EN ISO 15025 အကာအကွယ်အဝတ်အစား - မီးလျှံကာကွယ်မှု - မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုအကန့်အသတ်ဖြင့် စမ်းသပ်နည်းလမ်း

EN ISO 15025 အကာအကွယ်အဝတ်အစား - မီးလျှံကာကွယ်မှု - မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုအကန့်အသတ်ဖြင့် စမ်းသပ်နည်းလမ်း

“EN ISO 15025 အကာအကွယ်အဝတ်အစား - မီးလျှံကာကွယ်မှု - မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုအကန့်အသတ်ရှိ စမ်းသပ်နည်းလမ်း” စံနှုန်းကို အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စံသတ်မှတ်ရေးအဖွဲ့ (ISO) မှ တီထွင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သဟဇာတဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်မှုများအတွင်း ဥရောပစံနှုန်းအဖြစ် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး သေးငယ်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော မီးလျှံနှင့်ထိတွေ့သည့်အခါ တစ်ခုတည်းသော သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်းများစွာပါသော အထည်များ (အလွှာပါး၊ စောင်ခြုံထားသော၊ အလွှာများစွာ၊ ဆန်းဒဝှစ်ချ်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် အလားတူပေါင်းစပ်မှုများ) ပုံစံဖြင့် ဒေါင်လိုက်ဦးတည်ထားသော ပျော့ပြောင်းသောပစ္စည်းများ၏ မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုဂုဏ်သတ္တိများကို ဆုံးဖြတ်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှစ်ခု (မျက်နှာပြင်မီးညှိခြင်းနှင့် အစွန်းအောက်တွင် မီးညှိခြင်း) ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစံနှုန်းသည် လေထောက်ပံ့မှုကန့်သတ်ထားသော သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သောအပူအရင်းအမြစ်များနှင့်ထိတွေ့မှုလိုအပ်သည့်အခြေအနေများတွင် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အခြားစမ်းသပ်နည်းလမ်းများသည် ဤအခြေအနေများအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်ပါသည်။ ထို့အပြင်၊ ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်းသည် အရည်ပျော်မှု သို့မဟုတ် ကျုံ့ခြင်းအလွန်အကျွံပြသသော ပစ္စည်းများအတွက် မသင့်တော်ပါ။

EN ISO 15025 အကာအကွယ်အဝတ်အစား - မီးလျှံကာကွယ်မှု - မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုအကန့်အသတ်ဖြင့် စမ်းသပ်နည်းလမ်း

ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်းသည် ISO 6941 စံနှုန်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော စမ်းသပ်နည်းလမ်းနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသည်။ ၎င်းသည် အခြေခံပစ္စည်းကိရိယာများကို အသုံးပြုသော်လည်း လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုတည်းအတွက် ပိုမိုကျဉ်းမြောင်းသော နမူနာကိုင်ဆောင်သူများနှင့် ပုံစံများကို အသုံးပြုသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုတွင် အသုံးပြုသော စမ်းသပ်နမူနာ၏ ထိပ် သို့မဟုတ် ဒေါင်လိုက်အနားများအထိ မလောင်ကျွမ်းသော ပစ္စည်းများကို မီးလျှံပျံ့နှံ့မှု အကန့်အသတ်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်စေသော ပစ္စည်းများအဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားနိုင်သည်။

ဤနည်းလမ်းသည် ထိန်းချုပ်ထားသောအခြေအနေများအောက်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းစေသည့် မီးတောက်ငယ်တစ်ခုနှင့် ခဏတာထိတွေ့မှုအပေါ် တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် အထည်အလိပ်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အကဲဖြတ်သည်။ ချုပ်ရိုးများ၏ အထည်အလိပ်များ၏ အပြုအမူအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီး ချုပ်ရိုးကို စမ်းသပ်မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့စေရန် စမ်းသပ်နမူနာအတွင်း၌ ထားရှိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည့်နေရာတိုင်းတွင် အစိတ်အပိုင်းငယ်များကို ၎င်းတို့အသုံးပြုသည့် သို့မဟုတ် အသုံးပြုမည့် အထည်တပ်ဆင်မှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် စမ်းသပ်သင့်သည်။

အခြေခံအားဖြင့်၊ သတ်မှတ်ထားသော မီးဖိုမှ သတ်မှတ်ထားသော မီးတောက်ကို ဒေါင်လိုက်ထားရှိသော အထည်အလိပ်နမူနာများ၏ မျက်နှာပြင် သို့မဟုတ် အောက်ခြေအနားတွင် ၁၀ စက္ကန့်ကြာ ထားရှိသည်။ အရည်ပျော်ခြင်း၊ မီးလျှံပျံ့နှံ့ခြင်းနှင့် မီးခိုးထွက်ခြင်းအပြင် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အပျက်အစီးများ၊ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အပျက်အစီးများ သို့မဟုတ် အပေါက်များဖွဲ့စည်းခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ မီးခိုးထွက်သည့်ကြာချိန်နှင့် မီးခိုးထွက်သည့်အချိန်ကာလကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ပျက်စီးသွားသောအရှည်ကို အနားသတ်မီးညှိခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းသည် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

