EN ISO 14362-2 Одредување на употребата на одредени азо бои достапни со екстракција на влакна

Стандардот EN ISO 14362-2 Текстил - Методи за одредување на одредени ароматични амини добиени од азо бои - Дел 2: Одредување на употребата на одредени азо бои достапни со екстракција од влакна“, базиран на европски стандард и последователно објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO), опишува постапка за откривање на употребата на одредени азо бои кои не можат да се користат во производството или преработката на одредени стоки направени од синтетички влакна обоени со екстрактивни бои. За методот на директно тестирање, видете EN ISO 14362-1. За одредени мешавини на влакна, можеби ќе треба да се применат двата дела од овој стандард.

Одредени азо бои можат да ослободат еден или повеќе од ароматичните амини забранети според Директивата 2002/61/ЕЗ преку редуктивно расцепување на азо групите. Овие ароматични амини се наведени во табелата насловена како „Ароматични амини забранети според Директивата 2002/61/ЕЗ“ дадена во стандардот (22 ставки).

Бојата се отстранува од влакното во просторот со употреба на соодветни растворувачи, како што е хлоробензен за полиестерски влакна. Екстрактот се концентрира, се пренесува во метанол, се апсорбира во воден раствор на цитрат и се третира во ултразвучна бања за да се дисперзира бојата. Амините формирани со додавање на натриум дитионит се пренесуваат во фаза на t-бутил метил етер со екстракција од течност до течност со употреба на колони од дијатомејска земја. Екстрактот се концентрира, а остатокот се апсорбира во соодветен растворувач или метанол за детекција и идентификација на амини со употреба на хроматографија. Доколку амините се детектираат со хроматографски метод, потврдата треба да се направи со употреба на еден или повеќе алтернативни методи.

Стандардите EN ISO 14362-1 и EN ISO 14362-2 се фокусираат на одредување на канцерогени ароматични амини добиени од азо бои во текстилот, но тие се разликуваат во нивниот опсег, методите за подготовка на примероците и наменетата примена.

На пример, додека стандардот EN ISO 14362-1 детектира азо бои кои се директно или индиректно достапни, без разлика дали се екстрахирачки или не, стандардот EN ISO 14362-2 детектира азо бои кои не се достапни под нормални услови на употреба (на пр., длабоко вградени во влакната).

Додека стандардот EN ISO 14362-1 вклучува азо бои достапни на површината и азо бои врзани за влакна, стандардот EN ISO 14362-2 се применува кога боите се силно врзани за влакната и се недостапни без посебен третман.

EN ISO 14362-1 се однесува на повеќето потрошувачки текстилни производи, особено оние наменети за директен или продолжен контакт со кожата. EN ISO 14362-2 е за текстил за кој не се очекува да испушта боја при нормална употреба (на пр., производи обоени со пигмент или вградени синтетички влакна).

Во однос на пристапот за тестирање, EN ISO 14362-1 симулира реална изложеност (на пр. преку редуктивно расцепување при вештачко потење), додека EN ISO 14362-2 бара процеси на деструктивно или екстензивно отстранување за пристап до цврсто врзани бои.

Во однос на чувствителноста, стандардот EN ISO 14362-1 е погоден за скенирање и верификација на широк спектар на текстил, додека стандардот EN ISO 14362-2 е посоодветен за посебни или проблематични ситуации.

EN ISO 14362-1 се користи за маици, долна облека, постелнина, обоени ткаенини и слични текстилни производи. Се користи за општо тестирање на усогласеност според REACH. EN ISO 14362-2 се користи за полиестер обоен со пигмент, облека со недостапни бои или ситуации каде што EN ISO 14362-1 не е убедлив. Се применува кога се сомнева дека боите не можат да се отстранат со стандардни методи.

Стандардот EN ISO 14362-1 се смета за неопходен од следниве причини:

• Детектира латентни или врзани азо бои: Некои азо бои се толку цврсто хемиски или физички врзани за синтетички влакна (на пр., полиестер, најлон) што не можат да се ослободат со користење на методите за отстранување опишани во ISO 14362-1. Овие недостапни бои сепак можат да се разградат под одредени услови (на пр., пот, триење, телесна топлина) и да ослободат штетни ароматични амини кога се носат.
• Ја подобрува безбедноста на потрошувачите: Обезбедува сеопфатна безбедност на текстилот со контролирање на сите потенцијални извори на ароматични амини, а не само оние што можат лесно да се отстранат. Ова е особено важно за производите што се предмет на продолжен контакт со кожата (на пр., долна облека, бебешка облека), каде што дури и цврсто врзаните бои можат да се исцедат со текот на времето.
• Спречува лажно негативни резултати: Доколку тестовите се вршат според ISO 14362-1, некои опасни бои може да не се детектираат, особено кај синтетички ткаенини обоени со пигмент и материјали обоени со влакна кои реагираат или се бојат со дисперзија. ISO 14362-2 обезбедува резервен метод за да се осигури дека нема да се пропуштат опасни амини.
• Ги исполнува законските и регулаторните барања: Некои земји и сертификати (како што е REACH) може да бараат тестирање во согласност со ISO 14362-2 во посебни случаи за целосно исполнување на безбедносните обврски. Покажува должно внимание во безбедноста на производот и обезбедувањето квалитет.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, се гордее со силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со EN ISO 14362-2 Текстил - Методи за одредување на одредени ароматични амини добиени од азо бои - Дел 2: Одредување на употребата на одредени азо бои достапни со екстракција на влакна.