ဥရောပစံနှုန်းဖြစ်သော “EN 13501-3 အဆောက်အဦထုတ်ကုန်များနှင့် အဆောက်အဦဒြပ်စင်များ၏ မီးခွဲခြားခြင်း - အပိုင်း ၃: အဆောက်အဦဝန်ဆောင်မှုတပ်ဆင်မှုများတွင် အသုံးပြုသော ထုတ်ကုန်များနှင့် ဒြပ်စင်များအပေါ် မီးခံနိုင်ရည်စမ်းသပ်မှုများမှဒေတာများကို အသုံးပြု၍ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း- မီးခံနိုင်ရည်ရှိသောပြွန်များနှင့် မီးအကာအရံများ” သည် သက်ဆိုင်ရာစမ်းသပ်နည်းလမ်း၏ အသုံးချဧရိယာအတွင်း တိုက်ရိုက်ကျရောက်သော မီးခံနိုင်ရည်စမ်းသပ်မှုများမှဒေတာများကို အသုံးပြု၍ အဆောက်အဦဝန်ဆောင်မှုတပ်ဆင်မှုများ၏ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် အသုံးပြုသော အဆောက်အဦထုတ်ကုန်များနှင့် အဆောက်အဦဒြပ်စင်များ၏ မီးခံနိုင်ရည်စွမ်းဆောင်ရည်ကို အမျိုးအစားခွဲခြားရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ဖော်ပြထားသည်။
စမ်းသပ်မှုရလဒ်များ၏ တိုးချဲ့အသုံးချမှုအပေါ် အခြေခံ၍ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းကို ဤစံနှုန်း၏ အတိုင်းအတာအတွင်းတွင်လည်း ပါဝင်သည်။
လေဝင်လေထွက်စနစ်များတွင် အသုံးပြုသော ထုတ်ကုန်များ/အစိတ်အပိုင်းများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် (မီးခိုးနှင့် အပူစွန့်ထုတ်လေဝင်လေထွက်မှအပ)-
ဤထုတ်ကုန်များ/အစိတ်အပိုင်းများအတွက် သက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်နည်းလမ်းများကို ဤစံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသည်။
အဆောက်အဦဘေးကင်းရေးနယ်ပယ်တွင် မီးဘေးစွမ်းဆောင်ရည်သည် ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုမှသည် ဥပဒေစည်းမျဉ်းများနှင့် ကိုက်ညီမှုအထိ အရာအားလုံးကို သက်ရောက်မှုရှိသော အရေးကြီးသောအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ EN 13501 စံနှုန်းစီးရီးသည် ဥရောပသမဂ္ဂနှင့် အခြားနိုင်ငံများရှိ အဆောက်အဦထုတ်ကုန်များ၏ မီးလောင်ကျွမ်းမှုအပြုအမူကို အမျိုးအစားခွဲခြားရန်အတွက် ညီညွတ်သော မူဘောင်တစ်ခုကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ အခြေခံအားဖြင့် EN 13501 စံနှုန်းသည် အဆောက်အဦပစ္စည်းများသည် မီးလောင်ကျွမ်းမှု၊ မီးခိုးထွက်မှုနှင့် အခြားအန္တရာယ်များတွင် အနည်းဆုံးပါဝင်ကြောင်း သေချာစေပြီး CE အမှတ်အသားအတွက် ဆောက်လုပ်ရေးထုတ်ကုန်များစည်းမျဉ်း (CPR) နှင့် ကိုက်ညီစေသည်။ အကောင်အထည်ဖော်ပြီးကတည်းက ဤစံနှုန်းသည် ဥရောပတွင် မီးဘေးကင်းရေးအတွက် ရွှေစံနှုန်းဖြစ်လာပြီး အမျိုးသားစနစ်ဟောင်းများကို အစားထိုးခဲ့သည်။
EN 13501 စံနှုန်းသည် မီးလောင်ကျွမ်းမှုစွမ်းဆောင်ရည်၏ ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးကို လွှမ်းခြုံထားသော စံနှုန်းများမိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် EN 13501-1 သည် ကြမ်းခင်းများမှအပ အဆောက်အဦထုတ်ကုန်များ၏ မီးလောင်ကျွမ်းမှုတုံ့ပြန်မှုကို အာရုံစိုက်သည်။ အခြားအပိုင်းများတွင် ကြမ်းခင်းအဖုံးများ၊ ကေဘယ်လ်များ (EN 13501-6) နှင့် အမိုးများ (EN 13501-5) ကဲ့သို့သော သီးခြားအသုံးချမှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည်။
EN 13501-3 သည် EN 13501 စီးရီးအတွင်းရှိ သီးခြားစံနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မီးလှောင်ကန်စနစ်များတွင် အသုံးပြုသော ပြွန်များနှင့် အစိုဓာတ်ထိန်းကိရိယာများကဲ့သို့သော ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းများ၏ မီးခံနိုင်ရည်ခွဲခြားမှုကို အဓိကထားသည်။ အဆောက်အဦထုတ်ကုန်များ၏ မီးတုံ့ပြန်မှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည့် EN 13501-1 နှင့်မတူဘဲ၊ ဤစံနှုန်းသည် သတ်မှတ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းများသည် မီးထိုးဖောက်မှုကို မည်မျှကောင်းမွန်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မီးအခြေအနေများအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို မည်မျှထိန်းသိမ်းထားသည်ကို အကဲဖြတ်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေးထုတ်ကုန်များ စည်းမျဉ်း (CPR) အရ ညီညွတ်သော မီးဘေးကင်းရေးစံနှုန်းများ ချမှတ်ရန် ဥရောပသမဂ္ဂ၏ ကြိုးပမ်းမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် တင်ပြထားသော ဤစံနှုန်းသည် မီးထိန်းချုပ်ရေးအတွက် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို သေချာစေပြီး ဘေးကင်းစွာ ဘေးကင်းရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်စေပြီး မီးပျံ့နှံ့မှုကို ကန့်သတ်ပေးသည်။
