EN 55035 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń multimedialnych – Wymagania dotyczące odporności

EN 55035 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń multimedialnych – Wymagania dotyczące odporności

Norma europejska „EN 55035 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń multimedialnych – Wymagania dotyczące odporności” dotyczy kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń multimedialnych. Norma ta ma zastosowanie do urządzeń multimedialnych o nominalnym napięciu zasilania prądem przemiennym lub stałym nieprzekraczającym 600 V, zgodnie z definicją podaną w niniejszej normie. Norma obejmuje urządzenia multimedialne z funkcją odbioru sygnału nadawczego oraz urządzenia multimedialne z bezprzewodowymi interfejsami nienadawczymi.

EN 55035 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń multimedialnych – Wymagania dotyczące odporności

Główne cele normy EN 55035 są następujące:

  • Określenie wymagań zapewniających wystarczającą wewnętrzną odporność, aby sprzęt multimedialny mógł działać zgodnie z przeznaczeniem w środowisku o zakresie częstotliwości od 0 kHz do 400 GHz.
  • Ustanowienie procedur zapewniających powtarzalność testów i odtwarzalność wyników.

Niniejsza norma dotycząca kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń multimedialnych jest przydatna do:

  • Firmy telekomunikacyjne
  • Firmy informatyczne
  • Stacje radiowe
  • Dostawcy sygnału telewizyjnego
  • Branża przetwarzania sygnałów cyfrowych
  • Laboratoria naukowe
  • Placówki medyczne

Kompatybilność elektromagnetyczna to zdolność urządzeń i systemów elektrycznych do prawidłowego działania w środowisku elektromagnetycznym poprzez ograniczenie niezamierzonego wytwarzania, emisji i odbioru energii elektromagnetycznej, która mogłaby powodować niepożądane skutki. Norma EN 55035 zawiera informacje na temat urządzeń multimedialnych i wymagań dotyczących odporności.

Norma EN 55035 określa metody badań, poziomy badań, warunki eksploatacji produktów oraz kryteria oceny urządzeń multimedialnych. Norma ta zawiera wymagania dotyczące testowania odporności urządzeń multimedialnych, w tym wybór odpowiednich testów, poziomy degradacji stosowane podczas testów, konfigurację, kryteria wydajności i inne niezbędne szczegóły.

Norma EN 55035 pomaga zapewnić, że urządzenia multimedialne działają w zalecanym zakresie i nie zakłócają pracy innych urządzeń multimedialnych, poprzez monitorowanie wymagań dotyczących odporności.

W dobie wszechobecności urządzeń multimedialnych, od telewizorów smart TV i dekoderów, po profesjonalne systemy audio i konsole do gier, zapewnienie im bezproblemowej odporności na zakłócenia elektromagnetyczne (EMI) jest kluczowe. Norma EN 55035 to kluczowa norma, która wyznacza standardy odporności na zakłócenia elektromagnetyczne (EMC) w sprzęcie multimedialnym. Norma ta pomaga producentom wykazać, że ich produkty nie ulegną degradacji ani awarii pod wpływem rzeczywistych zakłóceń elektromagnetycznych.

Norma EN 55035, będąca adaptacją międzynarodowej normy CISPR 35, stała się podstawą zgodności na rynku europejskim, szczególnie w obliczu zacierających się granic między technologią multimedialną a elektroniką użytkową, sprzętem informatycznym i sprzętem nadawczym.

Przed wprowadzeniem normy EN 55035 testy odporności EMC dla urządzeń multimedialnych stanowiły zbiór nakładających się norm, co prowadziło do zamieszania i nieefektywności. Producenci musieli korzystać z wielu dokumentów jednocześnie. Na przykład:

  • Norma EN 55020 skupia się na odporności odbiorników telewizyjnych i związanego z nimi sprzętu, takiego jak odbiorniki radiowe i telewizyjne.
  • Norma EN 55024 (CISPR 24) dotyczy głównie sprzętu informatycznego, takiego jak komputery i urządzenia peryferyjne.
  • Norma EN 55103-2 dotyczyła profesjonalnych systemów audiowizualnych i oświetleniowych.

To rozdrobnienie oznaczało zbędne testy i niespójne wymagania w różnych kategoriach produktów. Norma EN 55035 ujednoliciła je w jeden, uproszczony standard. Dziś stała się ona standardem referencyjnym w zakresie potwierdzania zgodności z dyrektywą EMC 2014/30/UE.