မျက်နှာပြင်ထိတွေ့မှုစမ်းသပ်မှုများကို အလွှာပေါင်းစုံအထည်တပ်ဆင်မှု၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မတူညီသောဂုဏ်သတ္တိများရှိသော တစ်လွှာတည်းအထည်များတွင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အစွန်းမီးညှိစမ်းသပ်မှုများအတွက်၊ အလွှာများစွာပါသော တပ်ဆင်မှု၏ အလွှာတစ်ခုစီကို တစ်ဦးချင်း သို့မဟုတ် တစ်ခုလုံးအနေဖြင့် စမ်းသပ်နိုင်သည်။ စမ်းသပ်နမူနာများ၏ အစွန်းများကို ချုပ်ရန် လိုအပ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက်၊ ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်းကို သတ်မှတ်ထားသော သက်ဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်စံနှုန်းများကို တိုင်ပင်သင့်သည်။

EN ISO 15025 သည် အပူနှင့် မီးလျှံကာကွယ်ရေးအဝတ်အစားများတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းများ၏ မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုဂုဏ်သတ္တိများကို စမ်းသပ်ရာတွင် အရေးကြီးဆုံးစံနှုန်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစံနှုန်းသည် EN 532 စံနှုန်းဟောင်းကို အစားထိုးခဲ့ပြီး EN ISO 11611 (ဂဟေဆက်ခြင်း)၊ EN ISO 11612 (ယေဘုယျအပူနှင့် မီးလျှံ) နှင့် EN 61482-1-2 (တိုက်ရိုက်အလုပ် - အာ့ခ်ဖလက်ရှ်) ကဲ့သို့သော အဝတ်အစားစံနှုန်းများစွာမှ ရည်ညွှန်းထားသော အခြေခံစမ်းသပ်မှုနည်းလမ်းအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤစံနှုန်းတွင် သေးငယ်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော မီးလျှံနှင့်ထိတွေ့သောအခါ ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းအုပ်စုများ၏ ကန့်သတ်ထားသော မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုဂုဏ်သတ္တိများကို အကဲဖြတ်ရန် နည်းလမ်းနှစ်ခုပါဝင်သည်- လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A နှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B။ ဤစမ်းသပ်နည်းလမ်းများကို အဓိကအားဖြင့် အကာအကွယ်အဝတ်အစားများတွင် အသုံးပြုသည့် ဒေါင်လိုက်အနေအထားရှိ နမူနာများအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။ သို့သော်၊ အောက်ပါတို့သည် ဤစံနှုန်း၏ အတိုင်းအတာပြင်ပတွင်ရှိသည်-

  • အဝတ်အစားအားလုံးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်
  • အရည်ပျော်သတ္တု ပက်ဖျန်းမှု ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း
  • အပူလွှဲပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အပူလျှပ်ကာခြင်း
  • အထည်အလိပ်များ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်ကျုံ့ခြင်း

စမ်းသပ်နည်းလမ်းနှစ်ခုကို အောက်ပါအတိုင်းဖော်ပြထားသည်-

  • မီးလျှံအသုံးချသည့်အမှတ်:
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A (မျက်နှာပြင် မီးညှိခြင်း): နမူနာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လိမ်းပါ။
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B (အနားသတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်း): နမူနာ၏ အောက်ခြေအနားသို့ အသုံးပြုသည်။
  • မီးလျှံအသုံးချချိန်:
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A (မျက်နှာပြင်မီးညှိခြင်း): ၁၀ အပေါင်း/အနုတ် ၁ စက္ကန့်။
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B (အနားသတ်ပစ်ခတ်ခြင်း): ၁၀ စက္ကန့် +/- ၁ စက္ကန့်။
  • ပုံမှန်အထည်အပြုအမူ:
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A (မျက်နှာပြင်မီးညှိခြင်း): အထည်အလိပ်အများစု (ရက်လုပ်ထားသော၊ ယက်လုပ်ထားသော၊ အပေါ်ယံလွှာဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသော)။
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B (အနားသတ်မီး): အရည်ပျော်သော၊ ပြင်းထန်စွာကျုံ့သော သို့မဟုတ် သာမိုပလတ်စတစ်ပါဝင်မှုရှိသော အထည်များ။
  • EN ISO 11612 စံနှုန်းအရ အမှတ်အသားပြုခြင်း-
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A (မျက်နှာပြင်မီးညှိခြင်း): ကုဒ် A1။
  • လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B (အနားသတ်ပစ်ခတ်ခြင်း): ကုဒ် A2။