EN 13501-3 စံနှုန်းသည် အဆောက်အဦဝန်ဆောင်မှုတပ်ဆင်မှုများ၏ မရှိမဖြစ်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော အစိတ်အပိုင်းများအတွက် အထူးသက်ဆိုင်ပါသည်။ ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်-
ဤစံနှုန်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤဒြပ်စင်များကို မီးထိုးဖောက်နိုင်မှု၊ အပူလွှဲပြောင်းမှုနှင့် မီးခိုးယိုစိမ့်မှုတို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားရန်နှင့် မီးလောင်ကျွမ်းမှုခွဲခြားခြင်းအတွက် တရားဝင်လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း သေချာစေရန်ဖြစ်သည်။ စံသတ်မှတ်ထားသော အမျိုးအစားခွဲခြားမှုတစ်ခု ပံ့ပိုးပေးခြင်းဖြင့် ဤစံနှုန်းသည် CE အမှတ်အသားကို လွယ်ကူချောမွေ့စေပြီး ထုတ်လုပ်သူများအား EU ဈေးကွက်များတွင် လိုက်နာမှုကို ပြသနိုင်စေပါသည်။ ၎င်းသည် အခြားမီးဘေးကင်းရေးစံနှုန်းများကို ဖြည့်စွက်ပေးပြီး အထူးသဖြင့် ဆေးရုံများ၊ ကျောင်းများ သို့မဟုတ် စီးပွားဖြစ်အဆောက်အအုံများကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များသော အဆောက်အအုံများတွင် အဆောက်အအုံအစိတ်အပိုင်းများသည် မီးထိန်းချုပ်ရေးဗျူဟာများတွင် ಒಟ್ಟಾರೆပံ့ပိုးမှုရှိကြောင်း သေချာစေသည်။
EN 13501-3 သည် မီးခံနိုင်ရည်စမ်းသပ်မှုများမှဒေတာများကို အသုံးပြု၍ မီးခံနိုင်ရည်ရှိသောပြွန်များနှင့် မီးအပူပေးစက်များကို အမျိုးအစားခွဲခြားပြီး အဓိကစွမ်းဆောင်ရည်စံနှုန်းသုံးခုကို အာရုံစိုက်သည်-
အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်းကို ဤစံနှုန်းများပေါင်းစပ်၍ ဖော်ပြထားပြီး စံမီးအခြေအနေများအောက်တွင် ဒြပ်စင်သည် ၎င်း၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို မည်မျှကြာအောင် ထိန်းသိမ်းထားသည်ကို ညွှန်ပြသည့် ကြာချိန်ဖြင့် ဖော်ပြထားပါသည်။ အဖြစ်များသော ကြာချိန်များမှာ မိနစ် ၃၀၊ ၆၀၊ ၉၀၊ ၁၂၀၊ ၁၈၀ သို့မဟုတ် ၂၄၀ ဖြစ်သည်။ ဥပမာများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်-
မီးခိုးငွေ့ရှူရှိုက်မိခြင်းသည် မီးနှင့်ဆက်စပ်သော သေဆုံးမှုများ၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သောကြောင့် “S” သတ်မှတ်ချက်သည် မီးငြှိမ်းသတ်ကိရိယာများအတွက် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုများတွင် ဦးတည်ချက် (ဥပမာ၊ အလျားလိုက် သို့မဟုတ် ဒေါင်လိုက်ပြွန်များ) နှင့် တပ်ဆင်မှုအခြေအနေများ (ဥပမာ၊ မီးသတ်ခန်းအတွင်း သို့မဟုတ် အပြင်ဘက်) ကိုလည်း သတ်မှတ်နိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိခိုက်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
EN 13501-3 စံနှုန်းအောက်ရှိ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုသည် ဥရောပစံနှုန်းများနှင့်အညီ ပြုလုပ်သော မီးခံနိုင်ရည်စမ်းသပ်မှုများအပေါ် အခြေခံထားပြီး ባህሪမှုနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို သေချာစေသည်။ အဓိကစမ်းသပ်နည်းလမ်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် "EN 13501-3 အဆောက်အဦထုတ်ကုန်များနှင့် အစိတ်အပိုင်းများ၏ မီးအမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း - အပိုင်း ၃: အဆောက်အဦဝန်ဆောင်မှုတပ်ဆင်မှုများတွင် အသုံးပြုသော ထုတ်ကုန်များနှင့် အစိတ်အပိုင်းများအပေါ် မီးခံနိုင်ရည်စမ်းသပ်မှုများမှဒေတာကို အသုံးပြု၍ အမျိုးအစားခွဲခြားခြင်း- မီးခံနိုင်ရည်ရှိသောပြွန်များနှင့် မီးအပူပေးစက်များ" စံနှုန်းနှင့်အညီ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသို့ စမ်းသပ်ဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။
ရက်ချိန်းယူရန်၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်ရယူရန်သို့မဟုတ်အကဲဖြတ်ရန်တောင်းဆိုရန်ကျွန်ုပ်တို့၏ပုံစံကိုဖြည့်ရန်ကျွန်ုပ်တို့အားသင်တောင်းဆိုနိုင်သည်။