Norma EN 55035 dotyczy urządzeń multimedialnych zasilanych prądem przemiennym lub stałym o napięciu do 600 V i obejmujących szeroki zakres częstotliwości od 0 kHz do 400 GHz. Jej głównym celem jest zapewnienie wewnętrznej odporności, co oznacza, że ​​urządzenia mogą działać zgodnie z przeznaczeniem, nie powodując ani nie będąc narażonymi na niepotrzebne zakłócenia w środowisku elektromagnetycznym.

Niniejsza norma obejmuje przede wszystkim następujące produkty:

  • Elektronika użytkowa: telewizory, dekodery, systemy kina domowego.
  • Sprzęt informatyczny i nadawczy: laptopy, monitory, routery i miksery studyjne.
  • Instalacje profesjonalne: sterowanie oświetleniem i systemami audiowizualnymi.

Norma EN 55035 zasadniczo nakazuje przeprowadzenie serii testów odporności w celu symulacji zagrożeń elektromagnetycznych. Testy te są przeprowadzane indywidualnie i w dowolnej kolejności, a kryteria wydajności określają ich poziom ważności – od chwilowego osłabienia (możliwego do naprawienia bez interwencji) do całkowitej awarii.

Podstawowe testy spełniające kryteria podstawowe, wydajnościowe i operacyjne (A, B, C lub D, gdzie A oznacza test najbardziej rygorystyczny) to:

  • Pola elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej (RF): Symuluje pola RF otoczenia emitowane przez nadajniki lub urządzenia bezprzewodowe. Zakres częstotliwości: 80 MHz – 6 GHz. Poziomy podstawowe: 3 V/m (modulacja AM 80%). Wyższe poziomy dla funkcji krytycznych.
  • Wyładowanie elektrostatyczne (ESD): Imituje wyładowania elektrostatyczne spowodowane dotykiem. Zakres częstotliwości: wyładowanie kontaktowe/powietrzne. Poziomy podstawowe: plus/minus 8 kV kontaktowe, plus/minus 15 kV powietrzne. Nie powinno powodować trwałych uszkodzeń.
  • Szybkie przejścia elektryczne (EFT) / impulsy: Reprezentują przejścia przełączające w liniach energetycznych/komunikacyjnych. Zakres częstotliwości: impulsy 5/50 ns. Poziomy bazowe: plus/minus 2 kV w sieci prądu przemiennego, plus/minus 1 kV w portach sygnałowych.
  • Test przepięciowy: Test odporności na przepięcia wywołane wyładowaniami atmosferycznymi. Zakres częstotliwości, przebieg 1,2/50 μs. Poziomy podstawowe: plus/minus 1 kV między przewodami, plus/minus 2 kV między przewodami dla uziemienia.
  • Odporność portu AC/DC: Kontrola przed zakłóceniami z linii energetycznych. Zakres częstotliwości 150 kHz - 80 MHz. Poziom podstawowy 3 V (tryb wspólny/różnicowy).
  • Odporność na zakłócenia transmisyjne w portach telekomunikacyjnych: Skupia się na liniach danych/sygnałów. Zakres częstotliwości: 150 kHz – 80 MHz. Poziomy bazowe: 3 V. Nie obejmuje szybkich interfejsów cyfrowych.
  • Spadki i przerwy w napięciu: Ocena zachowania podczas przepięć. Zakres częstotliwości: spadek od 0 do 100 procent. Poziomy bazowe: spadek o 40 procent przez 5 cykli, całkowita przerwa na 5 sekund.
  • Pola magnetyczne o częstotliwości sieciowej: Dla wrażliwych obwodów audio. Zakres częstotliwości 50/60 Hz. Poziom podstawowy 3 A/m. Dotyczy urządzeń z epoki CRT, mniej dotyczy nowoczesnych wyświetlaczy LCD.
  • Odporność na promieniowanie: Rozszerzona dla odbiorników nadawczych. Zakres częstotliwości: 26 MHz - 1 GHz. Poziomy podstawowe: do 10 V/m.

Poziomy te zależą od wydajności.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowania dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 55035 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń multimedialnych – Wymagania dotyczące odporności”.

WhatsApp