မီးလျှံအသုံးပြုပြီးနောက် နမူနာကို စံနှုန်းခြောက်ခုဖြင့် အကဲဖြတ်သည်-

  • မည်သည့်နမူနာမှ မီးလျှံအကြွင်းအကျန်ကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေပါ။
  • မည်သည့်နမူနာမျှ သတ်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုကြီးသော အပေါက်ကို မဖြစ်ပေါ်စေပါ။
  • နမူနာများထဲမှ တစ်ခုမျှ ၎င်းတို့၏ အပေါ်ဘက် သို့မဟုတ် ဘေးဘက်အစွန်းများတွင် မီးလျှံမပြသခဲ့ပါ။
  • စက်နှိုးပြီးနောက်အချိန်သည် အများဆုံး ၂ စက္ကန့်ဖြစ်သည်။
  • အလင်းရောင်ပြီးနောက် ကြာချိန်သည် အများဆုံး ၂ စက္ကန့်ဖြစ်သည် (အချို့သော အသုံးချမှုများအတွက်)။
  • မီးတောက်ပြီးနောက်နှင့် မီးလင်းပြီးနောက် ပျမ်းမျှအချိန်များသည် အများဆုံး ၂ စက္ကန့်ဖြစ်သည် (နမူနာငါးခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ စမ်းသပ်သောအခါ)။

ပစ္စည်းတစ်ခုသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A ကို အောင်မြင်ပါက A1 အဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားသည်။ A1 မအောင်မြင်သော်လည်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B ကို အောင်မြင်ပါက A2 အဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားသည်။ နှစ်ခုစလုံး မအောင်မြင်ပါက ပစ္စည်းသည် မီးလျှံပျံ့နှံ့မှု အကန့်အသတ်ရှိသော လိုအပ်ချက်နှင့် မကိုက်ညီပါ။

EN ISO 11612 စံနှုန်းအရ အသိအမှတ်ပြုထားသော အဝတ်အစားတိုင်းနီးပါးသည် အနည်းဆုံး အမျိုးအစား A1 သို့မဟုတ် A2 ကို ရရှိရမည်။ ဂဟေဆော်ခြင်းလုပ်ငန်းအတွက် အသုံးပြုသော အဝတ်အစားများ (EN ISO 11611 စံနှုန်း) သည် အမျိုးအစား 1 (A1) သို့မဟုတ် အမျိုးအစား 2 (A1 နှင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ရောင်ခြည်အပူ) လိုအပ်သည်။ သဘာဝအတိုင်း မီးလျှံခံနိုင်သော အထည်အများစု (aramids၊ modacrylic ရောစပ်ထားသော၊ မီးလျှံခံနိုင်သော ချည်) သည် အမျိုးအစား A1 ကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည်။ သာမိုပလတ်စတစ်အထည်များ (100% polyester၊ nylon) သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အရည်ပျော်ပြီး အမျိုးအစား A1 သို့ မရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း အရည်ပျော်မှုသည် မီးလျှံမထုတ်လွှတ်ပါက အမျိုးအစား A2 သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် ရိုးရှင်းသော မီးတောက်စမ်းသပ်မှုငယ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ EN ISO 15025 စံနှုန်းကို အောင်မြင်ခြင်းသည် အပူနှင့် မီးလျှံကာကွယ်ရေးအဝတ်အစားများအတွက် အကဲဖြတ်ခြင်းမပြုမီ အထည်တစ်ခု လုပ်ဆောင်ရမည့် မဖြစ်မနေ ပထမခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစံနှုန်းသည် အလွယ်တကူ မီးလောင်လွယ်သော သို့မဟုတ် မီးလျှံရင်းမြစ်ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းမည့် ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် အခြေခံစိစစ်ရေးကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အလုပ်ဝတ်စုံတစ်ခုသည် EN ISO 11612၊ EN ISO 11611 သို့မဟုတ် အလားတူစံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ပြောဆိုပါက၊ အထည်သည် EN ISO 15025 လုပ်ထုံးလုပ်နည်း A သို့မဟုတ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း B ကို စမ်းသပ်အောင်မြင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိရှိနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ၎င်း၏ မီးလျှံပျံ့နှံ့မှု အကန့်အသတ်ရှိသော စွမ်းဆောင်ရည်၏ မရှိမဖြစ် သက်သေဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့အစည်းသည် ၎င်း၏ အရည်အချင်းပြည့်ဝပြီး အတွေ့အကြုံရှိသော ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ၎င်း၏ဖောက်သည်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ခြင်း၊ ၎င်းတို့လိုအပ်သော အဆင့်မြင့်စမ်းသပ်ဝန်ဆောင်မှုများကို ပေးအပ်ခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များ တည်ထောင်ခြင်း၊ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးခဲ့ပါသည်။ ဤမူဘောင်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် "EN ISO 15025 အကာအကွယ်အဝတ်အစား - မီးလျှံကာကွယ်မှု - မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုကန့်သတ်ထားသော စမ်းသပ်နည်းလမ်း" စံနှုန်းနှင့်အညီ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသို့ စမ်းသပ်ဝန်ဆောင်မှုများကိုလည်း ပေးဆောင်ပါသည်။

WhatsApp ကို