растегливост постигнати преку присуство на еластомерно влакно или механички или хемиски третман. Овој стандард е применлив и на ткаенини произведени со други техники. Сепак, вообичаено не е применлив на геотекстили, неткаени ткаенини, обложени ткаенини, текстилно-стаклени ткаенини или ткаенини направени од јаглеродни влакна или полиолефински лентести предива.

Овој метод вклучува одредување на максималната цврстина на примероците за тестирање во рамнотежа со стандардна атмосфера за тестирање и на примероците за тестирање во влажна состојба. Овој метод е ограничен на употреба на машини за тестирање со константна брзина на истегнување.

За целите на овој стандард, се применуваат следните термини и дефиниции:

• Машина за тестирање со константна брзина на истегнување се однесува на машина за тестирање на истегнување опремена со стегач и друга стегач што се движи со константна брзина во текот на целиот тест. Целиот систем за тестирање е практично без деформации.
• Тестот за држење е тест на затегнување при кој само централниот дел од примерокот за тестирање е зафатен во вилиците на машината за испитување.
• Максималната сила се однесува на максималната сила регистрирана кога примерокот за тестирање се крши за време на тестот под одредени услови.
• Должината на мерачот е растојанието помеѓу две ефективни точки на зафаќање на машината за тестирање. Ефективните точки на зафаќање (или линии) на рачките може да се проверат со зафаќање на примерокот за тестирање со хартија за копирање и создавање шема на зафаќање на примерокот за тестирање и/или површините за зафаќање.

Во принцип, примерок од ткаенина за тестирање, зафатен во центарот со вилици со специфични димензии, се растегнува со константна брзина сè додека не се скрши. Се евидентира максималната сила.

За да се започне со тестирање, примероците се избираат во согласност со постапката наведена во спецификацијата на материјалот за ткаенината или како што е договорено меѓу вклучените страни. Доколку не е достапна соодветна спецификација на материјалот, може да се користи примерок за соодветна постапка за земање примероци, како што е наведено во додатокот на стандардот (Додаток А). Пример за соодветен образец за сечење на тест примероци од лабораторискиот примерок е даден во Додаток Б. Тест примероците не треба да се земаат од превиткани или збрчкани површини, рабови или области што не се репрезентативни за ткаенината.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, има силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN ISO 13934 Текстил - Затегнувачки својства на ткаенини.